Dominican Saints Mga Nobela at Kwento

ANGELO LINGO ng umaga nang gisingin ako ni Abel sa aking pagkakatulog. Alas tres na pala ng madaling araw at alas-sais naman ang unang misa sa San Sebastian. Bilang mga sakristan, at dahil kakaunti lang kami ay nagririlyebo kami sa bawat misa na magaganap. Hanggang tatlo lang ang misa sa San Sebastian, una ay alas sais hanggang alas syete, alas syete y media hanggang alas otso y media, at alas nuwebe hanggang alas diyes.

Akalain mo, yaman ng Domingo at Del Fuego ay ipagsama-samang ipamana sa kaniya. Kahit pa sabihing Domingo ang dalang apelyido niya ay hindi pa rin kabawasan sa kaniyang magiging katanyagan. Tiyak na siya ang kauna-unahang lalaking hihiga sa sandamakmak napera!

Napapangiti ako sa tuwing bumubulong ang aking isipan at pangalan niya ang binabanggit, ‘Selestina. Pagdating sa tapat ng kanilang Mansion ay nakasalubong na si Don Arsenio sa kanyang anak na dalaga. Pati ang kapatid na lalaki ni Savanna na si Damian Domingo ay nakaabang rin sa balkonahe ng kanilang malaking Mansion katabi ang kanyang ama.

“Walang nakakaalam kung ano’ng nangyari sa kaniya hanggang ngayon. Hindi rin namin siya tinanong dahil ayaw naming manghimasok. Nag-aagaw buhay siya noong mga oras na iyon. Mabuti na lamang at nandito noon ang anak kong si Puni na kasalukuyang nag-aaral ng medisina sa Maynila upang magbakasyon. Sa awa ng diyos ay naagapan naman ng anak ko kaya naging maayos ang kalagayan ng asawa mo.” I gulped. “P-Paano niyo po nasabing si Dominic po ang nagligtas sa inyo kung kayo po ang nagligtas sa buhay niya?” hindi ko mapigilang tanong. She smiled. “Ang anak ko lang ang naglitas kay Dominic, hija. Ang tanging ambag lang namin ng mga oras na iyon ay tahimik na pagdarasal. Isang buhay kapalit ng mahigit d

Totoo ba, hindi mo ba ako minahal Eros? Nakita ko sa harap ng simbahan si Tita Monica na siyang mother ni Leizhe at mayor ng San Domingo, katabi niya pa si Tito Fredo kaya hindi imposibleng kasabwat din siya ni Tito sa pagkawala ni Tito Fredo. Kitang kita ko ang malalawak nilang mga ngiti. Napakasaya nila.

Nakita rin madla ang mga karong pilak nina Santo Domingo, San Diego at Birhen dela Paz. Pagkatapos ng prusisyon, isinunid ang misa kantada. Mga artista mismo ang umawit ng mga kantahin ng misa na sinasaliwa ng orkestra. Ang nagsesermon ay si Padre Pedro, isang Augustinong mahusay magsalita kaya hinahangaan ng balana lalo na ng mga Kastila.

Tamang-tama rin ito dahil tumanggap ako ng duty ngayon. "May asukal ito ha?" "Oo, basta ba hindi ka na labis na nag-aalala." "Hindi na, dahil may nakausap na ako na tumingin sa kanya roon upang mapanatag ako." "Ayon naman pala, pero sino?" tanong niya habang binu-blow ang usok sa tasa niya. "Si Dominador also known as, Domina." "Really? Umuwi na pala siya ng bansa. Kumusta paghahanap niya?"

"Bilisan mo na ang trabaho mo. Baka ikaw pa ang unang sipain ni boss kapag nagalit." "Humph! Feeling mo ba lahat kasing liit ng pride mo? Hindi kaya magtanim ng galit si boss tulad mo!" masungit na sagot ni Michaela, halatang inis pa rin kay Dominic. Tumawa lang si Dominic. "Ako? May maliit na pride? Wala ka bang alam sa pangalan ko? Ako si Dominic, the ‘Wind of Grace!’" "Ang alam ko, baliw ka," sagot ni Michaela.

"You..." Naramdaman ni Dominica na pinagtitinginan siya ng mga bisita. Ganoon nga ang nangyayari nang tingnan niya ang mga ito. "H-hindi iyon ang ibig kong sabihin, mga munting ginoo. Everyone is allowed to join except... except—"

Nakakabakla. Narating ko ang mesang pina-reserve ni Dominic. Kumpleto na sila roon… Dominic, Anthony, Dominica, and even Hani and Frederik are there. At kahit si Riko na bunsong kapatid nina Ysabel at si Francheska na anak ni Tito Franco na kaedad ni Riko ay andoon din.