Novel & Cerita The Eminence In Shadow

Lalo na ng naging pahinga ang sulat ng isang estranghero. Hanggang sa isang araw, may sulat si Shadow na mas matapang at seryoso. Nakikipagkita ito sa theater ng 6PM. Gabi ’yon na hindi niya makalimutan. Kasi handa na sana siyang magpakita. Handa na sana siyang alamin kung sino ang nakatago sa likod ng mga salitang nagligtas sa kanya. Pero bago sila magtagpo, nagkaroon ng sunog. At ito ang nagligtas sa kanya. Ngunit hindi niya nakita ng malinaw ang mukha nito sa kapal ng usok.

Subalit ngayon, ang eksaktong obra-maestrang iyon ay maingat na nakalagay sa isang espesyal na kwintas, at nakasabit lang nang walang pakialam sa leeg ni Mheilin. Ano ba talaga ang totoong relasyon sa pagitan ng misteryosong bumili at ni Mheilin? Sumandal naman si Mheilin habang dahan-dahang hinahawakan ang kumikinang na bahagi ng hiyas. "Ang pangalan nito ay Sunlight." ‘Sunlight nga talaga ito’ sambit ni Mrs. Jane sa isip niya.

“Then prove it.” I froze. “How?” She smiled faintly. “Stay. Don’t run to the shadows when they start whispering your name again.” The irony burned. Because Mirielle was the shadow. And Cynthia — she was the light I could barely hold without burning. “Stay with me,” sabi niya. “Not just in this room. Not just tonight.” And for once, hindi ako sigurado kung kaya ko. Kasi sa pagitan ng chandeliers at mga bulong ng mga magnanakaw ng reputasyon, naririnig ko ‘yung totoo kong boses — pagod, desperado, at takot na baka tama siya.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

Tonight proved it—ako na ang halimaw na kailangan nilang sundan, the shadow that ruled this city. And yet, when Elara touched my chest, grounding me, I realized something deeper. Maybe I could survive the crown of shadows. As long as she chose to wear it with me.

Sabi ng anino bago nawala nang walang bakas. Ang Shadow ay ang pinagkakatiwalaan ng Omnipotent Lord. Hindi alam ang tunay niyang pangalan at nacultivate niya ang kakaibang Hidden Path. Kahit na ordinaryo ang kanyang lakas, ang kanyang nakatagong kakayahan ay nakakatakot. Kung itinago niya ang kanyang presensya, kahit isang Nine-Power Macrocosm Ancestral God ay hindi siya maramdaman.

"Honey namimiss kita, bakit mo tinago sakin ang sakit mo?'' Mahinang tanong niya dito na pumapatak ang mga luha kahit nakapikit.Nakikita yon ni Brix dahil nakadilat ang kanyang mga mata.Tila hindi na kinaya ni Brix ang nakikita kaya kunwaring nawala ang espiritong sumapi sa kanya. Napadilat naman si Gracey at nagtataka. ''Bakit nawala? Tanong niya kay Brix.'' Di na kaya ng katawan ko mam, nanghihina ako,masyadong malakas ang sumasapi sakin at diko makontrol. ''Ayon may bumubulong sakin!'' Malakas na sabi nito. '' Anong sabi?'' Si baby Amerie daw mam lagi mo daw siyang e tabi matulog, at wag na daw kayong umiyak.'' Tila nakunsensya naman si Gracey.

"The world is closing in, Elena. My enemies are forming alliances. Julian is desperate." "Let them come," bulong ko. "I'm not going anywhere." Hinawakan niya ang aking mukha, ang kanyang mga daliri ay nanginginig nang bahagya—isang emosyong bihirang ipakita ng Shadow. "You don't understand. This isn't a fairy tale. I am a monster, and this is a cage." "Then let it be my cage. As long as you are the one holding the key, I feel safe."

Alam ni Edward na limitado ang kakayahan niya, at ang tanging paraan para mabawasan ang casualties at matagumpay na makatakas ay magkunwari bilang Shadow—ang kinatatakutan ng karamihan sa mga grupo sa madilim na mundo. Sa totoo lang, hindi siya sigurado kung epektibo ang pagpapanggap bilang Shadow Master, base lang sa alaala niya mula sa nakaraan. Ang tanging alam niya tungkol sa pag-arte ay natutunan lang niya mula sa panonood ng klase sa pag-arte ni Liah, wala siyang ibang karanasan.

Walang emosyong humiwa paharap si Edwin. Hindi nagkaroon ng pagkakataong tumakas ang mga Shadow Guard kahit may baril sila. Ang bawat isa sa kanila ay napahawak sa kanilang leeg habang mukhang hindi makapaniwala bago bumagsak sa sahig. Napakalakas ni Edwin. Ang itumba ang ganito karaming eksperto nang ganito kadali ay isang bagay na magagawa ng isang karaniwang King of Arms.