Eminence In Shadow Manga นิยาย & เรื่องราว

yumuko ito saakin at umalis na. "Holy moly shit! fuck, hindi naman malabo ang mata ko diba? diba insan? 20/20 ang vision ko! I'm definitely sure about it! pati sa madilim, 20/20 din ang vision that's why I was called dark shadow in our organization! right? Tan?!" si Klash. Paulit ulit nitong kinusot ang mata. "You're right D.. everything about him resembles of Slander" si Xinon. Mukhang gulat na gulat din ito sa nakita kani-kanila lang.

Sabi ng anino bago nawala nang walang bakas. Ang Shadow ay ang pinagkakatiwalaan ng Omnipotent Lord. Hindi alam ang tunay niyang pangalan at nacultivate niya ang kakaibang Hidden Path. Kahit na ordinaryo ang kanyang lakas, ang kanyang nakatagong kakayahan ay nakakatakot. Kung itinago niya ang kanyang presensya, kahit isang Nine-Power Macrocosm Ancestral God ay hindi siya maramdaman.

Kung saan man may pinakamalaking grupo ng mga demonyo, doon siya lumilitaw, ang lupa ay nagyeyelo sa kanyang paanan, at ang mga kalaban ay nagiging mga estatwa ng yelo bago pa man sila makalapit. Si Raven naman ay sumayaw sa gitna ng labanan, isang anino sa pagitan ng liwanag at dilim. Ang kanyang target ay hindi ang mga sundalo, kundi ang mga "Shadowmancer"—mga demonyong sumusuporta sa mga prinsipe sa pamamagitan ng kanilang madilim na mahika. Sa bawat kislap ng kanyang mga talim, isang Shadowmancer ang bumabagsak, at ang isang bahagi ng kapangyarihan ng mga prinsipe ay nanghihina.

_________________________ Author’s Note: The first part of this chapter was only parallel with Leandro’s flashback during Book 1: My Dark Past (Glimpse 02: Admirer or Stalker). You can go back and reread that chapter if you already forgot. But who would forget about Leandro’s insane moves while having soft drinks as his props? And who would have ever expected that Diane already liked him way back? Now, how about Liam? Will he have a broken heart? ♡

Tumango si Lena, luha ang gumulong sa pisngi niya, “Yes… with you. Always.” Si Adrian ay inilapit ang kamay niya sa device, dahan-dahang kinuha ito mula sa shadow figure. Sa bawat galaw, ramdam ni Lena ang kapangyarihan, proteksyon, at mapanganib na init sa pagitan nila. “You see? Nothing can break us,” bulong ni Adrian, dominant at intense, habang tinitingnan ang shadow figure sa dilim. Ang shadow figure ay humina at tumakas, iniwan ang device sa kamay ni Adrian.

Ngayon, gusto ni Medusa na ipakita ni Edward ang Thousand Machine Umbrella—isang bagay na imposibleng mangyari. Ang kapitan ng unang grupo ay nagsimulang kabahan. Akala nila ay mapapasuko nila ang tattooist sa pamamagitan ng pagpapanggap bilang Shadow Lord, pero ngayon, mukhang natuklasan nito ang kahinaan nila. Habang sinusubukang magpanggap pa rin na kalmado ang mga bodyguard ng pamilyang Zorion, handa na silang lumaban hanggang sa dulo.

Walang five-minute break? “Now, my dear, we now turn to the most somber and critical topic of our curriculum: the Shadowfells,” she announced, her voice losing its usual melodic cadence, replaced by a stern, unyielding tone. “These are the beings who wield the element of shadow, and they are, without question, the sworn enemies of the Luminous Realm.”

"The world is closing in, Elena. My enemies are forming alliances. Julian is desperate." "Let them come," bulong ko. "I'm not going anywhere." Hinawakan niya ang aking mukha, ang kanyang mga daliri ay nanginginig nang bahagya—isang emosyong bihirang ipakita ng Shadow. "You don't understand. This isn't a fairy tale. I am a monster, and this is a cage." "Then let it be my cage. As long as you are the one holding the key, I feel safe."

Ito ay walang iba kundo ang walang ubod ng samang technique na nakilala ng lahat sa mundo—ang Blood Shadow Palm. ‘Huh? Ang Blood Shadow Palm?’ Agad na nagbago ang itsura ni Angera nang maramdaman niya ang lakas sa pagatakeng iyon habang umaatras sa isang tabi. Bilang punong elder ng North Star Galaxy, agad niyang nalaman na ang ginawa ni Andres ay ang kilalang Blood Shadow Palm. Kahit na mas malakas at mas mahusay siya kay Andres, hindi niya pa rin magagawang labanan ang puwersang magmumula sa pagatakeng ito.

“Then prove it.” I froze. “How?” She smiled faintly. “Stay. Don’t run to the shadows when they start whispering your name again.” The irony burned. Because Mirielle was the shadow. And Cynthia — she was the light I could barely hold without burning. “Stay with me,” sabi niya. “Not just in this room. Not just tonight.” And for once, hindi ako sigurado kung kaya ko. Kasi sa pagitan ng chandeliers at mga bulong ng mga magnanakaw ng reputasyon, naririnig ko ‘yung totoo kong boses — pagod, desperado, at takot na baka tama siya.