Devotion Example Tagalog Novels & Stories

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

He's saying the truth. "Go Home." Maawtoridad na utos niya kaya Napakurap-kurap ako sa narinig ko sakaniya dahil hindi ko ina-asahan papauwein niya ako. Tumulo ang mga luha ko Wala akong nagawa kundi yumuko at pinunasan ito bago bumalik sa higaan ko. "Devil is True, Tama ang kuya." sabi ko pa at pumikit.

"Isa lang ang hinihiling ko sa'yo bilang asawa mo. Hayaan mo akong dalhin ang apelyido mo at huwag mo itong ipagkait sa akin dahil wala akong balak na ilayo ang pangalan ko na karugtong ang pangalan mo. Gusto kong maging asawa mo, Loco. Iyan lang naman ang hinihiling ko. Kahit huwag mo na akong mahalin. Huwag mo lang kunin ang ibinigay mo na sa akin. Iyon na lang kasi ang akin, eh. Kahit masakit, kahit mahirap, payag ako na magkaroon ka ng ibang babae sa buhay mo basta't ako lang ang asawa mo. Ako pa rin ang pinakasalan mo at wala ng iba. Kahit sa papel na lang ako, Loco. Kahit doon lang naman sana ay akin ka pa rin, kahit iyon na lang. Kahit sa papel na lang, Loco. Kahit doon na lang ako ma

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

Jusko Lord paano na ito? Ano ba naman ang pinasok mo Semphil?? Ang ibang mga nakaupo sa tabi ko ay umalis para siguro bumili ng pagkain. Nagpatuloy ako sa panonood nang magulat nalang ako dahil wala akong kaalam-alam na katabi ko na pala siya. "Hi Ms. Bermudez" "S-sir Vleen??" Kaagad akong nakaramdam ng kaba pero hindi ko ipinahalata. "Ahm Excuse me bibili lang ako!"

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

Iyong klase ng ngiti na demonyo lang ang nakakagawa. “Para mabuhay sa mundong ito, Ms. Deo Gracia, dapat na mas marunong kang manlamang. Hayaan mo, magiging amo pa rin naman kita. Dahil magmula nang namatay ang ama mo ay sa mga Fontanilla na ang loyalty ko.” “Hayop!”

pagmamangha kong sabi sa sarili nang makita ang malawak at sosyal na pasukan. Ngayon lang ako nakakita ng ganito! "Shut up and stay behind me," bulong naman ni sir Fiandro. Bagaman narinig ko kung ano ang sinabi niya, ito na naman at hindi ko siya maintindihan. Pumasok kami sa loob at bumungad sa 'min ang isang babae na nakapormal din ang kasuotan. Hindi ko na maintindihan ang sinabi niya dahil tulad kay sir Fiandro, nag-iingles din siya.

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.