Novel & Cerita Disobedience

"Oh, speaking about your parents, nakausap mo na ba sila? Hindi ba't mas mabuti kung sasabinin mo sa kanila ang tungkol sa lahat ng nangyari? They should understand. Alam kong hindi maganda ang relasyon nyo ng magulang mo pero baka naman maintindihan ka nila." I instantly shook my head. "That's impossible to happen. No matter how bad things get to me, my parents will be never an option for me to run to or ask for help. Sigurado pa nga ako na hindi sila papayag na hiwalayan ko si Storm. That's why I'm not going to tell them. Alam kong magagalit sila dahil sa gagawin ko pero wala na akong pakealam ngayon. This time, I will choose my own path. This is the first time I'm going to disobey them an

“Noon pa man ay baliw na ako sa pera, Jass Anne. Kung sana kasi ibinigay mo na sa akin noon ang perang hinihingi ko sa ’yo, hindi na sana kita babalikan ngayon. Abswelto ka na sana sa akin. Pero wala akong ibang choice ngayon. Wala akong ibang malapitan para hingian ng pera. I mean, you used to love me so—” “Pagmamahal na pinagsisihan ko Wigo,” mariing sabi ko rito upang maputol ang pagsasalita nito. “Sana nga una pa lang ay pinakinggan ko na si Mama na hiwalayan kita. But because I believe you really love me, that’s why I disobeyed her. Pero nagawa mo akong ipapatay sa mga tauhan mo, Wigo.”

Since I am a disobedient bitch, he made another one and made sure that all his commands will be obeyed. "Father will be so proud of me! I am sure of that. I am living the life he gave me. I am spreading chaos. I am feeding him with fear and despair! This is how you supposed to do, but the hell are you doing, ha?! Bakit hindi mo na lang siya sundin?!"

Mas lalo lumaki ako ng walang magulang, yung pina-paranasan ko sa kanila hindi ko ito maibibigay sa magulang ko dahil matagal na silang wala kaya inilalaan ko na lang sa kanila. - If strength is justice, then is powerlessness a crime?

Hindi lang nila pinapakita ang emosyon nila sa ibang tao. Hindi rin ako aabot sa punto na magiging kabit ako. Inaalala ko pa rin yung damdamin nung nobya nila syempre. Masyado kasi akong mabait at inosente, kasalungat talaga ang ugali namin Sophia. I will never be a mistress. I swear.

"I am still alive at sunod-sunuran sa lahat ng gusto mo because I want to survive. Inisip ko na pagkatapos ng lahat ng ito ay magiging malaya rin ako. I can go back to Las Vegas and continue my life there. Kahit pa mahirap 'yong proseso bago ko makamit ulit ang kalayaan na 'yon. Now that you're suggesting something that will caused me too much pain, why can't I just end this fucking life?" Nagtaas siya ng isang kilay sa akin. "Don't even think of killing yourself, Serra. Because I don't allow death in this marriage. Bubuhayin at bubuhayin kita hanggang sa makapagbayad ka ng utang mo." Napatingin ako sa mga daliri niyang isinasayaw-sayaw niya sa ibabaw ng lamesa. "Your body . . . Your soul .

To fight for his freedom, he had to give it away. Aiden's mind reeled. His entire life had been a series of struggles to escape his mother's influence, to be his own man, to forge his own path. He had just discovered that all his choices were illusions, part of a grander design orchestrated by a man he didn't even know. And now, to survive that revelation, he had to willingly become what he had always despised: a pawn. He looked at Chloe, his eyes filled with a pained resignation. She understood. Her own life had been built on a foundation of fierce independence, of pulling herself up from nothing. The idea of surrendering all that to another person was a fate worse than death. But what was

Even if the last sentence was already a basic rule, palagi pa rin itong sinasabi ni Oliver sa kanya sa bawat misyong napupunta sa kanya. NEVER TRUST ANYONE BUT YOUR SELF. It's one of the basic foundation an agent must know before executing a mission. Agents like Asteria always moves alone. A handler which is higher in rank than them is the only one that knows their face and true name. Asteria is the agent and her handler is Oliver—the only one closest to her but she shouldn't completely trust, sabi ng hindi nakasulat na kasunduan sa kontratang pinirmahan niya bago maging parte ng kanilang samahan.

Napalunok ako, ramdam ang panlalamig ng aking mga kamay. Agad na dumaan sa isip ko ang kanyang mga Rules. Isa roon ang malinaw na sitwasyon na ito: Obey me, and you’ll be free. Kung lalaban ako, tiyak may kaparusahan. “Sino po ba nagsabi na maghahanap tayo ng iba pa? Dito na lang tayo, total nandito na tayo… at libre mo naman, hindi ba Ma’am?” sagot ko, pilit na pinatatag ang boses kahit nanginginig ang loob ko.

Nakapamaywang si Joaquin habang nakatingin sa kanila at parang gusto na silang saktan pero dahil nasa tabi niya ako ay alam kong hindi niya gagawin iyon. “Ayos lang naman ako, Joaquin. Hindi naman na masakit ang pisngi ko,” malambing kong sabi sa kanya pero parang wala siyang naririnig. Nagsimula ng lumuha ang dalawang babae dahil sa tahimik lang si Joaquin at doon ko lang napansin ang kanyang kamay na nakaturo sa lupa. Lumuhod ang dalawang babae at pinagkiskisan ang kanilang mga palad para humingi ng pasensya pero umiling lang si Joaquin at nakita kong hinalikan ng mga ito ang kanyang sapatos. Tapos ay hinila niya ako sa harapan niya at doon ako nagpupumiglas pero wala na akong nagawa at hi