Emily Rose Novels & Stories

Nakakapagtaka dahil kakaunti lang Ang sumalobong na kasambahay sakin Ngayon. "Rhyan, what is this?" Nakataas kilay Kong tanong our living room filled with white roses and candles, my eyebrow arc seeing them wearing black clothes. Is there a mourning? "Today's my mom 12th death anniversary." Emily answered coldly. I saw how they prayed that make my mouth show a smug smile. Freya doesn't deserve a prayer, she's a murderer. Emily's POV

bulong ko kay Nathan kaya naman binitawan na niya ang kamay ni Lyca. Whoops? Mukhang ‘the search is over’ na. May nanalo na kaso hindi yata aware si ate girl na aksidenteng nabingwit niya ang puso ng aking mahal na pinsan. “So…anong ginagawa ang isang Collins dito? Don’t tell me na balak mo mag-enroll dito sa Cortejo Campus?”

"Sigurado ka na ba sa desisyon mong ito Emy? Hindi na ba magbabago ang isip mo?" Naluluhang tanong ni Sister Carolina kay Emeryn. Isa ang butihing madre na kumupkop at nag alaga sa dalaga sa isang bahay ampunan sa probinsiya ng San Ramon. Ito rin ang nagbigay ng pangalan sa dalaga na kinilalang si Emeryn 'Emy' Del Rosario.

Una kong tinawagan ang Ninang Rose ko, “Hello, Ninang Rose! Si Georgina po ito. Yung anak ni Emily Cruz na bestfriend nyo!” “Hello, Georgina! Nice to hear from you. Kumusta na!” sabi ni Ninang Rose. “Siguro ang ganda-ganda mo na ngayon!” “Tumawag po ako dahil sa kasunduan ninyo ni Mama noon?” tanong ko. If that is true, puwede ba akong umayaw sa kasuduang iyan?”

Seraphina's POV "Who the fuck stupid has sent these flowers to me, Emily?, Sigaw ko kay Emily nang madatnan ko ang isang bouquet of Roses sa aking Table. Dali daling naman itong pumasok. "May nagpadala lang po,Ms. Sera.Pacensya na po kung pinasok ko po dito sa Table nyo. Dapat po pala ay tinanong ko po muna kayo", nakayukong wika sa akin ni Emily.

Ngumunguya siya sa tinapay at random na nag- tap sa screen ng kanyang phone, habang pinipigilan ang kanyang mga luha. Sa pamamagitan ng luha sa kanyang mga mata, nakita niya ang isang pamilyar na mukha sa screen. Ang kanyang matalik na kaibigan noon sa Hightide Church, si Rose, ay nagsasagawa ng kanyang ika- labing walong kaarawan. Sa larawan, nakasuot si Rose ng sopistikadong tiara sa ibabaw ng kanyang maputla at mahabang buhok; nakasuot ng pink na damit, para siyang prinsesa na lumabas sa storybook.

Kailangan kong magmukhang buo. I need to look good. Alam kong pupunta si Emily sa birthday party ni Mr. Taylor. Hindi ko alam kung dahil sa pamilya niya o dahil sa obligasyon, pero sigurado akong nandoon siya bilang bagong CEO ng Hills Pharma. At kung magkikita man kami, gusto kong makita niya na desidido akong ibalik siya sa piling ko. Naglakad ako palabas ng silid, ngunit bago tuluyang lumabas ay hindi ko naiwasang tumigil sandali.

Ngunit bago pa siya makapagsalita, may maririnig silang mabilis na mga yabag papalapit. Isang babae na nasa late 20s, nakasuot ng maayos na uniform at may hawak na clipboard, ang humahangos patungo sa kanila. "Hi! Kayo po ba sina—?" Huminto siya sandali at bahagyang napasinghap. "Ako nga pala si Rose Scotland, manager ng Dragon's Ember," sabi niya, humihingal ngunit ngiting-ngiti. "Kanina pa po namin kayo hinihintay."

"Sampung taon na ako sa industriyang ito. Marami akong sikat na kanta, karanasan at pangalan. Sabihin na natin ang totoo ngayon—ako si ROSE. Kilala ng lahat ang galing ko. Ikaw, Zynelle, anong panama mo sa akin?" Natahimik ang buong opisina. Ang pangalang ROSE ay napakalaki sa industriya ng musika. Siya ang taong gumawa ng maraming sikat na kanta. Kung si Jamaica nga ang taong iyon, isang malaking bastos sa kanya ang pagka-promote kay Calista bilang direktor. Tinitigan ni Calista ang mayabang na mukha ni Jamaica, at bigla siyang napangiti. "Ms. Jam... sinasabi mong ikaw si ROSE?"

Maliit itong babae, payat ang pangangatawan habang may mahabang itim na kulot na buhok. " Kilala niyo ho? " tanong ni Simon, nagkaroon ng kutob sa ginang na lumapit sa kaniya subalit nais niyang makumpirma ito mismo sa bibig ng kausap niya. " Ganoon na nga ho, kilala ko ang hinahanap niyo..." Nagsimulang mamuo ang luha sa mga mata nito, pigil ang hikbi habang nakatapat ang parehong kamay sa naninikip na dibdib."...dahil Isabella Flores ho ang pangalan ng anak kong matagal ko na ring hinahanap. "