Dragon Sin Of Wrath Novels & Stories

Ibinuka niya sa harapan ko ang nakayukom nitong kamay. Balot ng dugo ang pin… Kaya kinuha ko. Patulak na itinapon siya sa kasamahan nitong nanghihina. Inalis ko ang bakas ng dugo, lalong lumantad ang detalye. Isang dragon. Selyo ng dragon. Napangisi ako. Ito ang selyo ng kinakalaban naming kompanya. Dryzen Storm. Storm Corporation. Malawak ang impluwensya ng taong to. Matagal ko nang pinag-aaralan kung sino ba talaga siya. Kinukunekta ko sa totoo lang ang pagkatao ni Dryzen Storm sa Dragon na hinahanap namin.

bulong ko kasabay ng pagkawala ng atakeng inihanda ko. The major part of Oakland shook and was covered with purple light as a loud explosion sang into the sky together with the pain-filled roar of the dragon. It lasted for a minute before the light became smaller and smaller and the shaking of the ground vanished. And as the place went back to normal, a huge crater was formed into where the dragon was located. And at the center of the crater, lays a naked girl with visible black veins all over her body. Mabilis kong pinuntahan ang walang malay na si Sasha at dinaluhan siya. I rested her head on my legs and tapped her face. "Hey, speak up."

he breathed. Napalunok ako. Mabilis akong nagpalingalinga sa takot na baka tinitingnan na kami ng mga staff maging ng direktor ngunit nakita kong abala ang lahat at halos walang nakakapansin sa amin. Nilingon ko si Clyde at sinubukang bawiin ang kamay ko but then he's so strong I couldn't even move my wrist. "Clyde..." iritado kong tawag. Why is he acting this way? Is he flirting with me? No way!

sigaw ng isang lalaking sinisiguradong hindi matatangay ang mga yate dahil sa lakas ng alon. “Let me go!” galit na saad ni Aidan saka niya malakas na sinuntok ang lalaking pinipigilan siya para paandarin ang yate. “Hindi niyo po pwedeng patakbuhin ang yate dahil nakaangkla na po silang lahat. Masyado rin pong delikado ang dagat dahil malalakas ang alon.” Pagpapaliwanag niya kay Aidan pero tila ba walang naririnig si Aidan at pilit na pinapaandar ang yate.

… "ARE YOU READY?" Umangat ang tingin ko sa taong nagsalita. Don Rafael Romano—Draco Elites leader. Hindi ito ang unang pagkakataon na nagkaharap kami. Pero ito ang unang pagkakataon na siya mismo ang magbibigay sa akin ng trabaho bilang isang Undercover ng Draco Elites.

saad ko sabay dila sa n*pple nito. Nabitin ako nang masuyo nitong pigilan ako sa aking ginagawa at kinumuyos ng maalab na halik ang aking mga labi. Argh! Kaya naglumikot ang aking mga kamay at walang pakundangang ipinasok ko iyon sa suot nitong sweatpants at hinuli ang dambuhalang dragon na nagtatago sa lungga. Halos mapamura ako nang maramdaman ang haba, laki at init nito. Damn! Galit na galit na ang dambuhalang dragon. Patunay na ready na ito sa malawakang giyera.

Maybe she can't stand the face of the person who left her. Gusto kong saktan niya ako. Gusto kong sampalin niya ako nang maraming beses. Sipain o suntokin. I want to feel her rage and see the satisfaction in her eyes. To make me feel every ounce of the pain I've caused her. To let her wrath carve through me like a knife. I want her to take everything out on me Gusto kong malaman niya na kahit ano pa man ang ibigay niya sa akin ay tatanggapin ko. Dahil kasalanan ko kung bakit siya nagkakaganito.

Para maligo, kailangan nitong maalis sa katawan ang amoy ng dugo, na dumikit dito. Si Claude ay isang warden ng secret prison na iyon they called him a minor boss. Lahat nang utos ni Claude ay sinusunod ng mga ito, Walang nag-aamok. Walang nagkakamaling sumuway sa bawat salita nito. Warden ang ama ni Claude sa kulungan na iyon, they call him a major boss. Dahil ang ama ni Claude ang pinakaboss dito noon. Si Claude na ang pumalit sa ama nito, simula ng umalis ito sa paghawak ng kulangan, 3 years ago.

Hindi na niya nakikilala pa ang mismong sarili niya, basta ang alam niya lang ay gusto niya ring ibalik sa dalaga ang ibinigay nitong kaligayahan sa kaniya. Igagalaw na sana niya ang dalawang daliri nito papasok sa loob ng hiyas ngunit natigilan siya nang makitang mahimbing na palang natutulog si Aurelia. Ayaw naman niyang may mangyari sa dalaga nang wala itong kamalay-malay kaya sa huli ay tinanggal niya ang daliri nito bago buhatin ang boss niya papalabas.

Nang walang natirang bala ay mabilis kong tinapon ang armalite saka muling humarurot paalis. Huminto ako sa gilid ng simbahan at doon pinarada ang motor. Sa buong bansa na 'to, ito lamang ang parte kung saan hindi nila ako masusundan. Hindi sila nakagagawa ng kabalastugan sa sagradong lugar dahil pinagbabawal ng mysterious boss ng Omega. Laking simbahan daw iyon. Na isang malaking kalokohan para sa akin. Sino namang maniniwala ro'n? You cannot treat people like a garbage and worship God at the same time.