Embrace In Tagalog Novels & Stories

Tanong ko, naguguluhan. Mabilis naman itong umiling saka mabilis na tumabi sa akin at niyakap ako. "I love you" bulong nito habang nakayakap. . . . . It's giving ✨kita tayo patago vibes✨ hahaha

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

anunsyo nito pagkaraan ng ilang segundo. "Embrace ourselves? Paano kung ayoko? Paano kung gusto ko, ikaw ang mag-embrace sa akin?” mahinang bulong ni Jelai. Napanganga ako at napatawa na lang ng lalong malakas dahil sa sinabi niya.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

sagot ko habang pilit inaayos ang sarili. Tumango siya, paulit-ulit, tapos ay ngumiti. “Anyway,” aniya, “nakalimutan mo ang welcome kiss.” Ano daw?! Hindi ko pa man naproseso ang sinabi niya sa utak ko ay bigla na lang naglapat ang aming mga labi. Mainit, malambot, at puno ng damdaming hindi ko inaasahan. At sa sandaling iyon, tila huminto ang mundo.

Aloha Galing ako sa kusina sinamahan ko Kasi si nanay na nagluluto. Pero umalis ako sa kusina dahil sa inutusan niya akong pumunta sa may gulayan dahil sa tulungan ko raw si Eman kumuha ng gulay. Habang Naglalakad ako sa Sala ay Nakita ko ail Eman at Alex na papasok sa opisina ni Eman.

Pero hindi ko p’wedeng basta gawin iyon. My eyes widened in surprise when he suddenly pulled me into an embrace. His arms wrapped tightly around my waist, holding me firmly. My face was buried against the fabric of his long-sleeved polo. I hugged him back, pressing myself against him, unable to contain the rush of emotion. “Namiss kita,” sabi niya sabay halik sa aking buhok. “Are you okay, my baby?”

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

“Are you pregnant? Congratulations!” Nanlalaki ang kanyang mga matang napaangat siya ng tingin. “No!” Amelia laughed awkwardly with her reaction. “Okay. You’re blooming, Ma’am. Sa atin po kasi sa Pilipinas, kapag blooming buntis.”

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.