Deepest Quotes About Pain Novels & Stories

Alalang tanong ni meast at mabilis akong iniharap sa kaniya. My silent cry becomes a louder one when he saw me. Bumalatayang gulat sa mukha niya at niyakap ako. "Just cry Mavis," "When will the pain ends?" Tanong ko habang umiiyak. "When you stopped hoping for something you're not sure if there's a chance to happen." Natahimik ako at patuloy na umiyak. The pain is so unbearable that I just want to be tortured physically rather that this.

Pumikit ako at nanatiling tahimik. “...But, you know, hurting doesn’t symbolize weakness. Mayroong mga bagay na akala natin hindi natin kaya pero at the end of the day, hindi natin namamalayan na kaya natin iyong lagpasan.” he said in monotone. “Life is about suffering, it isn't life if you’re not hurting…because if life has no suffering, what’s the purpose of living?”

Tumalikod na siya at nagpatuloy sa paglalakad. "Why it can't be now?" Bulong niya na narinig ko. I was too stunned to speak. He really knows how to hurt me and kill me. Gusto ng kumawala ng mga luha ko pero pinipigilan ko, hindi ko hahayaang lumabas ang luha ko hangga't hindi siya pumapayag sa gusto ko. If I'm the cause of my pain, then let me do it more. The more you felt pain, the more you feel good.

Tahimik ang paligid. “Do you remember something else?” Nagtagpo ang kanilang mga mata. “I lost two children.” Nanigas si Daniel. “For a long time, I lived in unbearable pain.” Mahinahon ang kanyang boses. “I sank into despair.” Napangiti siya. Ngunit puno iyon ng pait. “There were days when I hurt myself.” Huminto siya. “Days when I wanted to die.” Tahimik siyang tinitigan ni Daniel.

Really hurts but the pain in my heart is the most painful. "T-tristan..." Mahinang saad ko sa kaniyang pangalan kasabay ng nga luhang naghabulan na kumawala sa aking mga mata, hindi ko na kaya ang sakit na mas nakakapag-pahina sa akin nagdidilim na ang paningin ko, pilitin ko mang imulat, kusa na itong sumara. *__________Everthing went black_________*

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.

nag-aalalang turan ng kanyang kuya Dane sa likod niya. "How can I be okay? can't you see I am in deep pain?," turan niya. "Same with mine but I am beginning to love it, every pain there's a feeling of pleasure! Hindi magtatagal ay masasanay ka na rin!," anas pa ng kuya Dane niya.

“It hurts so much...” Mas idiniin ko ang palad sa dibdib, na para bang kaya nitong pigilan ang sakit na dumudurog sa akin mula sa loob. “It won’t stop hurting.” My breathing became uneven, and my vision blurred completely. “I don’t know what to do anymore...” A broken sob escaped my lips. “I tried...” A painful laugh escaped me before it dissolved into another sob. “I really tried...I tried so hard...”

"At kapag nakikita kong naghahalikan kayo pakiramdam ko pinapatay ako ng paunti-unti." "Akira," tanging nasambit ko. Tila ako binuhusan ng malamig na tubig dahil sobrang hirap pala talaga para sa kan'yan ang nararamdaman kumpara sa akin. "Ngayon Drake, sino ang mas nahihirapan sa 'ting dalawa?" tanong niya sa 'kin.

"Sabi nila, the best solution to ease the pain is to cry. Eh, bakit hindi ka umiiyak?" Tumingin ako kay Ella. "Pain isn't always shown through tears." "Alam mo cuz, kung ako ikaw at nakita ko s'yang may hinalikan sa harap ng maraming tao at especially sa harap ko pa? Baka nag freak-out na ako sa harap n'ya at until now baka umiiyak pa rin ako." Tumawa ako ng pilit sa sinabi n'ya, 'if you only know my pain"