End The Game Beeyotch Soft Copy 소설 & 이야기

Hindi na rin namalayan ng dalaga na halos mahigit isang oras na sa paglalaro ito. "Chill ate Bea, don't worry babawi ako." Kumindat pa ito sa kanya na tila wala lang rito ang naipa-talo na three million. Nagpatuloy lang naman ang paglalaro si Rodjun, sa tuwing maglalatag ng card ang binata ay siya itong sobrang kabado. Hanggang sa... "Yes! I won!" Nagtatalon na sigaw ni Rodjun. Si Beatrice naman ay tuwang-tuwa.

“Hindi mo siya ni-deactivate! Pinalaya mo siya!” Ngumiti si Marcus—isang huling ngiti ng Mastermind. “Ang Master Key ay kailangan kong ibalik sa kalayaan nito. Goodbye, Billie. The book is closed.” Agad na tumakbo si Marcus at tumalon sa window ng cabin, nagtago sa snow-covered forest. Ang final piece ng game ay wala na sa kamay nila. Sila ay nanalo, ngunit ang kalaban ay nakatakas kasama ang moral code nito.

Halos nakatatlong mintis pa ako bago ako naka-one point. Our of nowhere, I looked at Beau. Halos gumulo ang mundo ko dahil naka-twenty points na siya agad. Napanguso ako habang patuloy ang pag-shoot ng bola sa ring! Ni wala siyang mintis! "You can't win over me, baby," He shouted as the game ended. Pawis na pawis ako kahit na may aircon ang buong arcade. Napanguso akong muli nang makita ang score niya. He got 35 points while I got 10 points.

R18+ BE SAFE. Do Not Use/Practice Drugs. ************ Ito ay gawain ng piksyon lamang. Ang mga pangalan, karakter, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay alinman sa mga produkto ng imahinasyon ng may-akda o ginagamit sa isang mahiwagang paraan. Anumang pagkakahalintulad sa aktwal na mga tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay dalisay na nagkataon lamang.

Niyakap ko siya ulit. Walang wala na. Dahil hindi ko na iyon hahayaan. Kung gusto ni Bea ng laro, ibibigay ko iyon. Ngunit, sisiguruduhin ko rin na siya ang matatalo. Dahil ang masama, hindi maaring manalo sa wais na laro. ____

"Naiintindihan kong nagluluksa ka pa rin sa pagkakamatay ni Arthur pero sana naman mabayaran mo ang perang ginamit mo pampalibing niya. Pare-parehas lang tayong nangangailangan dito." "B-Babayaran ko po nang paunti-unti—" "Buong bayad ang kailangan ko ngayon, Annaliese. Ang tagal-tagal na ng utang mo, paniguradong may ipon ka na ngayon." "Hindi ko po kayang bayaran nang buo ang 200k," nanlulumong wika ko, para akong pinagbagsakan ng langit sa narinig. "Magbabayad naman po ako pero paunti-unti dahil hindi naman kalakihan ang sinasahod ko."

Paulit-ulit pa niyang inalog ang braso ni Rhylle. "Isang game lang." Tahimik ang binata. Napabuntong-hininga. "...Five minutes." Halos mapatalon si Tina. "Yehey!" --- Makalipas ang ilang minuto... Nasa gitna na sila ng beach games. Ang mechanics ay simple. May sampung maliliit na kahong nakabaon sa buhangin. Ang bawat kalahok ay pipili ng isang lugar at hahanapin ang kahon.

Kumalam ang kaniyang tiyan at namamawis na nang tuluyan. “Uh, can you-” “What?” “Biscuit,” nag-iwas siya ng tingin sabay pamula ng kaniyang pisngi. Namilog na lamang ang mga mata ko at lalo pang napaatras. “Biscuit?” Nalukot ang noo ko at napabulong na lamang habang hindi pa siya nakatingin, “Is it a code or something? Perhaps he will going to attack any moment!”

—the hands were now pointed to the screen, “and that means that I am the next Bunny. Max and Sky are 1 and 2, respectively. “For the others who are not the Bunny, they are also required to do an action. The ones beside the Bunny will do a pulling the carrot movement like this”—she raised her hands alternatively—“while the other one only claps according to the beat. For example, you, number 4, are the Bunny, so Max and I will do the carrot while Sky claps. If no one did it wrong or paused to think what to say, the game will end if the Bunny had rotated twice to each of us.”

Yumuko na lang tuloy ako nang dahil sa hiya. Then, Ma’am Beatrice continued. “This game would be played by two persons. Each pair dances around a sheet of newspaper, but I won’t be requiring you to dance, okay? So, skip that part. Just stand still or talk with each other, but once the music stops, the pair needs to be inside the newspaper area.” “Then, the paper gets folded in half. The whole process would be repeated until such time that only one foot can fit the newspaper and men will have to carry the girls here. The pair who can endure the difficult and diminishing amount of newspaper, wins the game. So, are you ready?”