Never Have I Ever Novels & Stories

Bakit walang rekord na nagpapatunay na ako ay ipinanganak at nabubuhay? Sinubukan kong magtanong noon kay Sir Arthur, ang matalik na kaibigan ni Papa. "Sir Arthur, ano po ang pangalan ko sa mga papeles? Sa gobyerno? Ano po ang nakasulat doon?" At ang sagot niya... ang sagot na tumatak hanggang ngayon sa isip ko... ay: "Wala, Liam. Wala kang nakasulat. Sa mata ng batas, sa mata ng lipunan... hindi ka kailanman lumabas"

“Nasaan ako Third? Sa loob ng limang taon pagsasama natin, nasaan ako? Hindi ba ako nagkaroon ng puwang sa puso mo?” “Never Nicole. Kailanman ay hindi kita minahal. Alam mo yan.” Napapikit ako. Kahit ilang beses na niya pinamukha sa aking hindi niya ako minahal, nasasaktan pa rin ako. Hindi pa rin ako nasanay. “Kaya ba nakalimutan mong anniversary natin ngayon?” Nagulat siya sa sinabi ko. Tama nga ako, hindi niya naalala, o wala lang talaga siyang pakialam.

Those moments when both of them were happy. "I.Have.Never.Cheated.On.You!" Muli nitong sambit sa mariin na paraan. Ipinagdiinan na para bang gustong tumatak sa kanyang isipan. Tumatak? Walang ibang nakatatak sa kanyang isipan kundi ang ginawa nitong pag-iwan sa kanya. Kaya naman muling nabuhay ang poot niya rito.

Habang papaakyat kami ay bigla nalang pumasok ang tanong na iyon sa aking isipan. “Syempre naman sino ba ang makalilimot sa araw na iyon? Iyong ang araw na nalaman natin ang kwento behind Haven’s Lair.” Sumilay ang ngiti sa labi ko at inalala ang kwento ni Haven isang dalaga na nawalan ng pag-asa sa buhay hanggang sa makilala si Lance na naging dahilan para muli itong magkaroon ng pag-asa. I heard from other people that Haven was diagnosed with VSD huli na para masalba pa ang buhay nito at itong lugar na ito ang nagsilbi niyang pahingahan at huling hantungan.

I felt my voice suddenly unable to speak, but I had to do this. “We never had our first night. You said that you won't waste a night with me, and just focus to your work instead.”

Bakit ba? "I'm sorry, Babe. Nagkataon kasi na nasa Cebu ako para sa isang business conference kaya hindi kita nadalaw. Thanks God, okey ka na." nakalapit na ang binata at dinampian ng halik ang noo ng dalaga. Ewan ni Jia, wala din naman siyang makapang eksaytment sa damdamin na muli pa itong makasama. Umupo na ito sa katapat niyang upuan saka malambing na ginagap ang palad niya.

he said something that I didn't hear much but I just let it go. "Tom, sabihan mo na yung iba pumunta sa mga tagong track natin para mahanap si Ms. Everlynne" Silvio ordered Tom. Right, we workers still have hidden tracks. Where are you now, Everlynne? I hope you are safe. I will find you no matter what. I will burn the world just to find you. EVERLYNNE'S POV: Nagising ako dahil may nagbuhos sa akin ng malamig na tubig.

🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 You can take your time 🎶 Take my time 🎶

Pinagpipilitan pa nga niyang never siya mai-inlove dito. Kaya wala siyang karapatang kiligin. Wala. As in wala! Bawal siyang kiligin, bawal siyang ma-inlove. Pero, hello? Duh! Never talaga ako mai-inlove kahit pa mag-tumbling ka pa dyan, pakialam ko ba sayo kahit pa sabihan mo kong maganda. Wala akong pakialam! Kiber ko sayong damuho ka, pagmamaktol ng utak niya.

If you ever go, How do I ever, ever survive? How do I, how do I, oh how do I live? Please tell me baby, How do I go on? If you ever leave, Baby you would take away everything, I need you with me, Baby don't you know that you're everything, Good in my life?