Elsewhere Cafe Mga Nobela at Kwento

Third Person Nauwi sa isang cozy na café sa second floor ng mall sina Georgina at Reed. Pagpasok pa lamang nila sa loob ay agad silang sinalubong ng mahinang tugtog mula sa speakers at ng amoy ng bagong timplang kape. Warm ang lighting sa loob, at halos puno na ang karamihan sa mga mesa dahil sa dami ng mga taong nagre-relax at nagkukuwentuhan. Sa kabila ng ingay ng mall sa labas, tila naging mas tahimik ang mundo sa loob ng café.

Hindi ako nag atubiling sagutin ito. *Him Calling [" Where are you?"] "Gold Cafe near the University. Kasama ko si Alistair." Natahimik ito sa kabilang linya ng ilang saglit. ["I see. Baka lang nakalimutan mong magkikita tayo ngayon. If you still have time, come and visit me here."]

Something in my chest pulled. I stepped inside. The café smelled like coffee, bread, and rain. Mismatched tables. Wooden chairs. A corkboard full of old receipts, school flyers, and faded photos. May small shelf ng books sa gilid, mostly old paperbacks with cracked spines. The place was busy in a quiet, chaotic way. Two customers were waiting near the counter. A woman was packing pastries. The younger boy kept saying sorry under his breath. Caelan looked up and saw me.

Their kindness was already priceless for me, it was expensive. Umupo kami sa dulong bahagi ng shop. It was a table for two. The café was built in modernized concept that has a cozy vibe and aesthetic designs. I prefer places like this. Minimalist, yet trendy. We waited for our orders to be served until the staff placed them on the table. I took a straw to put in her drink before doing the same in mine. "Celeste," She called again. Napatingin ako sakaniya. It felt weird and awkward. "I'm sorry."

Sa isang cozy milk tea café sa tapat lang ng campus, nagkumpulan ang apat sa isang sulok na booth—maliit pero sapat na para maging ligtas sa mga mata ng ibang estudyanteng tila patuloy pa rin ang bulungan sa labas. May halo-halong ilaw ang loob—soft yellow at warm orange, may fairy lights pa sa kisame. Tahimik ang background music, lo-fi beats na parang ginagawang mas mabagal ang mundo, na para bang sinasadyang bigyan sila ng oras para huminga. “Gusto ko ng wintermelon, large, with pearls and pudding, and less ice!” mabilis na order ni Cheska, habang excited na pumipindot sa tablet na ginagamit ng café para sa self-order.

Nanginginig pa rin si Cherish sa lamig kahit na nakasuot na siya ng makapal na damit at winter coat. Habang abala ang kapatid ni Kei sa paggawa ng kape, tiningnan ni Cherish ang paligid. Ang Cafe Heaven ay may nakakarelaks at homey na atmosphere. Lahat ng kasangkapan ay gawa sa kahoy, na parang nasa loob ka ng isang cozy na bahay kaysa isang negosyo. Sa dingding ay nakasabit ang maraming posters ng MORSE, at ang kanilang mga kanta ay maririnig sa background.

Kagastos kasama ni Syeblig. [Saan?] Tanong ko sakanya. [Café here lang sa Tondo, pagkasundo sa'yo around three pm. Ihahatid tayo there and susunduin na sila Azi.] Sabi niya. [Sige.] Sabi ko at pagkayari namin mag usap ay ibinaba ko na ang tawag. Café? Wala na akong malinis na damit na isusuot na babagay doon. Café 'yon paniguradong kulay puti ang pintura sa loob.

“So, you're a regular customer to Zelicas’ café, Hideo? I thought you don't like coffee? You had a sudden change of heart?” Nagtatakang tanong ni Tito Hiroshi kay Hideo kaya naman napakagat na ako sa aking labi dahil mali palang sabihing regular customer ko ito at hindi pala siya mahilig sa kape. “Well, I still don't like coffee… but their café actually offers other drinks— like Matcha, that's why I usually go there to buy one…”

“Hermosa, We will go to a popular cafe in the east. I'll buy Claire her favourite cake and coffee. She's craving for it. Then idadaan natin sa bahay nila.” Tumango naman ako. “Anong pangalan ng Cafe Sir?” Tanong ko para alam ko agad. Marami kasing sikat na Cafe doon sa East. Isa na doon ang cafe house na business ko. “Sa S.L coffee and sweet house, one of her favourite cakes and coffee house.” Napatigil ako at biglang kinabahan, shet! Sa dinami-rami ng Cafe doon. Sa mismong shop ko pa talaga?! Argh!

"Ay.. hindi ka scam. Nandito ka ngang talaga!" Ngumuso ako sa sinabi ni Cali pagkakitang pagkakita niya sakin. "Doon tayo sa Office ko. You'll like it there." Ang kinatatayuan ng Cafè ni Cali ay malapad. Ang sabi niya ay may back garden and not just a garden but a butterfly garden. As a customer, maaari kang pumasok pero hindi ka maaaring magtagal dahil baka ma-trigger ang mga paru-paro. Nang makapasok kami sa back garden kaagad kong nakita ang mga paru-paro na nagliliparan. Hindi kami sa mismong butterfly garden pumunta, dito lang kami sa isang maliit na daan papasok sa office niya. Magkaiba ang daanan ng papuntang butterfly garden at papunta sa office niya.