Epiko Story Tagalog の小説・ストーリー

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

CHAPTER 2.1: Continuation « Acey Point Of View » Kasalukuyan kong tinatahak ang hagdan paputa sana sa 8 department nang napagtanto kong walang anumang bagay ang nakasabit sa may dibdib ko. Napasapo ako sa noo. 'Yung name tag ko! Mabuhay ka Acey naiwan mo ang name tag mo! Nagmamadali akong bumaba sa hagdan at sa hindi sinasadyang pangyayari ay may nabunggo ako.

saad ko "So anong eksena? Nagpakalasing ka para maalala yung guy nayun, alam mo besh para kang tanga sa part nayan hindi ko alam na aabot nadyan yung pagiging loka loka mo sa paghahanap sa lalaking yun e mukang nagtatago naman yun" natatawang saad nito. Habang nakikinig ako sa sinasabe ni nicole may bigla akong naalala kagabe at pakiramdam ko nakita ko ang lalaking yun.

Tumango ako sa kaniya at nagliwanag na ako at maya maya ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa paligid. “CODE HERO!” “CODE HERO!!” “CODE HERO!!!” Idinilat ko ang mata ko at nakita ko ang maraming nanonood sa Centra de Enchanted. Code hero ba kamo? “Ahhhh!!!”

Sila pala ang rare at madali na lang hulaan na ang nakakulay violet ay mga epic. "And now let's hear from the epic!" At nagsigawan naman yung mga nakakulay violet. Magulo at maingay. Yun ang masasabi ko sa naririnig at nakikita ko. "All right since you are all excited, wag na natin patagalin pa. This event is what we called the hunters and the hunted." "Huh? Ano daw?" "Hunters and hunted daw eh." "Ano ba ang mangyayare?"

bulong niya sa mga ito. “Yey!” ani Maggie sabay kawit sa braso niya. “I'm so excited. Sino kaya sa dalawa ang nakakuha ng perlas ng silangan?” pabirong dagdag pa nito sabay tingin ng makahulugan sa kanya. “Oo nga. Kanino kaya isinuko ng ating Disney Princess ang Bataan?” sabat naman ni Tristan sabay tawa.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

"Okay sure. Ako nang bahala!" "Thanks bro!" "Basta ikaw!"

Umalis siya sa grupo at nagsimulang mamuhay ng tahimik sa Camotes Island. Sa magandang isla ng Camotes, natagpuan niya ang isang babae na nagpapatibok ng kanyang puso sa unang pagkakataon – si Veronica Cortes.Pagkatapos ng ilang buwang pangliligaw, nagbunga rin ang kanyang mga pagsisikap. Nang sinagot siya ni Veronica, agad siyang nagpahayag ng kanyang kagustuhan na magpakasal silang dalawa.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"