Novel & Cerita Prince Caspian Narnia

“Do you want to always be out of Manila? Perhaps go to Palawan, Camiguin, or somewhere that has a better view?” “Hindi ako puwede; may trabaho pa ako at kailangan ko ng pera.” Sagot ko, napawi ang excitement sa kanyang mga mata. Nilingon niya ako. Papalubog na ang araw, kaya nagkukulay kahel ang kanyang mukha. Unlike Matteo, Caspian was dark-toned, which suited his skin. Magandang lalaki rin naman kasi talaga siya, tapos lagi pang nakangiti, kaya mas lalo siyang gumwapo sa paningin ko.

Napansin niyang marami sa magagandang pisikal na katangian nito'y namana ni Enrico. “Oy, nariyan ka na pala anak,” malamyos na tinig ng babae. Nagpukol din ito ng tingin sa kaniya at ginawaran siya ng isang nasisiyahang ngiti. Siyempre, sinuklian din niya iyon ng gayon ding ngiti. “Siya na ba si Ana, Enrico?” tanong nito pagbaling sa anak. “Siya na nga po, inay. Siya rin ang magiging prinsesa dito sa palasyo natin!”

Kapag kinalimutan niyang bilhin ang pinapabili nito ay tiyak na katakot-takot na sermon ang maririnig niya hindi lamang mula kay Lucy kundi maging sa ina nito at nakababatang kapatid na si Luna. Ang buhay ni Cindy ay maihahalintulad niya sa buhay ng sikat na kuwentong pambata na Cinderella. Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya.

sabi ni Caspian. Namula ang mga pisngi ni Ivy. "Tipo ko?" Ngumiti si Caspian. "Yung inosenteng tipo." "Sigurado ka ba diyan?" Umuga si Caspian ng kanyang ulo. "Hindi ganap. Minsan, mukha kang inosente, at minsan, mayroon kang mapang-akit na charm. Sa anuman, tiyak na hindi ka pareho ng tipo ni Ms. Feake."

Kahihiyan rin sa Stalwart Castle at sa kanyang ama na si King Stephen na ang kanyang anak ay isang lampa, duwag, at mahina sa lahat. Nag-umpisa ang paligsahan. Ang lahat ng prinsipe na naroon ay nagkaroon ng gantimpala bukod tangi kay Prince Dylan. Hindi na naman siya nakatira sa mismong pabilog na kahoy lahat ay hindi tumama o bumaon.

“Para namang ayaw mo akong makita anak. Bwahaha! Nais ko lang naman alamin kung gaano ka kahusay magturo at maghasa ng mga kawal.” “Ganoon ba? Kung gayon ay hindi niyo na ako kailangang subaybayan pa, bagkus ay panoorin niyo na lang kung gaano kagaling ang mismong mga kawal ng kaharian na aking naturuan.” Naupo naman si Prinsipe Zeus malapit sa kanila habang ito ay nagpapahinga. “Mukhang pagod na pagod kayo, prinsipe.” pagbati ni Aztec.

Si prince Khalix ang pinaka madaldal sa kanila at halos di nauubusan ng kwento habang si prince Zamuel naman ang kasabayan niya na makulit rin. Si prince Claude naman ay parang magkaparehas lang sila ni prince Alex na may pagkaseryoso, panay pa rin ang tingin sa akin ni prince Claude pero ipinagsawalang bahala ko na ito, maya-maya pa ay dumating na ang mga inorder namin at nagsimula na silang uminom.

Mukha kasi siyang kalmado at magaan kasama hindi katulad ni Ginoong Yvo na parating nakasimangot pero nababawasan kapag kaharap niya ang Prinsesa. Huminga ako nang malalim at saka lumipad palayo. Ilang araw na kong nagmamatyag sa paligid. Dumalaw si Tandang Milos, ang pinuno ng acrinim, sa aking panaginip at doon kami nag-usap. Doon ko sinabing narito ang Prinsesa at hindi kami makauwi dahil hawak ng reyna ang susi. Doon niya isiniwalat na may kawal ang nagpunta sa mundo ng mga tao. Dala nito ang kaniyang acrinim at ang tagapagmana ng Acranum. Ang sabi niya, ang magiging tanging simbolo nito ay ang ang espadang marka nito sa balikat. Isa itong lalaki.

Umupo sila sa bakanteng upuan dito malapit saamin. Kumpleto na kaming 16, kanya-kanya kaming ginagawa at walang nais na mag-salita, maging ang Royalties ay tahimik. Half an hour later, we're already complete. Kumpleto na rin ang royalties maliban sa isa, iyong lalaking nerd na kulay black ang buhok, si Prince Darkill, wala pa siya rito. Dumating na rin ang teacher, babae at mukhang mabait. Ngumiti siya saamin.

Pero iyon nga hindi ko pa rin maiwasang magbasa ng domumento kahit konti. I turned my view to look at the beautiful scenery outside. From where I am located I can see the roses of different colors, the long man-made lake, the tall palm and pine trees, and green grasses. Everything is peaceful, simply breathtaking. Mapait akong ngumiti ng makita ko ang medyo malayong puting tuktok ng greenhouse, at napapalibutan ng nagtataasang kumpol ng puting rosas. Just like in the movie 'Beauty and the beast' the only difference is ours was white roses while in the movie was red as blood. A matagal na noong huli akong bumisita doon. Matagal na bago ko huling dalawin ang lugar kung saan matatagpuan ang lib