Novel & Cerita Deep Short Motto In Life

Isang bagay na kayang baguhin ang lahat. --- Biglang nagsalita si Alexander. --- "Kapag natapos ito..." --- Napalingon siya rito. --- "...I'm not letting you go." --- Nanlaki ang kanyang mga mata. --- "What?" --- Tumingin si Alexander sa kalsada. Ngunit halatang seryoso ito. --- "Life is too short." Mahina nitong sabi. --- "I spent years running from what I feel."

Ang motto ko sa buhay, Kung hindi mo kayang maging maganda, edi manggulo ka nalang, at least mapapansin ka pa rin. “Nay Berta, positive vibes lang tayo, baka malas kapag tahimik ako sa umaga!” sagot ko habang todo linis sa sala. “Kung hindi ka lang bago rito, baka nasandok na kita.” Napangiti ako. Ganyan kami ka-sweet dito. Everyday may threat, pero with love.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Panimula ko at mabilis na tumingin sa paligid. "What will life be like? what could i possibly become. It's a large world, short life and i'm just one of billions. I could make millions but that's something i cant promise In fact let's be honest chances are if you're nice and modest." Tahimik pa rin sila habang nakikinig medyo nawala na rin gaano ang kaba ko. "You'll be walked on and trampled into the ground when your knocked down you'll stay down and never noticed or found

Mas mabuti na 'yong nasabi niya rito ang buong katotohanan kaysa manatili ang nararamdaman niya sa sarili. Life is really to short. I did well. Mas mabuting aware ito sa nararamdaman niya dahil alam niyang mawawala rin naman ang emosyon na 'yon sa paglipas ng panahon kapag 'di natugunan. Trick probably likes Shannon too dahil hindi iyon imposible.

Mapait na lang akong ngumiti bago tumingin sa ilalim ng puting ilaw, sa dilaw na buwan, "Huwag mo nang alamin. Baka kasi hindi ka maniwala. Totoo 'yung sinabi kong gusto ko ng mga tagapagmana. Who knows kung kelan ako mamamatay? Ayokong matengga lang sa bank accounts ko ang mga yaman ko. O kaya manakaw sa akin. Wala na kasi akong makitang tatanggapin ako sa kung ano ako. Sa kung sino ako. Kahit wala nang lalaki sa buhay ko, basta nandiyan 'yung tatlo at may mga junakis ako, sapat na sa akin 'yon. Napapagod na din kasi akong mabuhay---" "Tigilan mo nga 'yang drama mo sa buhay mo! Life is short, okay? Enjoy while you're living!" Galit na sabi niya at hinawakan ako sa braso at hinarap sa kaniya

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

' Para sa akin, ang motto na 'yon ay para sa mga taong tamad at walang diskarte sa buhay; ginagamit ang itsura para gawing ticket sa instant pagyaman. Wala naman akong pakialam sa motto na 'yon ni Mama dahil kay Ate Diana niya lang naman palaging sinasabi 'yon. Kung tutuusin, nakatulong ang pagiging malandi ni Mama—ay este—ang pagpatol niya kay Tito Arthur, dahil kung wala ang huli ay baka patay na kami ngayon dahil sa gutom.