Devotion Example Tagalog Novels & Stories

Siya man ay nagmano din dito. " Napakaswerte mo, Angel. Mabait at bibo ang anak mo." wika nito na hindi nawawala ang ngiti, at bahagyang tumango sa kanila tanda ng pagbati . "Salamat po, padre." nakangiting tugon naman n'ya. At kinalong na ang anak. Nakangiti naman ang kanyang lola na nakamasid rin sa kanila. Kilala rin sila nito, sapagkat ito ang madalas ma assign sa kanilang lugar. Matapos iyon nagpaalam na rin sila.

“Uulitin mo pa ba?” “Magkaiba naman sila.” “Ke magkaiba o hindi, ang mahalaga, umiwas ka na hangga’t maaga pa. Hindi pa naman gano’n kalalim ang pinagsamahan niyo. You can easily unlove him. Umisip ka ng bagay na pangit at kasuklam-suklam kay Devon.”

Namulsa ito at matiim siyang pinakatitigan na para bang nakagawa siya ng isang malaking kasalanan. “Sila pa talaga ang pinagtatanggol mo? I heard them calling you babe, mahal, at asawa ko . . . Ano ang gusto mong mardaman ko, ha? Ako ang boyfriend mo pero pumapayag ka na tawagin ka nilang ganoon? It's really disrespectful, you know?”

Konti? "Hindi po noh! Hindi sir. ." "Kaya mo yon?" Potek! Parang mas lalong gumagwapo si sir sa paningin ko pag nagtatagalog. "Oo naman, sir. Kahit ano po kayang kaya ko. . Kaya ko kayong pasayahin. Kaya ko kayong painlabin, kaya ko kayong ipagtanggol, kaya kong palambotin ang matigas niyong. ."

Gusto man niyang maniwala ay hindi niya magawa. "Sige, kung talagang wala kayong masamang ginagawa, at napuwing ka lang kaya magkadikit ang mga mukha ninyo, dapat ba talaga 'kong magpasalamat?! Sinuway mo na naman ako. Sinabi kong ako na ang gagawa ng paraan para sa pera. Ang galing mo rin talagang makinig!" Sarkastiko ang dating ng pagkakasabi niya ng mga katagang iyon. Hindi maiwasan mapaisip na mayroong mga taong walang delicadeza at napakamalas niyang may nakilala siyang dalawa at minamahal niya pa ang isa. Nakakuyom ang dalawang kamao at namumula ang mukha sa galit, naghahabol na rin siya ng hininga dahil sa pagpigil ng mga katagang gusto niya pang pawalan.

anito saka hinalik-halikan ly0ang leeg nito. Bahagya niya itong itinulak, ayaw niyang mabuhay ang init ng Don dahil wala na ang babaeng magpapanggap na siya. "I'm sorry if I surprised you," tumigil siya sa pagsasalita at tumitig ng mataman sa mga mata ng Don. "I… I am inlove with you the first time I saw you. That's why I can't hold myself. I am afraid na baka maunahan ako ng iba." Nangingilid ang mga luha ni Veronica ng sabihin iyon.

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

"Bakit?" "Hindi porket hindi mo pa nararanasan o nararamdaman, ay hindi na ako maniniwala sa pag-ibig. Hindi lang naman sa karelasyon mo mararamdaman ang pag-ibig. Maramdaman mo rin ito sa pamilya at kaibigan mo. Kaya masasabi kong naniniwala ako dahil kasama ko kayo. Dahil mahal ko kayo." Tumingin ako sa kalangitan. Nasasaktan ako, pero wala akong karapatan para ipakita at ilabas ito. "Pumasok na tayo. Baka magkaron ka pa ng sipon dahil sa lamig." Pinagbuksan ako ng pintuan ni Daylon kaya pumasok na ako.

At sinabi ko iyon sa sulat! "Star, alam ko hindi madaling paniwalaan! Mahirap! Oo! But I know my heart clearly kesa sayo! Alam ko kung mahal kita o hindi! And I love you, Star! Mahal na kita! And I can give up Angel! I know it is so foolish of me to do! Tarantado na ako kung tarantado! Pero hindi ko alam, eh! Masaya na ako sa'yo! And I want you in my life hindi lang sa sulat, kundi gusto kitang makilala! Please, Star, kung nagkamali man ako sa nararamdaman ko, let's figure it out together! Tulungan mo ako! Dahil hindi ko na maiwasan ang di ka isipin!...Mahal na kita!"