Enchanted Tagalog Novels & Stories

Ngumiti ako at nakipagkamay. "You look absolutely stunning, Ma'am," puri ng isang lalakeng senior engineer na lumapit sa amin bitbit ang kaniyang baso ng wine. "Bagay na bagay talaga kayo ni Engr. Valiente. Sa wakas ay may girlfriend siyang pinakilala. " "True! Iba nga ang aura ni Engineer Rafael eh. Kaya naman pala, in love," segunda naman ng isa pang mas bata.

"Elena... sumosobra ka na." Nagtaka si Elena. "Bakit? Di ba gagamutin mo ako? Anong 'sumosobra'?" "Sino ang nagsabing hubarin mo 'yan?" "Masyadong makapal, mahirap itaas. Hinubad ko na lang." Huminga nang malalim si Marco at ipinikit ang mga mata. "Akala mo ba isa akong santo na walang nararamdaman?"

pahabol pa niya Inirapan ko nga siya. Yikes!Yung balahibo ko sa buong katawan nagtayuan. "Ay ang sweet ni papa Adonis," palatak ni Martha at Eula. Kinindatan lang sila ni Adonis bago umalis at bumalik sa kinauupuan. Mas lalo akong naging lutang sa araw na iyon.Bangag na bangag ang pakiramdam ko.

But then, Cha saved me. Sumigaw siya nang paglakas-lakas at ang sabi niya no'n... "Ang kakapal ng mga mukha ninyo para manglait e kayo nga pangit na nga, bobo pa!" Lahat ng bata no'n ay walang nagawa kundi ang lumayo sa amin. Hindi nila kayang patulan ang nag-iisang babaeng anak ng De Dios, na kilalang pamilya rito sa Pontevedra...at sabi ni Mama, kilala rin sila sa Pilipinas.

May mensahe roon. Unknown: then the rumored lover said, To my glass queen- the walls are broken but a storm is coming. A knight will come to fetch you. Bring the little angels to 7th hill. There, the fairy tale will begin. Anong ibig nitong sabihin? 7th hill? Saan iyon? "I know that place." Nagsalita si Kit na nakasilip sa mensahe ng hawak niyang cellphone. "Puntahan natin. Baka nandoon siya."

"Heavens! Isang malakas at madiin na ulos ang pinakawalan ni Salem saka ko naramdaman ang mainit na likidong pumuno sa aking hiyas. Hinihingal kaming parehas, ngayo'y nakasandal na ako sa matipuno niyang katawan habang siya nama'y nakasandal sa punong naging manonood sa aming mainit na pinagsaluhan. Pinagsaluhan ng gabing 'yon. At kailanma'y imposible nang mangyari muli. Mataman kong pinunasan ang mga luhang bumabasa sa aking pisngi.

Argh, this can’t be happening! “Asa ka pa! Ayoko ngang mapagbuntungan ng galit ni daddy. At isa pa, mabait naman ang mga Marcial, crush ko nga dati ang magiging father-in-law mo.” Humagikgik pa ito na parang teenager. Sarap sipain pabalik sa Tawi-tawi kung saan ito huling nanggaling. “Saka kasalanan mo rin naman, kaya magdusa ka. Kung hindi mo binigyan ng sakit ng ulo ang daddy hindi ‘yon makakaisip na ipakasal ka kaagad.” “Para namang hindi ka rin sakit ng ulo ni, Lolo.”

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

sabi ko, puno ng paninindigan. Tumango siya, may ngiting puno ng pag-asa. "Oo, gagawin natin ‘yan," sagot niya. At muling nagtagpo ang mga labi namin, mahaba, totoo, at puno ng pagmamahal. Ang ginawa naming pagmamahalan nang gabing iyon ay hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa purong damdamin.

Nang makita niyang maglakad si Ortega patungo sa kanya, alam niyang may nabuo itong plano kung paano lulusutan ang kanyang mahirap na kalagayan. "To the most beautiful celebrant, I would like to present to you, my best friend, Marcus Edward Madrigal! Hindi ko alam kung mapapasaya ba kita sa naisipan kong regalo . Ngunit, alam kong hindi ka magagalit kung mag-propose ng kasal ang aking kaibigan sa anak mo. This time, it's a church wedding - "