روايات وقصص ضمن Disobedience

Napaka-unfair naman ata n’on! Dahan-dahan siyang huminga nang malalim at sunod-sunod na napakurap. “M-Madam Cleo, bakit naman po?” tanong niya. “Maayos naman po akong magtrabaho sa inyo! Minsan lang naman po ako makalimot sa kape ninyo kapag umaga at minsan lang din po akong ma-late sa pagpasok ko. Actually, simula po no’ng maging secretary ninyo ako, tatlong beses pa lang naman po akong na-late ng five minutes. At kung dahil po sa pagsusuot ko ng orange blouse kanina kaya po tatanggalin n’yo na ako sa trabaho ko, pasensiya na po. Hindi ko naman po sinasadyang makalimutan ang isa sa important rules ninyo. Sadyang... Sadyang nagmamadali lang po talaga ako kanina kaya hindi ko na po napansin.

Niyakap naman ako agad ni dad at pinapa-tahan ako sa pag-iyak, he even kissed my forehead and kept on saying that he loves me and that he was sorry. "I was just hurt, dad. Ayaw ko kasi maramdaman na para wala akong karapatan na magdesisyon para sa sarili ko, I love you and all dad. But I want to have my own life too." humihikbi kong ani sa kanya. Hinagod ni dad ang likod ko, and it made me feel safe, kahit na malala din yung away namin ni dad I know that we both love each other very much. Kaya ayaw ko rin sana isipin na may ginagawa siyang mali kapag nakatalikod na ako, kasi alam kong masasaktan ako ng husto. Sana lang talaga mali ang iniisip ko, kasi hindi ko alam kung paano tatanggapin ng

Kinuha ko yon. Nabigla ako sa malakas ng tunog. Tinabig ni Sir Dio ang inumin. “How dare you touch my girl?” galit na sabi nito. “Dude, she’s alone. Not unless ikaw yung boss niya?” nakangisi ang lalaki. “Shut the fuck up!” gigil na sabi ni Sir Dio. He managed na wag masapak yung lalaki, grabe din yung composure ni Sir.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

“Anyway, I just read your message now. Why would you want to cancel our wedding?” Napatingala ako at pilit pinipigilan ang pagbagsak ng luha sa mga mata. Ayoko sanang isabay ang sarili ko pero ayoko nang madagdagan ang kasalanan ko. I want to leave freely, without hiding something. Mommy didn’t raise me to be a bad person. At kung tatagal pa ito ay mas lalo lamang akong babangungutin ng konsensiya na kahit anong pilit kong taboy ay sarili ko ang nagiging kalaban.

Nagkaroon ng recitation about views and perspectives of forbidden love. “They said that “Love knows no boundaries” so it's time to break free from outdated norms,” my classmate said. “No, I disagree. Society relies on structure and forbidden love can lead to instability and unrest for the rest of your lives,” ani Ann na kaklase ko rin. “Yes, society relies on structure, indeed, and forbidden love can destabilize the very foundations we stand on.” “Why should societal norms dictate personal happiness? Isn't it time for change?” biglang saad ko. Napatingin sila sa akin.

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Siya ang nagpahuli sa akin? Oo, mas masakit ba sa pagbaril ko sa'yo ang katutuhanan Merry? Dahil bobo ka wala kang kwentang tao. Hindi ka dapat nabubuhay sa mundo. Kahit anak mo tinatakwil kana dahil sa katangahan mo. Kay bilis mong maniwala kahit hindi mo pa alam ang buong estorya. Ayan tuloy kinakahiya kana ng anak mo at tinatakwil kapa. Siguro naisip ni Donna. Hindi ka bagay na maging nanay niya dahil ang layo niya sa'yo Merry. Hindi tulad mo parang walang pinag-aralan.

Nawala ang inis ko at niyakap ko pabalik si Mama, hindi matigil ang hikbi ni Mama ngayon. "I did my best, but now. All I can do is to act according to what your father want. Even Nathalia, hindi ko magawang tumayo at alalayan s'ya, because God knows why I can't do what I want." Habol ni Mama ang hininga n'ya at tumingin sa akin. "I really don't want this set up, I am tired of being a obedient wife. Gusto ko na lang mawala anak, hindi ko na makayanan na wala akong magawa para sa'yo." I caressed my mother's back and kiss her forehead.

Alam kong hindi siya titigil. Men like Adrian Blackwood — hindi sila marunong tumanggap ng no. Pero kailangan niyang matutunan. Kung obedience ang hanap niya, he’ll have to look somewhere else. Kasi hindi ako pipirma. Hindi ako magpapa-control. Hindi para sa kanya. Hindi para kanino man.