Novelas y relatos de End The Game Beeyotch Soft Copy

Nakita sila ng kanilang tatay at mabilis siyang lumapit sa kanilang direksyon. "---Okay, kailangan mong gawin ang iyong pinakamahusay para sa susunod na item. Ang premyo sa pagkakataong ito ay isang brand new na camera, na medyo mahal, at gusto naming pasalamatan ang aming mga sponsors... Ngayon, magsimula na tayo sa susunod na "Bring Me" game." biglang anunsyo ni Uncle Theo. "Okay... Dalhin sa akin ang isang lalaki at isang babae na pareho ang kulay ng damit!" sabi ni Auntie Bea.

Isinubo niya ang takoyaki at seryosong-seryoso nitong nginuya, parang wine tasting ang ginagawa. “Masarap, ’no?” tanong niya. “Puwede na.” Maya-maya, nadaanan nila ang mini game booth. May shooting game, at sa ibabaw ng shelves ay nakapila ang stuffed toys. Napako ang tingin niya sa isang malaking white bear na may hawak na maliit na red heart. “Cute,” bulong niya. Narinig iyon ni Zion. “Gusto mo?”

Sumangayon naman kaming lahat sa gusto niya. "Okay guys, iibahin natin ang mechanics nang game, imbes na tanungin tayo nang "Truth or Dare" or "Truth or Consequence", papalitan natin ngayon nang "Tell the Truth or Face the Consequence", meaning lahat tayo tatanungin at katotohanan lang ang dapat isagot, kung sino man ang matapatan nang bote kailangan siyang tanungin at kapag hindi niya sinagot bibigyan natin siya nang consequence at kailangan niya gawin." lahat kami parang na-excite sa kakaibang rules na ginawa ni Abby.

In-eye to eye ko pa ito "Segurado ka? Watch." Pinindot nya na ang red button at nagstart na ang game. Pinanood ko lang itong enjoy na enjoy sa paglalaro. At sa isang iglap lang...panalo nga sya. Kapag minamalas nga naman oh. Binigyan kami ni Manong ng Teddy bear na si Winnie the Pooh. Dati naman walang premyo 'yang video game ah pero ngayon meron na.

"Nyx wants a war? She sent a clone to fight me? Fine." ​I looked back at the powder room door where Bea was emerging, looking shaken. ​"I'm going to destroy the original."

CHAPTER CLOSED THE END‼️ ---

Hindi niya alam ang sasabihin, lalo na at tila nalulunod siya sa tingin ni Beckett sa kan’ya. “U-Uh—” “You should eat,” ani Beckett bago umalis sa pagkakaibabaw kay Vivianne. Inalalayan niya rin ang babae para makaupo ito ulit at makakain. “Enjoy your stay here, and call me if something happens. You know my number.” Vivianne, as if she was bewitched, only nodded in response. MAYA MAYA lang ay umalis na si Beckett para pumasok sa Syneverse Entertainment. He badly wanted to take the day off but he needed to take care of something about his career and his drug den.

Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan. Binalik ko ang aking atensyon sa laro at nang tignan ko ang score halos magkapantay lang sila. 38 for red team and 41 for blue team. Hindi ko alam pero ang bilis ng panyayari at sobrang dikit ng laban. Parang ni isa sa kaniya ayaw magpatalo. Muli naman sumigaw ang red team ng magkapantay na score ng dalawang team. Halos nabibingi na ako rito dahil sa samut-saring sigaw mg mga Estudyante.

Nakauwi na ako sa bahay at dumeretso na ako sa kwarto ko. Nag vibrate yong phone ko at tinignan kung anong email ang natanggap ko. "Dear In game players, we are inviting you at this 8 pm to join our big announcement and big event." Basa ko don. Narinig kong may kumatok sa kwarto ko at alam kung si Mommy 'yon. "Terrence halika na, kumain na tayo." Kaya lumabas na ako ng kwarto.

“Mga kagalang-galang na matatanda, hinihiling ko ang inyong oras at pansin. Ang mga susunod kong ipapakita ay hindi imbento. Ito ay mga patunay na ang lahat ng paghihiwalay namin ni Lyka dalawang taon na ang nakararaan, at ang mga tsismis na kumakalat ngayon, ay hindi nangyari nang kusa. May isang taong sadyang gumawa ng lahat ng ito.” Isa-isang inilatag ni Alejandro ang mga papel. Ipinakita niya ang orihinal na mensahe mula kay Lyka at ang binagong bersyon na ipinadala sa kanya. Ipinakita rin ang mga talaan ng pagbabayad at ang mga rekord ng mga tawag na ginawa ni Trixie sa taong nagsagawa ng mga gawaing ito.