Dear Diary In Tagalog Novels & Stories

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

sabi ng baliw -___- "Gago!" sigaw ko at saka tumakbo at pumasok na ng kwarto. *Dug-dug-dug!* Isa pa 'tong puso kong tarantado, ano ba ang pinakain ng pabidang lalaking 'yon sa puso ko?At bakit gano'n na lang ito kung bumibilis kapag nand'yan siya? Kainis! Oo, aba malay natin! may sariling bibig na rin pala ang puso 'di ba?

Pagkatapos maghugas ng pinggan, bumalik ako sa kwarto at nagdesisyong magsulat sa diary ko. "January 14, 2025 Dear Diary, Sana dumating ang araw na makita kong masaya si Mama at Papa na magkasama. Alam kong hindi ganun kadali, pero hindi rin imposible, di ba? Baka kailangan lang nilang makita ang halaga ng isa't isa ulit." Napangiti ako sa sarili kong sulat. Alam kong mahaba-habang proseso pa ito, pero habang may pag-asa, mananatili akong umaasa.

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

Bulong ko ng mabuksan ko yung diary nya. Dear diary, Yan lang nakalagay tapos may date kung kailan nya yata sinulat ang mga yun? _ Dear diary, Ang saya saya ko ngayon kasi bukas kasal na namin ni Ken, yung ki-nu-kwento ko sayo na crush ko, yung transferee nun sa section namin? Ano bayan ba't ba makakalimutin ka diary eh palagi ko namang ki-nu-kwento sayo yun! Hayst!

Hindi ako tanga para pahiyain ang sarili ko. Mga lumang notebooks, at sa kalumaan, parang mapupunit na kapag di iningatan. May mga maliliit din na box na may kanya-kanyang laman. Ngunit ang nakuha ng pansin ko, yung diary niya. Ibig sabihin hetong mga lumang notebooks, diary niya? May oras ba ako para basahin ang mga ‘to. Meron kung gugustuhin ko, lalo na kailangan ko makilala kung sino ba talaga si Angie. I don’t need to rely to other words para lang makumpirma ang ugali ni Angie.

“This is my Diary, so it's confidential…” Ngumiti si Rogelyn sa kanyang nabasa at sya'y nagsalita. “Sulat kamay nga ito ni Cyrell.” At si Rogelyn ay nagsimulang basahin ang diary ni Cyrell. Dahil sa diary ay kanyang nalaman ang buhay ni Cyrell sa pamilya nito. Nakaramdam ng lungkot at awa si Rogelyn sa kanyang nababasa. At sya'y nanlaki ang mga mata ng kanyang mabasa ang isang sentence sa diary na nagsasabing.

Present Day... Mabilis na pinahid ni Bella ang mga luhang labis na bumasa sa kaniyang mukha. Hindi niya kilala si Daniel, pero sapat na ang lahat ng nabasa niya upang bigyan ng justification ang lahat ng nangyari. Muli niyang binuklat ang kasunod na pahina. At sa pagkakataong iyon hindi na ang karaniwang Dear Diary ang nabasa niyang nakasulat sa kaliwa at itaas na bahagi ng papel, kundi ang mga salitang Dearest Daniel.

Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary' Dahil na curious ako at kinuha ko yon at tinignan ng mabuti. "Diary? Ano to? Display lang ba sa cabinet nya o sinusulatan nya to?" Takang tanong ko sa sarili. In-open ko yong notebook at may nakasulat don. "Dear diary," b**a ko sa unang sulat pa lang at itutuloy ko na sana ang pagbab**a pero naisip kung ibalik nalang ito kung san nakalagay kanina. Na realize ko lang na hindi sakin ang notebook na yon kaya ba't ko bab**ahin at pakikialaman? Kung ako si Xander magagalit ako dahil may nakialam sa gamit ko ng walang permiso, siguro kung ibang gamit pa yon ay okay lang pero kase di