Diego Silang Tagalog の小説・ストーリー

“Captain Jaycee!” Nang sandaling narinig ko ang pangalan ng aking mahal ay agad akong napalingon para makita kung ano ang kan’yang kalagayan. Akay-akay siya ni Charles nang sandali iyon. Halos tumalon sa tuwa ang aking puso nang makita ko siya ng buhay. Labis akong nagpapasalamat sa Diyos at buhay siya. Ibinalik ko ang aking atensyon sa aking pasyente at tinapos ang pagtahi rito.

What's with that random Taglish sentence though? "Oh my god, ate! My lips are so itchy na rin," Pinakita ni Lilith 'yung middle finger niya na kinakamot 'yung bibig niya. Tumayo 'yung dalawang tsismosa at agad linayuan si Lilith. Hinawakan ni Lilith 'yung kamay ko at kinaladkad ako kung saan. 'Di ko malaman kung saan ako dadalhin ni Lilith.

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

saad nito at nag tawanan muli sila "Ano pang hinihintay niyo, kunin niyo na yang babaeng yan at itali" saad nito at dali dali naman silang papunta saken. Sa sandaling ito wala akong ibang choice kundi tumalon sa bangin kahit na alam kung dagat ang babagsakan ko at hindi ko alam kung mabubuhay pako dahil hindi ako marunong lumangoy basta ang mahalaga hindi lang ako makuha nila.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

''anong klaseng ngiti yan ? ''kinikilig lang ako sa dalawa .. grabe kasi ang effort ni sir sobra ..hmmm Kailan kaya ako makakahanap ng ganong lalak..array ko ah makabatok ka Miguel '' binato niya ito ng unan at hinaplos ang ulo kung saan nabatukan ni Miguel . ''paano nag iimagine kana naman walang ganon. Princess lang ang pangalan mo pero hindi pang castle ''

It made his heart clenched in too much joy. Bumalik siya sa labas at pinuntahan si Soriano na nagsisiga ng uling para sa barbeque na ni-request ng mga bata. Vegetable, chicken, and pork barbeque ang nasilip niyang nakababad sa marinated sauce bago isalang mamaya sa apoy. "Wala pa bang update si Miguel sa iyo tungkol sa huling kaso na idinulog sa atin ng PNP?" tanong niya sa agent na pinaypayan ang siga para mas mabilis na kumalat.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

"Ayos lang naman ako, Salamat." "Kung hindi niyo po mamasamain ma'am, bakit niyo po gustong pumunta rito sa Punto Sierra? nagbabakasyon ho ba kayo?" tumango ako sa tanong ni Diego. "Nakita ko kasi na maganda ang lugar niyo kaya naisip kong magbakasyon rito. Puro usok nalang kasi ang nalalanghap ko sa Maynila," pabiro kong tugon sa kaniya.

Nakakabagot din ang naghihintay. "Ano bang favorite song mo?" Hmm, Ano nga ba? Ang dami kong favorite song pero isa talaga yung pinaka pinaka pinaka favorite ko. "Yung 'Di ba Halata." sabi ko habang tinataas baba ang kilay ko. "Singer?" "Hindi song yun!" "Pfft. I mean, Sinong kumanta?" "Hmmm...Agsunta." Kakantahin na yan ayieee. "Di ko alam yun." sabi niya sa akin.