Elsewhere Cafe Mga Nobela at Kwento

Saad n'ya na ikinatango ko naman. "Ikaw?Sa'n ka mag uumagahan?" Tanong n'ya na ikinalingon ko sa kan'ya ng saglit bago bumalik ulit ang tingin sa daanan. "There's a cafe near my working place.Do'n na lang ako kakain." Pansin kong tumango na lang s'ya kaya hindi na ko nagsalita.Nagkaroon ng unting katahimikan dahil binasag din yun ni Aiden.

Malayo ang cafe na 'to mula sa condo ko. Isang staff lang, ako, at ang isa pang costumer ang nasa loob ng cafe. Hindi masyadong dinadayo ng mga tao ang lugar na 'to. Para lang naman kasi sa mga bookworm o nerd and lugar na 'to. Umorder ako ng isang hot choco at naghanap na ng librong pwede kong basahin. Nang makapili ako ng babasahin ko, dumiritso ako sa pinakagilid na parte at umupo roon.

Nasa amin na kasi ang atensyon ng mga tao sa loob ng coffee shop. "Get out of here, Margot! Kakaladkarin kita palabas oras na hindi ka pa umalis!" "At bakit? Anong karapatan mong gawin iyon? Sa iyo ba itong coffee shop? Pag-aari mo ba ito!" "Oo! Hindi pa ba halata?" Natigilan si Margot at napatingin sa malaking pangalan ng coffee shop na lumiliwanag dahil sa LED lights. Luci's Cafe.

CHAPTER TWO Dinala ni Lucas si Samantha sa isang 24-hour café sa kanto — malayo sa madilim na eskinita, malayo sa mga nagbabantang anino ng Soho. Puno ng ilaw ang lugar, amoy fresh coffee at buttered toast. Tahimik, konti lang ang tao. Mas ligtas. Umupo sila sa sulok, sa booth na may matangkad na halaman sa gilid — sapat na pribado pero hindi masyadong palihim.

Ayaw ko na may kaalitan ako. "He was a close friend of mine. I am sure you will like him. He is the best in making pastries, beverages, cake, cookies, coffee and other foods that everyone will gonna love. I always eat it his restaurant and also order some coffee in his coffee shop. He is Zedrius Zante and his restaurants and cafe's called Zedelicious cafe and Zante Restaurant. His places was both the best among the best," aniya nito sa akin. Halatang gustong-gusto nito ang lugar. Sana din magustuhan ko ito. Sana wala akong maka-away sa bagong mundong papasukin ko.

Pagdating nila sa café, halos sabay-sabay silang napanganga. Isang maliit pero elegante itong café sa gilid ng cobblestone street. May terrace na puno ng puting mesa’t upuan, nakabalot sa mga halamang gumagapang at bulaklak na bougainvillea. Ang façade ng café ay pastel pink, may mga arko sa bintana at nakasabit na fairy lights kahit umaga pa lang. “Okay, this is it,” sabi ni Ibyang, excited. “I*******m heaven.”

ani ko saka binigyan sila ng matamis na ngiti matapos kong mailapag ang order nila. Nag-thank you naman sila saka ko tinalikuran para maasikaso ko naman ang order ng iba. Malakas nga ang cafe na ito, dinarayo pa nga ito mula sa iba't-ibang lugar pati nga rin mga taga ibang bansa. Masarap kasi talaga ang servings dito.

She can do more for herself. Nang makitang nakalayo na si Caitlyn ay ako naman ang sunod na pumasok at kaagad nagtungo sa second floor ng Macci. May outdoor café sila d'on kaya maganda kumain at magspend time with org members or friends.

Nag-pose ulit ako habang todo instruct naman siya sa mga dapat kong gawin kahit hindi ako sure kung maganda ba ang kalalabasan nun. Hindi na namin napansin na habang naglalakad ay binabagtas na rin pala namin ang west exit ng Yoyogi Park. May nakita rin akong kulay beige na arc kaya naman inaya ko roon si Colton, nung una ay picture lang sana ang gagawin namin pero we saw a very cute cafe rin malapit lang duon. ”I’m suddenly craving for hot drinks,” saad ko sabay turo sa nakitang cafe.

tuloy ni Astrid habang tumingin sa oras sa computer, “coffee break tayo? Yung bagong café sa corner daw may best croissants in London, sabi ng office gossip.” “Sold,” sagot ko agad, kinukusa ko nang isara ang laptop ko. “I need sugar and caffeine to survive the rest of the afternoon. Hindi ko na kaya yung tea dito sa office!” Ang café ay sobrang cute, modern-rustic vibe na London na London. Brick walls, hanging plants, at amoy ng fresh roasted coffee. Nakahanap kami ng table near the window para kita namin yung street movement. “So,” sabi ni Astrid habang hinahalo ang cappuccino niya, “...do you feel at home already?”