Dula-dulaan Novels & Stories

singhal ng babaeng naka-Darna pose. Lucas Villarreal. Napakunot-noo si Rhea. Pamilyar ang apelyidong iyon, pero hindi niya naituloy ang pag-iisip dahil nag-umpisa na ang gulo. “OMG! Si Kuya slash Ate straight na!” sigaw ng tatlong dalagita, nagtatatalon pa. “Of course not, Ma! Ano ba pinagsasabi n’yo?!” balik-sigaw ni Lucas, halatang naiinis.

Hindi na niya napigilan ang sarili at gumanti ng yakap kay Warren, ang tatay niya. "Tay…" Umagos ang luhang kanina pa nais kumawala sa kanyang mga mata. Pagod na siya, pagod na siyang magalit. Ang alam lang niya ay na-miss niya ang dalawang taong nagpalaki at nag-aruga sa kanya. ————— "Heto, magmeryenda muna kayo." Inilapag ni Dalia sa lamesa ang tatlong baso at isang 1.5 na soft drink. Sa tabi nito ay naroroon ang tinapay at palaman na peanut butter.

He pressed the play button then melodious and sweet music started playing. Inabot niya ang kanyang kamay sa dalaga at nagtanong. "Can you dance with me?" Ruella stared at him, speechless. Her heart began to beat so fast hearing the familiar tune. How could she not when it was their favorite music he was now playing? It brought all their memories back together like it just happened yesterday. Their happy times whenever they went out for a date. All of it was now constantly playing in her mind.

madaldal pang dugtong nito na ikinatawa naming mag-asawa. “And you also like Diana,” sabi naman ni Veronica na mas matatas magsalita kaysa dito. Tiningnan ito ng masama ni Sandro na lalo naming ikinatuwa. “So, who is this Diana?” nagmamaang-maangang tanong ni Franco kay Veronica. “Diana is Ninang Gina’s daughter. Have you forgotten her Daddy?” nakangusong sabi ni Veronica dito.

May calculator din yata sa utak—at sobrang eksakto pa mag-compute! “Sandali lang!” Agad na pinigilan ni Dalia ang kamay niya. “Huwag mong sabihing ipapadala mo talaga sa kanya?” Saglit na natigilan si Xeline bago ngumiting na parang batang nahihiya.

“Eh kasi naman… worth it!” Pumorma pa siya sa harap ng salamin na parang nag-audition sa commercial: hawak ang baba, nakangiti, at bahagyang inangat ang kilay. “Kung ganito ba naman kagwapo ang hahalik sa ’yo, kahit sampung kagat pa… go lang!”

Sa kusina, abala ang babae sa tahimik ngunit masinop na pagkilos. Mahusay at elegante si Dahlia, lubos na nakatutok sa pagluluto. Palaging nasa likuran niya, gaya ng anino, si Anri. “Ate Dahlia,” masiglang sambit ng bata, “handa na ba ang steamed shrimp na in-order ni Mommy? Gusto ko na pong kumain ng isa!”

Muling wika ni Dell, sa kanya, kaya umupo siya sa gilid nito. “Ikaw bakit, hindi ka nag-timpla ng sa ‘yo?” “Uminom na kasi ako ng tubig…” Sagot ni Hanma, habang masamang tiningnan ni Dell si Aaron. “Kuya, kinakawawa mo naman si Hanma.” Galit na wika nito sa kanya, kaya napatingin siya kay Hanma. Napakunot naman ang noo niya ng makitang nakayuko lang ito.

KABANATA 34.2 [Sexy cockroach: Kung may parte ang iba, ako ang kukuha ng unang pwesto] [Clyde: Brother, wag mo nang itago] [Umagang Kay Ganda: ...] 【Umagang Kay Ganda reward century egg lean meat porridge aircraft carrier *1】 (fish ball) [Dylan, reward preserved egg and lean meat porridge private plane *1] (500 fish balls)] [Dylan: Tapos na, tapos na, kailangan ko na talagang kumain ng simpleng porridge sa natitirang bahagi ng buwan]

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.