A Rose For Emily Summary Novels & Stories

Ayaw mag-isip ni Selene nang kung anu-ano. After she thought of how long it took to receive a letter from her friends, Selene opened it. She was extra careful because the letter had a dried rose inside it, and she assumed that her friends sent her this to use as a bookmark, perhaps? And that’s what she’ll do if she ever starts reading another book. As soon as she placed the dried rose on the side of her table, Selene opened the letter inside and began to read. ‘Selene,

bumulong ako, at bahagyang lumapit, “pero… hindi niya alam ang buong kwento. At hindi niya alam ang nararamdaman natin… ikaw at ako.” Tumingin siya sa akin, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang emosyon na halos hindi niya kailanman ipinapakita—galit, pananabik, at isang malalim na pangungulila. “Rosemary…” mahina ang boses niya, at sa sandaling iyon, parang tumigil ang lahat ng paligid.

Nakakapagtaka dahil kakaunti lang Ang sumalobong na kasambahay sakin Ngayon. "Rhyan, what is this?" Nakataas kilay Kong tanong our living room filled with white roses and candles, my eyebrow arc seeing them wearing black clothes. Is there a mourning? "Today's my mom 12th death anniversary." Emily answered coldly. I saw how they prayed that make my mouth show a smug smile. Freya doesn't deserve a prayer, she's a murderer. Emily's POV

Siyempre hindi ko ito magagawang mag-isa kundi kasama ko ang mga tauhan ko dito at si Theo ang kaibigan kong gago at malíbog. " Wow! Ang sweet mo naman, my love," masayang sambit ni Emily. Mas lalo akong nag-iinit sa tuwing tinatawag niya ako sa endearment niya sa akin. She's turn me on... Fuck! My fucking dick! Kalmahan mo lang Ethan hindi ka pa nagsisimula sa surpresa mo sa asawa mo. Pigil ko sa sarili. Binigay ko na siya ang kanya ang isang bouquet ng rose. Agad naman niyang tinanggap at mabilis akong hinalíkan.

At kapag nakuha na niya ang oportunidad na iyon, mapapanatag na ang loob niya at mabibigyan na niya ng hustisya ang pagkamatay ng lola niya. Muli niyang sinipat ng tingin si Rose at aliw na aliw pa ito sa ginagawang paghaplos sa mga bulaklak at paminsan-minsang inaamoy pa ito. Lumapit siya rito. Naramdaman din naman agad ni Rose ang presensya niya sa likuran na nito. "You know..." panimula nito. "Every flower we're passing by here in Spy Creek holds a special place in my heart. These flowers, they aren't just random blooms. Each one was carefully planted by my dear grandmother."

Lumapit agad siya rito at nagsuot ng gloves saka bunuksan para kunin ang na sa loob. Nalaman niyang nagluluto pala si Emory ng agahan niya dahil may sakit siya kaninang umaga. It’s funny to think that he loves being spoiled by her. Gusto niya lahat ng ginagawa ni Emory sa kanya. He loves it. Ito ang bagay na mahirap hanapin sa ilang dosenang babaeng kanyang nakilala. Emory is one in a million. The only red rose in the garden that he won’t get tired staring that.

“Anyway,we won’t take much of your time.” Lumapit ang babaeng Nora ng bahagya. Hindi invasive. Pero sapat para makita ko ang mukha niya nang malinaw. Pakiramdam ko ay sinusukat niya si Emily. Ngunit bukas na aklat ang katauhan ni Emily. Kilala siyang mabait na babae. Yun nga lang, nagbago na siya right after niyang magising sa hospital. Siya yata ang literal na nauntog at nagising sa katotohanan.

Chapter 7 Eliz’s Point of View Kaya maaga akong gumising dahil maglilibot ako sa buong campus, pero dahil sa mas pinili kong intayin yung pinsan ko, heto ako ngayon at nakatayo. Ang ending? Nalibot ko ang buong parking lot. Ang galing, di’ba? "Tss napaka-paimportante naman ng lalaking ‘yon,”Hindi ko mapigilan ang maghimutok dahil halos twenty minutes na ako dito sa parking lot at kahit anino ni Nathan ay wala.