Enchanted Tagalog Novels & Stories

Mabuhay… (flying kiss to the audience) Habang nakatingin sa kandidata ay hindi ko mapigilang mapatulala. G*dd*mm*t! Para akong teenager na nakita ang crush ko sa kalayuan. Hindi ko dapat maramdaman ‘to lalo pa at kinse anyos pa lang ang aking pinagnanasahan. Oh! Yes! Pinagnanasahan dahil simula nang makita ko siya sa bayan ay hindi na siya mapuknat sa aking isipan. Ang inosenteng ngiti . Lalo na ang kanyang katawan. Napakabata pa pero hinog na ang katawan. Pasalamat lang ako at nandito siya sa Pilipinas kung saan alam kong ang mga katulad niyang maitim ay hindi masyadong pinapansin dahil sa kanyang kulay. Pero iba ang bansang kinalakhan ko at ang kagaya niya ay masasabi kong Exotic.

Aahhm ikaw talaga bhabe, palagi mo nalang akong binibiro pero salamat hindi mo pala nakalimotan. Welcome bhabe, Mga kabataan talaga ngayon, sige na tama na yan magsipag handa na kayo. Maris pagkatapos kumain ni Darwin yayain mo na agad ang kaibigan mo para magbihis na kayo. Masusunod pa senyorito, sige na bhabe mamaya nalang ulit. Ok sige ingat ka abangan kita mamaya yong kiss ko? Aalis ka nalang ba? Di porket maraming gwapo sa labas mamaya nakalimotan mona ang kiss ko.

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

Ganoon niya ako kamahal. I was Eggplant girl no 8. I had to stand on the stage in the gym while nearly half the girls got auctioned off. The minimum bid was Five Pesos. Wow, hindi aabot sa bituka mo ang ipapakain sa iyo ng kakagat sa five pesos. And if nobody bids, a teacher would have to bid on you. Malas kapag ‘yong teacher na may galit o may hidden desire sa iyo ang nanalo. Kahihiyan to the highest level.

Hindi mas masakit pa yon sa tunay na sampal. "A-Anong s-sabi mo?" Naninikip ang dibdib niya. Napakasakit palang mapagsabihan ng ganoong salita kapag galing iyon sa taong mahal mo. Noon kahit anong ibato sa kanya ng mga tao wala siyang pakialam. Marami na siyang narinig patungkol sa kanya pariwara, malandi, kaladkarin at kung ano-ano pa. Napipikon siya oo pero hindi ganito kasakit. Tanggap niya naman na ganon siya. Pero hindi niya kayang tanggapin na ganon ang tingin sa kanya ni Juancho, pagkatapos nitong iparamdam sa kanya na para siyang isang reyna. Itinaas siya nito sa isang pedestal pero ito rin pala ang hahatak sa kanya pababa. Just by saying 'malandi' in front of this fucking girl that

"Why? I want to have a baby with you. Our babies. Our little angels." "Ilan ba gusto mo?" "Ilan ba kaya mong iluwal? Kahit isang dosena kaya kong itanim sayo." "Seryoso? Mahirap mag alaga ng maraming anak." "The more the merrier love." "Tumahimik ka diyan." natatawa kong pagpapatigil ito. Kung makapag sabi ng isang dosena, parang isang luwalan lang sakanya ah.

Maya-maya pa ay may umakyat ng emcee sa entabladong inihanda para sa magsasalita. “Ladies and gentlemen, may I have your attention, please,” panimula ng emcee. Ang lahat naman ay napatingin sa unahan. Hindi naman binitawan ng kaniyang kasintahan ang kaniyang kamay na para bang tatakbo siya kapag pinakawalan nito. “We’re gathered here today not just to celebrate this occasion, but to share wonderful news– Mr. Michael Esperanza; CEO and owner of this company and his girlfriend; Ms. Michelle Villanueva, are engaged and planning to tie the knot!”

Yung mga tingin na nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso. There goes his stare again. That quiet, familiar gaze—filled with warmth, regret, and something unspoken. "Uyyy… si Mommy! Nagagwapuhan kay Daddy!" sabay tawa ni Martheena, habang may mga bitbit pang bahagi ng playset sa kamay. ‘What the hell? Where did she get the idea? Ke bata-bata eh, kung ano na agad naiisip. Advance mag-isip! Mana talaga.’

sagot niya sa akin kaya bigla akong kinabahan. Madidiligan na ba ang pechay ko? Jusko po, ready na ba ako? Wala sa sariling dumako ang mga mata ko sa bukol ba nasa gitna niya. Naging makasalanan na talaga ang mga mata ko. Parang gusto ko tawagin ang lahat ng puwede kong tawagin para lang humingi ng tulong. Parang 'di ko kaya. I want to backing in or backing out. Tama naman siguro ang englishing ko. "Chemmary nasa delikadong sitwasyon kana pero napapa-englishing ka pa." Saway ko sa sarili ko.