Eating In Korean Language 소설 & 이야기

Lalong lumuwag ang ngiti ni Hae won dahil sa sinabi niya. Kailangan na lang nilang pumunta sa school cashier para magbayad ng tuition fee. Pagkatapos noon, makukuha na nila ang class schedule nila at makakauwi na sila pagkatapos. Rice, kimchi stew, fried pork, egg roll, spinach, watermelon slices, at banana flavored milk: tipikal na lunch sa school cafeteria. Umupo na ang dalawa sa lamesa na malapit sa counter dahil natatakot si Eclaire na baka madapa siya at matapon ang pagkain niya. “Thank you, Eclaire. Love you na talaga… Gumaganda ka lalo sa paningin ko,” pang-uuto ni Hae won.

Pag yayabang nito habang nakatingin sa kanya “Bahala ka basta't sinabihan kita kaya wag mo akong sisisihin huh.” “Syempre naman hindi. Ah Sam, Hilig mo ba talagang kumain ng korean foods? Medyo kakaiba kasi ang mga lasa nito pero masarap naman hindi lang siguro ako sanay.” Wika nitong sinulapan pa ang mga pagkain nasa harap nila “Oo, favorite kasi namin ni Elaine ang korean food. Ito pinagkakaabalahan namin dito sa Korea maliban sa pag shoshoping at pamamasyal.”

Sumilip ako ng konti para makita ang isang korean food. "Samgyup ba yan?" parang nagliwanag ang mukha ko habang pinagmamasdan ang hinahain n'yang pagkain. "Yup," he said putting all the meat in one plate. "Kakaorder ko lang nito." "Patikim nga," kumuha ako ng chopsticks sa tabi pero sinalag n'ya ako para tusukin ang karne. Inis ko s'yang tinitigan. "Ang damot mo. Try lang naman, mukha kasing masarap."

inirapan niya ito saka iniwan upang maglatag ng plato sa mesa. Sandaling katahimikan ang namayani sa kusina. Nagpatuloy siya sa ginagawa kaya hindi niya napansin ang paglaki ng mga mata nito sa gulat. "Jinjah? (Totoo?), Ooo my goodness!" hindi makapaniwala nitong sagot. Dahil sa kaadikan nito sa kdrama kaya natuto itong mag-aral ng Korean language.

Ang menu ay naglalaman ng malawak na pagpilian ng mga koreanong putahe, mula sa iba't ibang uri ng karne para sa barbecue hanggang sa mga klasikong koreanong sabaw, mga side dish, at maging vegetarian na mga pagkain. Nakangiti akong inilibot ang tingin sa loob kung saan ay puno ng tawanan at kwentuhan, na lumilikha ng masaya at magaan na ambiance. Paboritong lugar talaga ito sa mga taong mahilig sa koreanong pagkain at sa mga naghahanap ng natatanging karanasan sa pagkain lalo na ang mga kdrama lover at kpop lover na kagaya ko. Ang sizzle ng karne sa grill at ang paminsang pagtunog ng mga baso ay nagdagdag sa animadong ambiance.

"Sorry, Jae. O.A lang talaga iyan." "Okay, just talk and enjoy your dinner Isipin niyo na lang wala ako rito. Kunwari anino lang ako." Yumuko si Jaewon at nag-umpisang lantakan ang pagkain niya. Zeph picked a piece of meat with his chopstick. Nagitla ako nang itapat niya iyon sa bibig ko. Pasimple akong luminga bago iyon sinubo. Naubo ng malakas si Jaewon at halos masamid pa sa pagkain.

Kinabukasan, kumakain si Cacai ng almusal. Korean instant ramen ang nasa kanyang harapan. Yung may halong gulay at itlog. May kimchi sa isang maliit na bowl. Gumagamit din siya ng chopstick. Sarap na sarap siya sa pagkain habang nakatuon ang tingin sa telebisyon na nasa wall. Ang pinapanood niya ay isang korean drama. At feel na feel niya ang panonood dahil sa kinakain niya.

he amusingly asked. I shook my head, trying to hide my smiles from him. “Asa.” Tipid kong sabi sa kanya. Tumabi naman si Josh sa akin, unlike the other nights of eating together, lagi siyang nasa harapan ko. We ordered food from the Korean restaurant as I am craving Korean foods, but one of his men tasted it first than us. Tumango siya kay Josh kaya napatingin si Josh sa akin. “Eat, or I’ll feed you?” He asked, grinning.

Habang nasa harap ako ng salamin, iniisip ko na kung ano-ano ang puwedeng i-serve nila, samgyetang na madalas ko makita sa mga kdrama, abalone porridge, grilled fish, side dishes na sangkaterba, kimchi, namul, japchae, pati na rin mga prutas at tradisyonal na tea. Paglabas ko, nakagayak na si Ravi at nag-aayos na rin. Nakaupo ito sa sofa, hawak ang TV remote, nanonood ng morning news na hindi naman niya masyadong iniintindi. Tumawa tuloy ako. “Ano bang pinapanood mo?” tanong ko. “News. Pero iniisip ko talaga yung sinabi mong Korean breakfast. Ano bang mga nandun?”

It was written in hangul at ano bang malay ko sa hangul. "What do you want, Amber?" tanong sa akin ni Ma'am Rietta. Nahihiya naman akong nag-angat ng tingin sa kan‘ya. Mukha yatang nagets niya ako kaagad, she looked at me in shocked. "Oh? Haven't tried any korean foods before, Amber?" "Hindi pa po. . . Bukod kasi sa wala po kaming pera ay wala akong hilig sa mga ganitong klase ng pagkain," I answered truthfully.