Drawing Chibi Anime Novels & Stories

Pag-upo ko, may papel na tumama sa bag ko. Crushed paper. Binuksan ko. Isang drawing. Ako—pero chibi style. Nakaluhod. Umiiyak. Habang may speech bubble: “Please Ryan, choose me huuhuuhu” Another chibi—si Sophie—nakangiti, pretty, perfect. At may isa pang Ryan, clinging to her. I felt my throat tighten. My hands shook so hard na halos di ko na mabasa yung drawing.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

May nakaguhit doon na maliit na chibi girl na nakaupo sa kama, kinukusot ang mga mata habang may kumot sa kanyang mga binti. Isang paalala na bumangon na at huwag nang magtagal sa kama. Sa kanang ibabang sulok ng note ay may maliit na puso. Napangiti si Hiraya. Tinapik niya ang bilugang mukha ng chibi. “Kalokohan… halos wala nga akong taba sa mukha.” Isiniksik niya ang note sa kanyang sketchbook, pagkatapos ay kumuha ng panibagong sticky note mula sa mesa at gumuhit ng dalawang chibi-style na emoji gamit ang water pen.

Paglingon niya ay nakita niyang buhay pa ang kanyang mga magulang. Ang isa sa kanila ay binubuhat ni Alex gamit ang kabilang braso nito, habang ang isa naman ay binubuhat ng... ang pigura ng medyo malabong babae. Ang medyo malabong babaeng iyon ay natural na si Maiko Chiba. Nakahinga nang maluwag si Clara.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ito na, bahala na siya kung 'di niya magustuhan! Nag-digital paint muna ako ng chibi face ni Felix sa iPad ko. Iyon kasi ang balak kong idisenyo sa harap ng hoodie. Maliit lang iyon at nasa kaliwang bahagi. Sa likod, nag-lettering lang ako ng pangalan niya. Capital letter lahat at nasa may bandang itaas na bahagi iyon.

Tila ito ay dismayado gamit ang malumbay na mukha. Hindi matino ni Beth. Inalok niya ang batang babae na maupo sa kanyang tabi. Wala siyang nalalaman sa kahit anong kurba ng pagguhit. Ngunit may alam si Beth kung paano palambutin ang puso ng mga bata. Nababanayad ang excitement sa mukha nito ng sinimulan niyang guhitin ang paborito nitong cartoon character na si Doraemon. Nabanggit iyon ng bata ng si Beth ay nagtanong. Nagmungkahi muli nang panibagong character ang batang babae upang kanyang guhitin subalit sa puntong iyon ay mahihirapan si Beth upang tuluyang makamit ang gusto nito. "Hindi po ako magrereklamo. My brother is a good computer animator kaya sige na. Iguhit mo na si Nami." Si Na