Devotion In Tagalog Novels & Stories

Hindi ko alam kung panaginip o totoo ito pero umaasa akong totoo. The last sentence I've heard from her is "magpakatatag ka anak. Malalagpasan natin ang lahat. Hindi man tayo magkasama ngayon, magkakasama naman tayo balang araw sa tamang tinakda ng Panginoon. Sa ngayon ay sumunod ka muna sakanila para sa ikabubuti mo. Pangako, babalik ako at babawiin kita sakanila. Mahal na mahal kita anak." At malamig na haplos ang naramdaman ko bago ako nawalan ng malay.

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Pero kinuha niya ang kamay ko bago ko pa magawa. “You know na hindi ako nananakit ng babae eh. Huwag mong hintaying ikaw ang unang masampolan.” What?! Ang kapal ng mukha niya pagbantaan ako! Hudas! Barabas! Hestas! Satanas! "Impak-" pero pinutol niya kung ano mang sasabihin ko. "Mag-ingat ka De Chavez, wala sa usapan ang pagbibigay ng gagong pet name, boksingerang angry bird!”

Bakit kaya? “Dream, h'wag kang magbabad, baka magkasakit ka.” Nakagat ko ulit ang pang-ibaba kong labi. Ang caring talaga niya. Sigurado akong maiinlove ako sa kaniya ng todo at kapag nangyari 'yon, baka pakialaman ko na ang personal niyang buhay.

Dagdag niya na nagpapahiwatig na banta na sa kanyang boses. "Ano ang gagawin mo?" Tanong ko. "Wala lang, sinasabi ko lang yun ng walang meaning. What I'm trying to say is that I'm always here and I will always love you." Nagsalita siya gamit ang marahan na boses. "I love you too Mom," sabi ko at niyakap siya. "Halos nakalimutan ko na may good news pala ako sayo." Sabi ni Nanay habang kumalas sa mula yakap namin.

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.