Deep Short Motto In Life 소설 & 이야기

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

I'm doomed! "May motto kasi yan, Cianne," singit ni Sunny na tumigil sa pagtipa sa laptop niya. I raised a brow. She just gave me a bitch looked. "Motto?" takhang tanong ni Cianne na mukhang interesado sa sasabihin ni Sunny. "Oo motto. 'School stuffs freeze. Landi first.'," aniya saka humagalpak ng tawa. I just made a face while they're laughing hard. I just keep myself busy arranging my stuffs.

Mine alone in this lifetime. ########## Xoxo ☺️❤️

Baliw na ata ako. Bumukas yung pinto at iniluwa roon si Luke, ang kababata ko'ng pinsan. Isa rin siyang lawyer kagaya ng mga magulang namin. They want us to take their path, kasi raw kung mawala sila mayroon silang naiwang magmana nang pagiging abogado sa pamilya. Pero minsa tawag nila sa akin blacksheep, kasi raw suwail ako. Eh ayaw ko naman talaga maging abogado. " What that's smile for ? Thinking something funny ? "

“Just the thought of Adam gives you color. Bakit hindi ka pa nakikipagbalikan?” Hindi siya makasagot agad. Ambassador ng pag-ibig si Aly. Ang motto nito sa buhay ay laging ipaglaban ang pagmamahal kahit na masaktan ito sa dulo. O madurog. O mamatay. Ipinaglihi kasi ito kay Shakespeare. “I’m just sorting some things out. And it’s not like . . . nakikipagbalikan siya,” aniyang umirap.

"Life is too short, be a hoe." Ayan nanaman siya sa kaniyang motto. Palagi niya 'yan sinasabi saakin kahit pa nung college days' pa namin. Maraming mga lalaki na nanliligaw sakaniya. Meron din naman ako manliligaw pero hindi ko sila pinapansin kaya mga iba hindi na sumubok pa. Halos patulin na lahat ni Sophia yung mga manliligaw niya.

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?

“Kaya lang minsan me pagka-reckless. Yun bang sobrang tulin ng takbo mo tapos, sisingit ka pa sa mga kotse!” “Hindi talaga ako marunong mag-motor. Nag-aral lang ako. Kasi na bored ako mula ng palayasin mo ako kaya naghanap ako ng extreme sports para sa adrenalin rush.” pagtatapat ko sa kanya. “Ang motto ko ngayon,'Live a little.'” Noong palayasin mo ako, nawalan na ako ng ganang mabuhay. Mabuti na lang at dumating ang offer ni Chrissy sa fashion show noon kaya pansamantalang nakalimutan ko ang mga problema ko. Pero noong bumalik ako sa Pilipinas, muling bumalik ang lungkot kaya naghanap ako ng extreme sports na mapagtutuunan ko ng aking pansin. Natuto ako mag-take ng risks, maging spontaneou