Dula Dulaan Script Novels & Stories

Subalit, ramdam ko sa mga mata niya na nasaktan siya. "Ano ka ba ate Reah??? Huwag kang makinig sa babaeng 'yan! Malamang nilandi niya talaga ang kuya ko. Ilang ulit ko bang dapat 'yan sabihin sa 'yo? Hindi ka man lang naniniwala sa akin ehh. 'Yan naman ang totoo ehh!" gigil na gigil na singit ni Dalia sa amin. Hindi ko alam kung ano ang iniisip ng babaeng 'to. Pero, mukhang hindi naman kagaya ni Dalia ang pag-uugali niya.

Subalit, ang tao sa pinto ay hindi ang kanyang kapatid kundi si Delmont. May mukhang pagkabahala, tiningnan ni Eira si Delmont na nakatayo sa pinto. Pagkatapos ay mabilis niyang hinalikan ang kanyang kanang kamay parang isang bata na may nagawang kasalanan at umurong ng dalawang hakbang. "Ama, hindi ko siya tinulak. Hindi talaga. Maniwala ka, ha? Ang kalagayan ng isip ng aking ina ay sobrang lala ngayon. Hindi siya maaaring mawala sa akin. Pakiusap, huwag mo akong hulihin o ikulong, ha? Kung gusto mong gumanti para kay ate at tiyak na ako ang may kasalanan, itulak mo na rin ako sa hagdan. Itulak mo ako, ha?" sabi ni Eira, puno na ng luha ang kanyang mga mata.

Kumunot ang kilay niya at agad na lumapit kay Duke Markus. "I'm not done! Miss Sandoval show them what is the true color of this fucking Princess!" Agad kong nilingon ang kinaroroonan ng tinutukoy niyang babae. Napansin ko ang nagulat pa siya matapos itutok ang camera sa kanya. So ikaw pala ang isa sa ng dumi ng palasyo. . . . Evelyn's POV Sacred words? Paano malalaman ni Dia ang sacred words kung hindi niya nakasama ang Hari at Reyna na may sapat na gulang? Tanong ko sa sarili ko sa gitna ng mga nangyayari.

“Wala. Sabi niya, ang swerte mo raw. Sobrang gwapo ko raw para sayo.” “Ay grabe naman ‘yon,” hindi makapaniwalang wika ni Danica na nilingon ang pinanggalingan nila kanina. “Come here, give me your hand,” bagkus ay wika ni Dylan na huminto. Tumalima naman si Danica at inabot ang kamay. Hinawakan iyon ni Dylan saka muling nagpatuloy sa paghakbang.

"Wala nang problema, Kuya. Wala na! Alam mo na ang totoo at palabas lamang ang lahat. Bakit nagkakaganyan ka pa rin? Sa halip na gumawa ka na paraan? I know you want her, nakikita ko iyon sa mga palihim mong pagsulyap sa kanya, yet, hanggang ngayon wala ka pa ring ginagawa!" "Lubayan mo ako, Dylan, ha?" "Okay, okay!" Tinaas pa nito ang dalawang kamay. "Bahala ka na sa buhay mo. Pero sana lang, kung kikilos ka dalian mo. Tandaan mong anytime, pwedeng posibleng maging huli na ang lahat." ani Dylan. --- "Baka mahulog ka, Ayu." "Hindi, kaya ko ito." Nagpatuloy sa pag-akyat si Ayu sa taas ng puno nang mangga.

hindi makapaniwalang wika niya. “"What?" Chermund blurted, grimacing in disbelief. Ngumisi si Diana. Humalukipkip siya at taas noong tinitigan si Chermund. “Thank you, Chermund. For stealing Scott from me, dahil sa ginawa mo— I'm happy now and living my life to the fullest. Kung hindi mo ginawa iyon, baka dalawa na tayo'ng miserable. Imagine if Scott and I end up being a couple. Oh my goodness!”

"Lumabas ka muna ng sasakyan, puwede?" iritableng singhal ni Dark kay Dalia. Puro kasi ito iyak na animo'y totoong nag-aalala kay Natasha. Nailayo ni Adrian ang cellphone sa tainga at ayaw niya ring marinig ang iyak ni Dalia. Kung siya ang nasa harapan nito ngayon ay baka nasuntok na niya sa bibig.

Napakagat ako ng labi sa sinabi ni Reid dahil hindi ko maitago ang kilig ko. "Kayo! Kayo mismo ang matamis dito! Jusko! Respeto sa single naman!" Dahlia exclaimed with a mix of tears and a smile, her words laced with playful exasperation. She was a bit crazy, but I couldn't help but love her for it. "Ewan ko sa inyo! Ate pwede 'yung incentive ko e gwapo at mayamang jowa nalang? Mukhang marami sa circle of friends ni Kuya Reid." Natatawang sabi ni Dahlia na ikinailing ko nalang.

"Sandali lang po, ma'am, kakausapin pa ang taong hinahanap ninyo." Tumango si Dalia sa guard at tumayo muna sa isang tabi dahil may papasok na sasakyan sa villa. Ngunit biglang may lalaking tumabi sa kaniya at halos panawan siya ng ulirat nang bumulong ito at may itinutok sa tagiliran niya. "Misis, sumama ka nang mahinahon sa akin kung ayaw mong butasan ko ang tagiliran mo."

Iba sa lahat ng halik na naranasan niya—walang pang-aabuso, walang sapilitan, kundi puno ng pagnanais na maangkin siya. Habang patuloy ang kanilang halikan, dahan-dahan nilang hinubad ang saplot ng isa’t isa. Hindi sila nagmamadali. Bawat galaw ay banayad. Hanggang sa matanggal na ng lalaki ang lahat ng suot ni Dahlia. Tinignan siya nito mula ulo hanggang paa bago ngumisi. "Beautiful." Hinawakan siya nito sa baba at ngumiti. Dahan-dahan, lumakad ang kamay nito pababa sa kanyang bundok. Marahan nitong minasahe iyon.