Dine With A Vampire 소설 & 이야기

Hindi lubos akalain ng binata na makakatagpo siya ng kagaya ni Hurrem. Babaeng matatanggap ang Dark side niya at kung sino talaga siya. Kaya masaya siyang nagkakilala sila ng dalaga. Sabay silang kumain sa Dining Area at kahit paano nakakalakad na ng ayos si Vlad. Kaya naman inaalalayan na lang ito ni Hurrem.

Although di naman na bago na magabang sila diyan, sadyang maingay lang sila ngayon. Pagpasok ko palang ay agad na ako humingi ng permisyo na pumasok, as usual tahimik lamang ang loob at busy ito sa mga papel na naka harap sa kanya. "Can you make me a coffee? No sugar. Thanks." Saad nito habang naka tingin sa papel, hindi man lang tumanaw sa akin. Hindi pala mahilig sa coffee itong si Damon, kaya pala wala man lang konting sweet side. Baka kapag tinopak lumabas ang sweet side ni sir?

Hindi ko na sya masyadong natitigan dahil hindi naman ako interesado. “No,” maikling sagot ko at itinuloy na ang dinner ko, tahimik siyang umupo sa tabi ko, apat na upuan ang meron sa bawat table, may isang upuan ang pagitan namin, amoy na amoy ko ang pabango nya, Ocean, I bet that’s his perfume, I’m quite familiar with that scent. “These goddamn greedy businessmen’s,” narinig ko na bulong niya habang tumitingin sa paligid, hindi ko naman pinansijn yon, baka sabihin, chismosa pa ko.

Bagay naman dito ang gupit ng buhok ngunit lalo lang ito mukhang nang aakit lagi. "Ang mabuti pa ay simulan na natin ang pagkain upang mapag usapan na ang tungkol sa kasal ng dalawa," ani Vincent. Nagyuko ng ulo si Diana at ngayon lang ulit siya kakain na may kasalo. Nag aalala siya na baka biglang bumaliktad ang sikmura niya kapag hindi nagustohan ang pagkain. Kumuha lang siya ng kaunting kanin at piling ulam.

Not everyone gets the chance to have me sneak into their space. I came to him on my own terms—just to toy with him, stir him up, and remind him that I’m the kind of distraction he can’t escape from. By the way, I’m Fana—a pure-blood vampire who loathes the taste of human blood. But the night I tasted his, everything changed. Reiner Judd Peterson. His blood flows like the richest vintage, a Domaine Romanée-Conti—rare, intoxicating, dangerously exquisite. And his scent... it’s enough to drive me insane.

Bago umupo kinuha muna niya ang number na nakapatong sa gitna ng silya. While scanning the entire place, he can't help to sigh in annoyance and disbelief. It's not his will to be in here, and attend some kind of events for some hungry and wealthy vampire, they're not just only hungry for blood but also with money, fame and popularity. Hindi nga lamang kailangang makisama sa ibang creatures, hinding-hindi siya pupunta sa ganitong mga lugar. "Yo Mr. Creed, you look really excited tonight."

Sasha Mortimer, the point of view. It's already twelve in midnight. No one bothered to rest, even me. Hindi kami natutulog o nagpapahinga. Perks of being a vampire. Nakaupo lang ako sa couch, holding a glass of a deer's blood. We don't drink human blood, and never pa ako nakakainom no'n. Only my brother, Drew, tasted the blood of human. Ewan ko. 'Di ko maimagine na iinom ng dugo sa isang tao. But most of the people I know says it tastes different--it tastes better.

Kinuha ni Vincent ang cellphone niya at nag-message kay Virginia. Vincent: "Baixinha, gusto ka naming yayain nila Elisse bukas. Sama pati sina Samantha at Taís." Hindi nagtagal ay nag-reply agad ang kapatid niya. Virginia: "Anong klaseng lakad?" Napaisip siya sandali bago sumagot. Vincent: "Dinner sa Le Soufflé tapos karaoke with live band." Makalipas ang halos labinlimang minuto, nag-reply muli si Virginia.

Inipit ko ang ilang hibla ng kanyang buhok sa likod ng kaliwang tenga niya para makita ko ng maigi ang kanyang maalindog na mukha. "Alam ko kasi hindi ko narinig ang pinto na bumukas," sagot ko, at nakita kong naging berde ang kanyang mga mata. Ito ‘yong sinasabi niya na kaya niyang mag-anyong tao dahil sa kanyang wishing necklace. "It's time for you to get ready. Marve and Drea will assist you since Leanne and the new lovers are busy cooking in the kitchen." Sabi niya at bumalik agad sa vampire mode niya.

Andrea's POV Sobrang nai-enjoy ko pala ‘yung dinner namin ni Dylan sa The Velvet, mas higit pa sa inaasahan ko. Ang panoramic view ng city lights, kasama ‘yung masarap na pagkain at madaliang usapan namin, parang dreamlike—parang sa pelikula. “Subukan mo ‘to,” sabi ni Dylan, habang ibinubuhos ang malalim na ruby na wine sa baso ko. “Rare vintage ito galing sa maliit na French vineyard. Sa tingin ko magugustuhan mo.”