Santiago 1:2 Novels & Stories

aniya ni Santiago Tumayo si Abuello kapit ang kaniyang tungkod ay galit itong naglakad papalabas para puntahan ang nagwawalang si Drake. "ANG WALANHIYA! AT NATUNTON PA KAMI! HUMANDA YAN SAKIN! (galit na sabi ni lolo) MAGHINTAY KAYO! AKONG BAHALANG KUMASTIGO DIYAN! (sigaw niya sa mga tauhan niya)" "Dito ka lang Sophia , wag kang lalabas. Baka kung anong gawin ng walanghiya mong asawa." nagpipiit naman sakin ni Daddy. Ngunit mariin akong tumutol sa kaniyang kagustuhan.

aniya ni Santiago. "Not now. Kailangan makausap ko ulit si Annie," nanghihinang saad ko kay Zeus. "Kilala mo si Annie, bro. Puwera lang kung patutumbahin na-." Agad ko naman sinuntok ng pagkalakas si Santiago. "Subukan mo, Santiago! Ako rin ang papatay sa'yo!" galit na saad ko at umalis na. Parang nandilim bigla ang paningin ko dahil sa sinabi ni Santiago.

Ang biglang pag-untog ng puson niya sa noo ko ay hudyat na nagsisimula na siyang gumalaw. "Ahhhh. Aaaahhhh. Aaahhhhh. Putang ina! Ang sarap k******n ng bunganga mo bakla. Putang ina ka! Saan ka ba napulot ni Santiago? Aaaahhhh tagal mong pinanghintay burat ko, tatlong buwan bata. Aaahhhh kaya, ito ang dapat sa'yo ngayon bata, kantot sa bibig, sagad na sagad! Uuuhhh! Uuuhhh!"

"Pinapabigay po ni Sir Santiago bago siya umalis kanina pang alas-singko ng umaga. Sabi niya, ibigay ko raw po sa inyo kapag gising na kayo." "Salamat po," sagot ko habang tinatanggap ang piraso ng papel. Binuksan ko ito at binasa ang maayos ngunit mabilis na sulat-kamay ni Santi. *'Everything is under control. Stay inside and don't watch the financial news today. I'll be home before dinner. — S.'*

Santiago. “Good to finally see you,” nakangiting bati ng isang matangkad at magandang babae bago nakipag-beso sa kanya. Gusto man sanang iwasan ni Luther, hindi niya magawa—dahil nasa harapan niya mismo ang ama ng babae.

Ngayo'y parang nag aapoy na ito sa galit. "Putang ina mo Alas Santiago! Huwag mo akong hinahamon dahil kayang kaya kitang burahin sa mundong ito gamit lamang ang kamao ko!" Asik pa niya saka inihagis sa katabing tauhan ang dala nitong baril.

"You are Santiago! Kung narealize mo nang mahal mo siya, then follow your heart and win Astrid back! Ano namang mapapala mo sa pagpapakalunod dito sa alak?" "Go back to her! Tell her you've fallen for her and that you won't give her that damn divorce!" Santi's eyes dimmed, a hollow smile appearing on his handsome face. "She must hate me now. Ayaw niya na akong makita, Savio."

Para hindi na siya mapansin pa ni Samantha the bitch. Maya lang ay nakita ko na itong nag text sa akin. " Sa Canteen na lang kayo kumain. Lalabas pa kayo ni Stephanie. Mga palusot mo lang yan para makapambabae ka. Huwag ako Del Carmen." Reply nya sa akin. Napakamot na lang ako ng aking ulo. Hay bakit naman may babae na naman na sinasabi ito? Kakain lang sa labas dahil may iniiwasan lang eh. Napaka naman talaga oo.

Hayop ka Santiago Russiana. Kahit umuusok na sa galit ang damdamin ko, bumaling ako kay Santiago Russiana na nakataas ang noo. Matatalim ang tingin na tila isang punyal na nakaka-kitil ng buhay. Mariin akong nagtiim bagang, nagpipigil sa galit.

Masama ang timpla ng mukha na turan ni Santiago “Kunsintihin ko man siya o hindi ay wala na kayong pakialam doon dahil unang-una sa lahat ay ako ang kasalukuyan na Presidente ng Death Officer kaya ako ang mag-de-desisyon kung ano ang gagawin sa nasasakupan ko.” Sagot ni Yeshua kaya napahampas sa ibabaw ng lamesa ang galit na si Santiago “Mga walang modo! Gan'yan ba dapat ang asta ng isang Presidente ha?! Baka nakakalimutan mong bago ka napunta sa pwestong 'yan ay ako muna ang naun—”