Novel & Cerita Epiphany In Tagalog

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

May mali ba sa sinabi niya? "Wala ka pa talagang alam sa pag-ibig," nakangiwing sabi sa kaniya ng kaniyang Daddy Wilson . "You are still indeed my baby girl." ***** Mabigat ang pakiramdam na dumilat si Angenette. Ilang ulit muna niyang ikinurap ang mga mata upang i-adjust ang kaniyang paningin dahil nanlalabo pa rin iyon at medyo nahihilo pa rin siya dahil sa pagkahimatay kanina. Nang luminaw na ang mga mata, saka niya lamang napagtanto na nasa loob siya ng maliit na silid ng chapel kung saan nakaburol ang lola niya.

August's POV This feels so awesome. Paano ba naman kasi nakasakay lang naman kasi ako sa isang malaking dolphin. Yep, you read it correctly. A freaking huge bottle nose dolphin. Oh di ba identified ko pa? Para itong kabayo pag nandito sa ilalim ng dagat at water horse naman kung nasa ibabaw. Bakit kaya water horse pa ang tawag nila dun, kung pwede naman pangalan nilang sea horse yun. Mas bagay ang sea horse dun kesa water horse. Pero hindi ko na masyadong inisip yun dahil nakaka-stress lang.

Napapikit siya sandali. Hindi ngayon… please lang. “Uy,” bulong ni Vanessa sa tabi niya. “Mukhang same school assignment natin niyan ah.” Napatingin siya dito. “Ha? Paano mo nasabi?” “Instinct,” sagot nito, sabay ngisi. “At saka feeling ko lang. Para masaya.” Napairap siya. “Ikaw talaga…” Pero kahit nagbibiro lang si Vanessa, hindi niya maiwasan na kabahan.

Kwento ko pa "Hala—baka nakatulog ka te kaya di naganap ang milagro?" T akang tanong ni dianne "Gaga di ko alam te. Wala nga akong matandaan basta andami kong kiss and bite marks sa buong katawan. Tangina pati singit ko di pinatawad." Huminga akong malalim "namamaga rin tong labi ko kakakagat niya. Pati mga u***g ko medyo mahapdi parin" Reklamo ko sa kanila pero imbes na damayan ako'y tinawanan lang nila ako.