Seryoso, magkaiba talaga ang landas ng diksyunaryong Filipino at ng English dictionary, at parang when you dive deep, makikita mo ang mga detalye na sobrang interesting.
Para sa akin, una kong napapansin ay ang saklaw ng salita: karaniwang mas malawak ang entries sa isang English dictionary dahil global ang wika at maraming technical o niche terms. May malalalim na etymology, iba't ibang pronunciation using IPA, idioms, at usage notes. Samantalang ang diksyunaryong Filipino madalas focus sa ugat at mga panlapi—pinapakita ang pagkakabuo ng salita, pagbabago ng anyo, at kung paano gumagana ang balarila sa praktikal na paraan. Madalas may halimbawa ng pangungusap na mas pang-araw-araw at nakatutok sa lokal na konteksto.
Pangalawa, style at layunin: may mga English dictionaries na descriptive at prescriptive, pumipili kung ire-rekomenda ang standard usage. Ang Filipino dictionaries naman madalas sinisikap i-rekonsider ang pagpasok ng loanwords at modernong kolokyalismo, kaya minsan mas fluid ang entries. Bilang mambabasa, mas naaalala ko pa rin kung gaano kahalaga ang konteksto kapag nagbubukas ka ng diksyunaryo—hindi lang definition kundi kung paano at kailan gamitin ang salita.