Derrière Mga Nobela at Kwento

Parang— ginawa ko na ‘to dati. Tinamaan ko ang kamay ng isa— bumagsak ang baril— Siniko ko ang dibdib niya— napaatras— At bago pa siya makabawi— Tinulak ko siya sa pader at binasag ang ulo niya laban dito. Tahimik ulit. Pero hindi pa tapos. “Behind you!” sigaw ni Torren. Huli na.

naramdaman ko ang pagbaba niya sa tricycle niya, “Tara na,” Umiwas ako at dumiretso lang sa paglalakad, hindi na nya ko sinundan, pero ramdam ko pa rin ang tingin nyam ula sa likod ko, bahala sya, alam ko hindi nya kasalanan, pero sira ulo sya, bahala sya dyan. ------

Nang matapos ako mag asikaso ng sarili ko agad ako nag dive sa kama at dahan-dahan na ako kinain ng antok. Makalipas ng mga ilan oras nakaramdam ako ng pag busak sara na pintuan, at lumubog sa kaliwang bahagi ng kama hindi ako nag abala pang imulat ang mata ko alam ko naman kung sino ito at isa pa masyado ako inaantok pa but before I fall deeply sleep, i feel someone hugging me behind my back. ***

Nakatitig lang ako sa repleksyon ko, hindi mawari kung mangangamba ba ako na bumalik dito si West. Malabo naman siguro na makilala niya ako sa likod ng mascara. Umiling ako at pilit inalis iyon sa isipan ko. Hinayaan kong magsawa ang mga mata ko sa suot na pulang brassiere. May design 'yon na butterfly sa likod at sa harapan naman ang lock. Ang pang-ibaba ay manipis at lace na design sa bawat gilid.

Ito pa lang ang una! Now who is this intriguing girl at the back?! End of Scheids' POV Don't forget to VOTE, COMMENT AND SHARE THIS STORY. :)

Pero bakit napaka itim ng tubig na to! "Karl!" Ang tinig na yun! Hindi ako maaaring magkamali! Kilala ko ang tinig na yun! "Mommy!" Tawag ko sa kaniya. "You should go back to were you belong,hindi ka nararapat sa lugar na to,please go back baby,before it's too late." "Mommy!" Muli ay tawag ko sa kaniya,hindi ko man siya makita pero ramdam kong nasa malapit lang siya.