Step Backwards Novels & Stories

I don’t like where it is going! My legs trembled while I was walking towards her! Paano kung ako ang pagbitbitin niya nitong kape patungo kay Hunter? Agad niyang ibinigay sa akin ang baso ng nangingitim na kape. Nasa labas na kami ng pintong gawa sa salamin at nakikita na kami ni Hunter sa labas. Tinapunan niya ako ng malamig na tingin pero agad rin namang lumipat sa inhinyera.

Ang tanging nararamdaman nila ay ang pagkatalo, ang kabiguan na hindi na nila kayang iwasan. Ang oras ay mabilis na lumilipas, at sa bawat minuto, ang bigat ng kanilang mga kasalanan ay bumabagsak sa kanilang mga balikat. Ngunit hindi nila kayang baguhin ang mga nangyari. Wala nang ibang magagawa kundi ang magtago at maghintay sa magiging resulta ng kanilang mga aksyon. "Siguro nga, wala na tayong magagawa," sagot ni Stephan, habang hinihimas ang kanyang noo, nag-iisip. "Ang lahat ng ito, siguro, ay isang malaking pagkakamali."

apela naman ni Crayola na tinggin ko ay kay Chuckie. "Nape-pressure ako saglit lang" "Zurich?" I called him out dahil mukhang wala syang balak na magsalita habang nagkakagulo na ang iba. "Hmm... Honey four steps forward" As what he said, I made fours steps forward with hesitation. Nangangapa ako sa hangin dahil baka may mabangga ako or what. "Turn to your left--- Two steps forward--- Another three"

nilibot niya paningin upang humanap ng bakanteng lamesa. Hindi ata epektibo ang pag-iwas niya rito. The more she take a step away, the more he easily catch her. Ito na nga siguro ang tinawag na reverse psychology. At hindi niya ito nagugustuhan!

“Guys, step forward.” Pagkarinig ng “step forward,” napaatras si Caprice. “Wait… hindi niyo babasagin ‘yung gate, ‘di ba?” bulong niya sa sarili, bahagyang kinakabahan. Pero imbes na pilitin ang gate, isa-isang may sumingit sa ilalim nito. Mga sobre. Isa. Dalawa. Tatlo… Napangiti si Caprice. “Okay ‘to ah…” bulong niya habang pinupulot ang mga iyon.

"Count your steps. Turn right after your 58th step." Binasa ito ni Maya kay Brian habang kausap niya ito, "Hahhaha! Ano ba ito Brian? Hindi ako magaling magbilang! Hahahahha! Ano bang step ang dapat giant step o baby steps? Hahhahahha!" "Maya steps...hahahha! Basta bilangin mo steps mo kung ayaw mong mahulog sa bangin!" "Hah?!! Ayoko na nga babalik na'ko sa bahay!"

“Huwag kang lalapit. Hahampasin kita nito.” Blangkong tiningnan nito ang mukha niya bago lumipat sa hawak niyang kawali na may bakas pa ng uling ang pwetan. May dumaan na amusement sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. The man took a step forward while she steps backward.

Student ka nga pala today. Natawa na lang si Stephanie bago muling nagpaalam at lumabas ng banyo. Pagbalik niya sa pwesto nila ay naroon na rin si Carl kasama ang mga kaibigan nito. Pasimpleng naupo si Stephanie sa isang bakanteng upuan dahil may nakapwesto na sa silyang inuupuan niya kanina.

I kidded. Napatigil ako sa paghakbang pababa ng hagdan nang tumigil siya at hinarap ako. He's 4 steps ahead of me kung kaya't nagkalebel ang mga mukha namin. He's glared at me na para bang may nagawa akong mali. "You shouldn't have said it."

I stepped backward. His eyes narrowed at me while mine widened. Damn, Eliyah! Hindi ka kasi nag-iingat! Patuloy siya sa paghakbang habang ako ay patuloy lang sa pag-atras. Hanggang sa tumama ako sa table niya. I stopped moving backward while he keeps closing our distance.