Diego Silang Tagalog の小説・ストーリー

“W-What happened? Tell me, why are you crying?” Sa sandaling iyon ay nagsasalita si Celeste subalit putol-putol ang sinasabi nito. Si Semion, bagaman hindi pa naranasan ang ganitong sitwasyon noon ay agad na naging pamilyar sa inaakto ni Celeste. Ganitong-ganito si Celeste sa pagtulog nito tuwing inaatake ng bangungot---panginginig ng katawan, paghagulgol, at iilang pagbigkas ng mga salita. “Diego.” sandali niyang pinasadahan ng paningin si Diego na nuo'y kakalapit lang sa kanila. “Go there and see what happened.”

Alonzo palabas ng pinto. Naiwang nakatayo si Diego, hindi pa rin lubos maihakbang ang sarili sa labis na pagtataka. "Siya po ang biyenan ko, si Diego Elizalde." Pumayag si Pierre sa hiling ni Mr. Takahiro, at nang mapansin niyang nakatingin ito kay Diego, agad niya itong ipinakilala. "Magandang araw, Mr. Elizalde." Bahagyang natawa si Mr. Takahiro, ngunit ang kaniyang mga salita ay sapat na para mapipi si Diego sa gulat.

Utos ni Jorah. “Sigurado ako na patungo sila sa pinakamalapit na labasan. Tara!” Sinenyasan ni Diego si Jorah na sumunod sa kaniya. Alam ni Diego ang pasikot-sikot sa gubat na iyon dahil doon sila madalas mangaso ng kanilang amo na si Julio Mariano o mas madaling sabihin na kapag may inililibing na buhay.

malamig niyang sabi. Mabilis na umalis ang lalaki. Tiningnan ko si Diego at hinampas siya sa braso. “Bakit mo naman ginanon ’yung tao? Nagbibiro lang ’yon.” “Magbiro na siya sa bagong gising at lasing na unggoy. Wag lang kay Diego na nagmamahal nang sobra-sobra kay Mrs. Alexandra Madrigal,” seryoso niyang sagot.

I just had an orgasm, but here is Diego again and sucking my delicacy like candy. Matapos maubos ni Diego ang katas na lumas sa akin ay binitawan na niya ang binti ko saka nanghihinang humiga sa tiyan ko. Damang-dama ko ang init ng katawan niya at hindi ko alam kung bakit parang may mainit na pakiramdam na dumaan sa loob ng tiyan ko. “Bukas luluwas na tayo sa Maynila. May mahalaga akong aasikasuhin doon at hindi naman p’wedeng iwanan kita rito sa Negros,” basag ni Diego sa katahimikan namin.

Tumingin si Diego sa amin, ang kanyang mga mata ay puno ng tuwa at pagod, ngunit higit sa lahat ay puno ng pagmamahal. “Nais naming ipangalan sa kanya ang pangalan na nagdadala ng kasaysayan at pag-asa,” sabi niya. “Ang pangalang Gabriel Diego Riego—bilang pagpupugay sa lakas at katapangan, at bilang pagpapatuloy ng pangalan ng aming pamilya.” Tumango ako at ngumiti. “Isang maganda at makabuluhang pangalan. Nawa’y lumaki siyang karapat-dapat dito. Nawa’y maging gabay at liwanag siya sa mga susunod na henerasyon.”

Kaagad Naman Silang umupo sa upuan na bakante. “Lola!”sigaw Naman ni Chino kaya agad ko naman siyang hinampas ng very light lang. “Bakit?”takhang Tanong nito Sakin. “Ba’t ka sumisigaw? ”kunot noo ko namang wika Dito. “Sanay na yang si Lola,tingnan mo Mamaya pupunta yan Dito na nakangiti ”wika Naman Niya. Mukhang madalas na Silang nakatambay Dito dahil alam na alam na nila Ang Lugar na ito.

biglang salita ni Santiago Sinusubukan talaga ako ng lalaking toh " What did you say Santiago? ". seryosong tanong ko Takot naman niya akong tiningnan, " Ahh dude este boss wala pa po si Lord Rafael ". sabi niya " Silvan ". tawag ko Mabuti pa si Silvan maayos na kausap " Yes boss? ". lapit niya saakin " Kamusta ang mga nagtatangkang kalabanin ako? ". seryosong tanong ko habang nakatingin sa mga tauhan na busy sa pag-aayos ng mga baril an kakadating palang

Hindi inaasahan ni Diego Alvarez na diretsong sagot ang ibibigay ni Esteban na mukhang nahihiya at nawawala. Alam ni Anna ang tungkol kay Diego Alvarez, bagama't hindi pa niya ito nakausap, ngunit narinig niya ang tungkol sa kanya, at ang pamilya Alvarez ay isa ring napakalakas na pamilya sa Laguna. Nang makitang napakasungit ni Esteban sa mga tao, pinandilatan niya si Esteban at binati si Diego Alvarez at sinabing: "Walang sagabal, mayroon ka bang itatanong sa kanya?"

Lahat sila ay may pamilya na maliban kay nanang at sa kaniya. “Totoo po na ako ang kasama ni Diego sa news. Lasing na lasing ako ng gabing iyon at walang maalala. Ayaw kong isisi sa aking kaibigan ang nangyari ngunit nagtataka ako kung bakit hindi ko na siya nakita at hindi manlang niya ako hinanap matapos akong palayasin nila tiyo at tiya.”