Devotional Verses With Reflection Tagalog Novelas e Histórias

I whisper and sobbed quietly Nakita ko kung paano siya natigilan _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Kinapitan ko ang kamay ni Arnaldo ngumiti ako sa kaniya habang kapit ni Father ang mikropono at itinutok ito sa akin Naging emosyonal naman ako bigla "Love! Ikaw ang nagbigay ng dahilan upang maging palaban ako sa buhay! Saksi ang Diyos sa lahat ng paghihirap na ating pinagdaanan. Hindi man naging madali ang lahat para sa ating dalawa pero dinala pa rin niya tayo sa harapan ng kanyang altar . Salamat sa walang sawa mong pag intindi lalo na pag tinotoyo ako. Nagpapasalmat ako dahil binigay ka samin ng Panginoon, isang amang mapagmahal at handang i give up ang lahat para lang makasama kami. Ikaw ang naging lakas ko sa mga panahong nanghihina na ako. Ikaw ang nagsilbing liwanag sa madidilim kon

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

" Mabuti na lamang at napakabuti ng diyos. " " Tama ho kayo, sobra akong nagpapasalamat sa pangalawang buhay na ibinigay niya pero gusto ko din ho kayong pasalamatan dahil kayo ang naging instrumento kung bakit buhay ako ngayon. Maraming salamat po sa walang sawang pag-alaga at gamot sa akin. " Nakangiting Sabi ko Saka lumapit at yumakap dito. Gumanti naman ito kasabay ng pagtapik sa balikat ko. " Walang anuman, hija." Saglit lamang ay kumalas din ito sa yakap. magalang naman akong nagpaalam dito.

RAAAAAAAAPPPPPPPEEEEEEEEE! char! Wala pa. Haha "You perfectly looked like a boneheaded whiledoing that thing" Ayt! Pahiya! Nakita pa niyang nagmumukha akong tanga sa ginagawa ko. "Tabi" umusog naman ako ng konti pero still, nakapikit pa din. Nah! Baka nakahubad pa yan, at magkasala ang mga mata ko. "Tanggalin mo na ang kamay mong nakatakip"

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Pero walang kasing ligaya naman ang nararamdaman niya ngayon, dahil pakiramdam niya ay buo na naman siya. "Lord, if I dream again tonight, could You please include in my dream the man who’s holding me in his arms? I want to be with him again in my dreams." mahinang usal niya habang titig na titig sa mukha ni Miguel. "And Lord... I really missed him so much," dugtong pa niya at marahang dinampian ng halik sa mga labi si Miguel.

Hindi nga rin pala kami mag-uumpisa sa aming pagkain kapag hindi kami nagdadasal. Napatango na lamang ako. Nag'sign of the crus na kaming dalawa at nagdasal nang mahina sa aming sarili. 'Lord God, thank you for the food we eat. Sana po patuloy ninyo kaming biyayaan at maging ang ibang tao. Kayo na po ang bahala sa buhay namin, lagi ninyo po kaming patnubayan at gabayan. Lalong-lalo na si Laishia, sana ay dumating ang araw na maisipan na rin niyang sabihin sa akin ang totoo.Iyon lamang po, at maraming salamat sa biyaya Panginoon.Amen'