Diego Silang Tagalog の小説・ストーリー

aniya. Magalang naman na iniabot ni Diego ang kanyang kamay. "Ikinagagalak ko po kayong makilala, Ginoong Santiago." Ngumiti si Albert, ngunit may bahid ng pagkukunwari ang kanyang tinig. Bahagyang tumingin kay Monica, bago muling ibinalik ang tingin kay Diego.

"I was supposed to be away for two weeks in Palawan, but because of her, I need to cancel all my appointments and work ahead of time. Mabuti na lang at pumayag si Marco. Kung hindi lang talaga dahil kay Diego ay tiyak, walang tiwala ang Mondragon sa atin." Nawala ang ngiti sa labi ko nang marinig ang pangalan ni Diego. Sinong Diego ba ang tinutukoy niya? Si Deigo De Luna ba ito? Ang Diego ni Siobeh ko? Humakbang pa ako palapit at maingat sa sarili. Gusto ko pang makinig sa kanya, sa pag-uusap nila. Pero hindi ko naman marinig ang taong kausap niya sa kabilang linya.

Ayokong marinig. "Sandro Cecilio." Isang malakas na palakpakan ang pumasa-ere. Maraming natuwang businessmen at senators. Meron pang mga OA kung mag react, marahil 'yong iba ay kaibigan ni Sandro. O baka nga kilala talaga siya sa larangan ng business? Sadyang 'di ko lang alam kasi hindi ko naman mundo 'yon. Hindi ako interesado sa mga business na 'yan.

Sa bulok na mundo ngayon, palaging ang mga mahihina at inosenteng tao ang ginagawang laruan ng masasama at mapakapangyarihan. Alam na alam ko yon. Pero kung may sapat na ibidensya at dapat itong managot, wala akong magagawa. “Diego.” Pagtatama ni Lola Maria. “Yon ang pangalan niya. Tawagin mo siyang tatay Diego. Mabuting tao siya kaya sana, kung kukunin mo ang anak niya, sa araw ng kasal ninyo, makasama siya ni Summer, kaya mo bang gawin yon?”

Sh*t, sana magising na ako! “Nisan, hindi ba si ate Hera ‘yan?” Naibagsak ko ang pitcher na gawa sa kahoy kaya nagpakawala iyon ng ingay nang tumama sa sahig. Namayani ang katahimikan nang marinig ko ang sinabi nila. Kung ganoon, kilala nila si Hera? Anong kinalaman nila sa nangyari noon? Napadpad ba rito ang babaeng may pangalan na Hera?

Axel Cipriano I'm gonna die, oxygen. What the heck? Mukha bang oxygen ang pangalan ko at sa akin niya tinagged 'yun? Hindi ba dapat do'n sa charpwet? Wait, ano ba kasing name no'n? Nakalimutan ko agad. Pasensya na. Hindi ko sinadsadya kong laitin ang pangalan mo. Ano ba namang kahibangan ang ginagawa ng lalaking 'to? Hindi ba siya nahihiya sa ginagawa niya?

Pati ang massacre na naganap sa isang lugar sa Maynila ay ikinabit sa pangalan niya. "Hindi ba ang iba riyan ay Triangulo ang may gawa?" tanong ni Kryzell habang tinitingnan ang dyaryo. "Bakit ikaw ang itinuturo nila? Wala talagang magawang mabuti itong si Sean at ang nanay mo. Huwag mo na ngang pansinin iyan. Ayusin na lang natin sa tamang paraan."

Halatang may misyon siya. Tumatak agad sa isipan ko ang pangalan nila. You don't know how happy I am by just knowing their names—even if I haven't seen them. "Magkano iyan?" He pointed the banana heart. "Bente singko at sitenta sentimos po. "Bente si gko at sitenta sentimos? Gagawin kong dalawang bente pesos basta pag isipan mo. Dapat sumali ka at nang malaman mo ang totoo."

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

May sense naman ang sinasabi ni Diego pero sa pagkakatanda niya ay date ito. Date as in date nila bilang magka-matched. Hindi bilang estudyante at guro. "A, Diego-" sinubukan niyang sumingit dito pero agad din siyang pinutol ng Proffesor. "Ikaw ba, Sylvia?" may conviction nitong tanong, at itinuro pa siya. "W-what about me?" buong takang tanong niya habang nakahawak sa dibdib. "Alam mo ba kung ano'ng ang ating nakaraan bilang mga Pilipino?"