Diego Dora Novels & Stories

Tumingin sa akin si Midnight at may pagtataka sa mukha niya. “She's the Noella that you're referring to, right?” tanong ni Midnight sa mga kaibigan habang nakatingin sa akin. “Oo,” tugon ni Draco. “May lady bodyguard pala si Diego? Saang agency niya nakuha ito nang makakuha rin ako,” sabi ni Midnight. “She’s not Diego’s lady bodyguard. Diego bought her at the Slave Market,” tugon ni Jiro. “But that's not what's important right now because what's important is that you save Diego's life from death, Midnight.”

Lalo pa nitong idiniin ang baril sa sentido niya. "Iyan din ba ang sinabi sa'yo ni Mama at Papa nang patayin mo sila? Dra. Escobar, remember?" Basag ang boses na sabi nito. Kahit na naguguluhan ay nagawa niyang samantalahin ang pagkakataon para mabilis na agawin ang hawak nitong baril. Ni-locked niya ang mga braso nito habang yakap sa likod. "Hayop ka Diego! Sayang ang magandang pagkakakilala ko sa'yo! Demonyo ka!" Mariing sabi ng dalaga habang nagpupumiglas.

D***g niya sa pangalan ng binata. Para itong si Dora the Explorer. Halos buong katawan niya ay sinamba ng labi ng binata. Lunod na lunod na si Mia habang nakapikit at ninanamnam ang sarap na dulot ng ginagawa ni Jondray sa katawan niya. Hindi na lang labi nito ang nagtatrabaho, pati ang isang kamay ng binata ay humahaplos na rin sa katawan niya na mas lalong nagpapainit sa kanya.

Marahil, siya lang kasi ang nagmamahal at ito, imposible na nga sigurong makita siya nito nang higit pa sa isang kababata at kapatid sa turing. Muli ay naalala niya tuloy ang naging pag-uusap nila ni Lola Dorinda noong isang araw. Lola Dorinda lives at Aseron Castillo in Isla Fuego. She was the only living sister of her great-grandfather Lolo Nemo Aseron. Bibihira na itong umalis ng isla dahil nahihirapan na ito sa malayuang pagbiyahe dala na rin ng katandaan nito. Hindi ito kailanman nag-asawa. Pero itinuring nito na parang mga tunay na apo sa tuhod silang lahat na magpipinsan. Kasabay pa nila ng mga pinsan niyang sina Doreen at Indy ang birthday ni Lola Dorinda. Kaya nga silang tatlo ay pa

Ayon sa mga kwento, namatay raw ang asawa ni Mayor sa panganganak at wala nang balita kung nasaan ang bata. "Narito na tayo," wika ni Mayor saka siya nag-park sa tabi ng private van. Ibinaba na si Padre Tiago sa van at nakita kong parang wala na siyang malay. Mabilisan siyang ipinasok sa clinic at doon ay sumunod naman kami kaagad. "Paeng, kailangang masalinan ng dugo ni Santiago. We need an O+ blood type, now."

"Ti ucciderò Mendoza per la vita di mia figlia." (I will kill you Mendoza for the life of my daughter." I just crumpled it back, I feel my phone vibrate for me to notice it was a message from my secretary. [Secretary Juanita/JohnLoid: Sir, Don Tiago's daughter is dead, Cause of it; Murder and the crime scene predect it was a suicidal and the police currently investigating it for further investigation.] Closing my phone after reading it and just like that, I pinch my nose to releave my stress right now, again this is another problem to me.

aniya sa driver. She should get rid of that flower girl. That girl is getting on her nerves. Hindi maipinta ang mukha niya dahil sa naisip. Makalipas ang ilang minuto ay kaharap na niya ang abuela ni Erwann. With a classy and sophisticated look, Donya Katarina faces her with a warming smile. "What brings you here, Ms. Jimenez?" anang matanda na itinaas ang salamin mula sa pagbabasa.

Mainit na kamay ang humawak sa mukha ni Anastacia, kasaabay nito ang paghagulogol niya at saka marahang pagyakap sa ina. “I’m sorry. The accident was devastating and his body… halos hindi na namin nakilala.” Hatinggabi, kaya naman sa mga oras na iyon ay buhay na buhay ang kaliwang bahagi ng San Felipe. Ang bawat isa ay may kani-kanilang diskarte at mga binabalak sa gabing iyon.

Medyo weird pero oo bagay sa kanya ang nakangiti. "I mean..ano last name mo?" Tanong ko na ikinailing niya naman. "Wala, as in Daniel lang." Sagot niya na ikinataka ko.Okay??Weird. "Hannah Gutierrez, right?" Tanong niya na ikinalaki ng mata ko.Pano niya nalaman pangalan ko?! "Pano ko nalaman?Ewan ko din, sinabi lang sakin eh" Casual niyang sagot na kala mo ay nabasa niya ang nasa isip ko.

"Dali na. Wala naman si Sir Lucas oh. Walang magsusumbong kay Sir Adriano." Nakangiting umiling si Dorothea. "Hindi na talaga, Tonyo. At hindi rin naman ako umiinom ng beer. Kayo na lang. Tulungan mo na si Diego at mukhang lasing na." "Oh sige. Uy, pare! Mukhang lasing ka na nga ah? Natutulala ka na." Napakurap-kurap si Diego. Paalis na si Dorothea nang marinig niya ang sinabi nito kay Tonyo.