Disobedience Novels & Stories

sa simbahan ay may invisible rules na unconsciously nating sinusunod, kagaya nalang ng pagbati kahit na hindi mo gusting i-return ang favour ay wala kang magagawa kung hindi ang bumati pabalik. Nung time na hindi ko pa nakikilala yung panginoon ay wala lang ang lahat ng ito para sa akin, I find it easy to commit a sin pero mula ng makilala ko ang diyos at ang mga salita niya ay naging magaan ang buhay ko at nakalimutan ko na ang pag-gawa ng kasalanan. Pero sino ang niloko ko eh kahit naman kristyano ako ay nakakagawa pa din ako ng kasalanan unintentionally.

Siya ang nagpahuli sa akin? Oo, mas masakit ba sa pagbaril ko sa'yo ang katutuhanan Merry? Dahil bobo ka wala kang kwentang tao. Hindi ka dapat nabubuhay sa mundo. Kahit anak mo tinatakwil kana dahil sa katangahan mo. Kay bilis mong maniwala kahit hindi mo pa alam ang buong estorya. Ayan tuloy kinakahiya kana ng anak mo at tinatakwil kapa. Siguro naisip ni Donna. Hindi ka bagay na maging nanay niya dahil ang layo niya sa'yo Merry. Hindi tulad mo parang walang pinag-aralan.

Naiiyak ako na hinampas ang lamesa, he has a point, wala akong choice at wala akong magagawa kung solo akong kikilos, at mas masama kung sa iba ako bumagsak. “He is using you all along, alam mo ba na ikaw ang dinahilan kung bakit hindi natuloy ang pagsama mo sa Familia, because you are on rebellion stage, kaya hinayaan nila Christ, yun pala on going na ang plano na para sa amin, and that is really a test for you, and your father is such a greedy man.” I kick the chair at sumigaw sa inis.

Alam kong hindi siya titigil. Men like Adrian Blackwood — hindi sila marunong tumanggap ng no. Pero kailangan niyang matutunan. Kung obedience ang hanap niya, he’ll have to look somewhere else. Kasi hindi ako pipirma. Hindi ako magpapa-control. Hindi para sa kanya. Hindi para kanino man.

Hindi ko na hinintay ang sasabihin ni Manong at agad na akong tumakbo palabas ng gate at pumara ng taxi. Sorry Dad but let me just do what I want. Ito lang naman ang gusto ko pero ayaw niyo kaya wala akong choice kundi suwayin kayo. I've never disobeyed you but I will now. Hindi naman po ito illegal and I promise Dad na dito ako sasaya sa ginagawa ko. I hope you understand.

Medyo mahaba haba pa naman yung byahe lalo na at medyo traffic kaya yung playlist ng Paramore yung pinatugtog ko tsaka nagpaalam sa dalawa na iidlip ako at gisingin na lang ako kapag bababa na kami, same lang din naman kasi kami ng bababaan kahit iba-iba kami ng subdivisions. Nagising ako dahil sa tapik sa balikat ko kasi bababa na pala kami, hindi ko namalayan na ang haba pala ng naidlip ko. Pagkababa naming tatlo, nagkanya-kanya na kaming paalam sa isa't isa at pareparehong sumakay ng tricycle. Grabe nakakapagod pala bumyahe lalo na siguro kapag nag college na ako, parang ayoko tuloy ng malayong univ hays. Buti na lang bukas ay wala kaming pasok kaya makakapagpahinga ako ng mahaba at di ko

Mabuti nalang at hindi ako nadulas. Nagseselos ako oo. Aminin ko man o hindi alam ko sa sarili ko iyon. Hindi ko dapat nararamdaman ito e! Pero wala na, ito na e, nakakaramdam na ako ng selos. Nag-uumpisa na akong mahulog sakanya. Nag-uumpisa na akong magkagusto sakanya. Pero hindi ko iyon sasabihin sakanya. Ayokong malaman niya na hindi ko sinunod ang sinabi niya. May rule kami at hindi ko nagawang masunod iyon. Isa na ngalang rule ang binigay niya tapos hindi ko pa nagawa. Nahuhulog na ako sakanya. Nagkakagusto na ako sakanya. "Sorry, ayoko naman talagang itago sa'yo—"

mahinang tanong ni Lauren, her heart stopping for a split second. "Ang design na ito ay isang malaking basura," matigas at walang pakialam na pahayag ni Anne, looking straight at Lauren with a look of utter disgust that felt painfully real. "You spent weeks talking about 'narrative flow' and emotional experiences, but you completely ignored basic spatial logic. Ang counter-balanced loops na ipinagmamalaki mo ay masyadong delikado at walang kuwenta sa aktwal na konstruksyon. It is arrogant, poorly calculated, and frankly, lazy."

Sopistakada at may magandang hubog ng katawan na kinaiingitan ng maraming mayayamang sosyalista sa lungsod. Pero ang hindi alam ng karamihan sa loob ng kanilang pamamahay, walang boses ang kanyang ina. Saksi siya kung gaano ito kaingat magsalita sa harapan ng kanyang ama. Kailan man ay hindi niya kinaiinggitan ang estado ng ina, kaakit-akit ito at iginagalang sa publiko pero pagdating sa pribadong buhay, wala itong maipagmamalaki. Isa lang itong sunod-sunoran sa ama niyang si Marcus Delfin.