Novel & Cerita Epiko Filipino

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Lalong nagtumindi hindi lang ang init na nararamdaman niya kundi pati narin ang panginginig ng buong katawan niya. Isang malamig na gabi kung tutuusin lalo at nasa Summer Capital na lugar sila ng Pilipinas, ang Baguio City. Pero iba ang nangyayari sa kaniya ngayon. Pakiwari niya ay nagliliyab ang kabuuan ng silid dahil sa hindi pa man pero matinding pananalasa na ni Jason sa kaniyang pagkababae habang hindi rin nito nilulubayan ng napakapusok na halik ang kaniyang bibig.

Para kay Daniel, wala siyang makitang masama doon. Dito lang yata sa Pilipinas nagkaroon ng masamang connotation ang salitang iyon pero ang totoo, wala siyang makitang hindi maganda kung mahal na mahal ng isang anak na lalaki ang kaniyang ina. Kung malapit siya rito at ito ang itinuturing niyang matalik na kaibigan. Lalo na sa isang katulad niyang tao na malalim at malihim.

aniya rito. “Oh, so meaning to say alam mo rin na napakayaman niyang tao, ganoon ba? Kasi kanina parang nagulat ka nung sinabi ko sa’yo na Presidente at CEO siya ng isang malaking kompanya ng papel? Actually it’s the biggest paper company here in the Philippines. At dahil ikaw ang pinakasalan niya ay parang gusto ko tuloy mainggit sa’yo kasi kahit hindi ka na magtrabaho eh mabubuhay ka ng maaayos. And most of all, tanggap niya ang anak mo. How sweet,” ang mahabang hayag ni Tessa.

Sandaling napapikit pa siya para umusal ng taimtim na dasal. ‘Lord, sana po palarin kami rito.’ “Ano friend, ready to conquer BGC?” masiglang sabi pa ni Janice. Natawa lang siya rito. “Lika na nga, dami mong sinasabi!” Hinila na niya ito paalis doon at nagsimula na silang mag-building-to-building. ***

he asked at mas nagulat ako nang makita ko kung gaano na pala kalapit ang mukha nito sa mukha ko, napangiti na lang ako nang nakawan ako nito nang halik sa bibig. I simply hugged him really tight, scared of losing him, kaya naman nagdecide akong huwag nang ipaalam ang bagay na iyon. Our Palawan escapades continues, we went on an island hopping, we went t Starfish island and Pandan island kung saan namin na-enjoy mag snorkling and a naughty idea popped in my mind remembering an article that I read in FHM about the snorkling style sex in one of the article in that magazine, pero alam ko namang puwedeng mangyari iyon dahil ang dami kayang tao.

sir" tapos i-po, okay?" Napakunot-noo ako sa sinabi niyang 'yon na huwag ko na siyang matawag na may ''sir" at ipo-po kapag tatawagin ko siya o kausap. Ano na lang ba ang itatawag ko sa kanya? Napakawalang galang ko naman n'yan sa kanya kung hindi na 'yon ang itatawag ko sa kanya lalo na ang pagpo-po. "Bakit naman po?" tanong ko sa kanya na may "po" pa rin. "Ano na lang ang itatawag ko po sa 'yo n'yan kung hindi na 'yon ang itatawag ko sa 'yo?"

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

Private property ito at parang hacienda kung tutuosin "You're a filipina right?" liningon ko si Iya na nagsasalin ng juice sa aking baso Nanlaki ang mata niya at mukhang nagulat sa aking sinabi, tumango siya at nagsalita "T-that's right ma'an, h-how did you know?" Ngumiti ako dahil hindi na ako mahihirapang mag english english para kausapin siya "Hiraya, filipino word yun diba?" tanong ko at nahihiya siyang tumango

MAS MALAKING PLANO AT PAGHAHANDA NG LAHAT Pagbalik namin sa Maynila matapos ang unang labanan sa Lugar ng Mga Bato, agad na dinala si Kiko sa ospital. Ang kanyang sugat sa braso ay hindi malalim, ngunit kailangan niyang magpahinga. “Boss Zeus, huwag kang mag-alala sa akin,” sabi ni Kiko habang nasa kama. “Babalik ako agad para tulungan kayo laban kay Don Ricardo.”