Elsewhere Cafe Novels & Stories

He says turning to the other side, leaving with these shocking dishes. I really hate the seniors who work at this cafe. They all have blood in their hearts. They like to play around because this menu is not acceptable in the world. Their imagination is too high and so unrealistic. "Yay, I've got mine! That's cool... Tomato sauce from Mars." These dummies are just as immature. They all jump to the counter to get their drinks. This cafe has its own system. You go order and go get the drink yourself. And the most important thing is pay as soon as you touch the cups.

“Mas masaya kang tignan kapag masaya ka.” Napailing ako habang natatawa. “Pangpi-flirt mo ba ‘yan?”biro kong tanong. Pagkatapos naming maglakad sa Chapel Bridge, naghanap kami ng cafe. Isang maliit na cafe sa gilid ng plaza ang napili namin. May mga upuan sa labas kaya doon kami umupo. Isang waiter ang lumapit. “Good morning,” sabi niya. Nag-order si Keilys ng pagkain na hindi ko pa naririnig. “Two cheese fondue, please.”

Huli naming pinuntahan ang rainsales office kung saan nandoon ang mga web designer at advertising pero wala pang tao dahil eight pa ang pasok nila, kaya nagpatuloy na lamang kami sa paglilibot hanggang sa ipakita naman ni sir ang cafe sa akin. "Ito naman ang cafe..." aniya. Ito na yata ang gusto kong lugar, malapit ito sa glebs. May mga upuan pa na puwede tambayan at kita rin ang view sa labas dahil sa glass window nito. "Puwede kang magpatimpla kay ma'am judy ng kape tuwing umaga. Nagbebenta rin sila d'yan ng muffins kaso mahal." "Libre lang 'yong kape, sir?"

Maganda kasi ang pagkakapwesto nila dahil malapit ito sa mga University, hospital, malalaking company at BPO's company. Kaya naman dinadayo talaga ang Kyrie's cafe dahil totoong masarap ang kape nila na may iba't ibang flavor, may hot and cold din. Isa pa may f* page sila at may mga nag-o-order din nito online. Sa katunayan nga ay nakapag-open na siya ng isa pang branch ng Kyrie's cafe mula sa kinita na niya sa cafeteria at ipinuwesto niya ito sa Quezon city. Maganda rin ang kitaan doon at gaya ni Teri ay meron din siyang kanang kamay na pinagkakatiwalaan doon, si Geselle. Bumibisita siya roon kapag hindi masyado busy rito sa main branch nila.

"Pero puwede ring hindi." Umiling lang siya't humigop ng kape't gano'n na lang ang pagkamangha niya nang mabasa ang print sa cup. "Silver Lining Cafe", kaya pala masarap dahil galing kina Rico. Their barista has great talent and wide knowledge about coffees... o puwede ring dahil paborito niya roon dahil naroon ang isa pa niyang paborito, tsss!

Imbes na puro business updates, investments, at esports clips ang laman ng feed ko, napuno iyon ng café recommendations, date ideas, at mga hidden gem restaurants. Hindi ko man aminin sa kanya, halos gabi-gabi akong nag-i-scroll para lang maghanap ng lugar na pwede naming puntahan. Iyong tipong kapag nakita ko ang isang post, maiisip ko agad kung magugustuhan ba niya ang ambiance, ang pagkain, o kahit ang simpleng view. Isa na roon ang Perfect Match Café-Resto. Nang mabasa ko ang pangalan nito, napangiti pa nga ako. Cheesy pakinggan, pero parang bagay.

Ang kanilang first stop ay 24-Hour Café. Makalipas ang ilang minuto, huminto sila sa isang maliit pero cozy na café na bukas buong magdamag. Mainit ang ilaw sa loob, amoy kape at tinapay. Nag-order si Ralph ng tatlong mainit na tsokolate para sa kanila. Si Alexis at Ayesha ay magkatabi sa booth habang nakatingin si Ralph sa kanilang dalawa na magkahawak-kamay, nagbibiruan habang hinihintay ang inumin.

Kaagad na kinuhanan ni Carly ng litrato ang mga sulok at paligid ng cafe, gayun rin ang mga display na dolls. "Welcome to Gypsy Cafe ma'am, sir!" "For two please." saad naman ni Calvin sa waitress. "This way please." pagturo pa nito sa loob pang parte ng cafe. "Grabe ang ganda pala rito! Hindi ko akalaing nakadiskobre tayo ng ganito kagandang kainan. Akala ko talaga ordinaryong kapihan lang ito. Gusto ko lang naman kasi mag-kape at desserts eh. Hehe"

Walang masiyadong tao sa naturang café, dahil na rin siguro ay maaga pa para dagsain ito ng mga tao kaya hindi masiyadong masikip tignan. A smell of bread and pastries mixed with coffee wafted through the air, as well as some old rock songs playing in the background, Mikolaj loved the ambiance of the café kaya tinandaan niya ang pangalan ng café para bumalik kung sakali. "I miss you, Miko. Matagal na rin na hindi tayo nagkita. I am so sorry I haven't keeping in touch with you for months. Busy kasi ako sa studio and coupled with pending projects kaya wala talaga akong time." Hinawakan ni Hellery ang kamay ni Mikolaj.

Kahit mahal namin ang isa’t isa, may mga sugat na kailangan munang paghilumin sa magkakahiwalay na landas. Nilibot ko ang paningin ko sa café na pag-aari niya. Tahimik ang lugar, may ilang customers na abala sa kani-kanilang mundo—may nagta-type sa laptop, may tahimik na umiinom ng kape habang nakatitig sa labas ng bintana. Simple pero may karakter. Ramdam mong hindi lang ito negosyo; may puso. May personal na haplos.