Epiphany In Tagalog Novels & Stories

What the heck! Nagpapahangin ako sa may terrace ng kuwarto ko‚ contemplating again. I really can’t believe about the life I have right now. I am so itching to go back to Manila and enjoy my life. It’s been a day and half that had pass pero I already missed bar hopping‚ watching movies‚ shopping drinking and dancing... this shit torturing me! “I never thought that you would just let‚ Manang Lucing to call you Ineng. I hope it didn’t burst your bubble.” biglang wika ng boses na iyon.

Hindi na ako mapakali. "PAGKATAPOS MONG UMIHI, TUMAYO KA PERO NAPAUPO KA ULIT, TUMATAYO KA PERO NAPAPAUPO KA ULIT, IKAILANG ULIT PA ANG NANGYARI, BAGO KA NAKATAYO AT NAIBALIK ANG DAMIT MONG PANLOOB," Grabe? Para saan 'yan? Dapat ba kailangan pang sabihin iyan?

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

Kapag s'ya ang pumapatay gamit ang kan'yang katana ay hindi n'ya ito nararamdaman ngunit ngayon na nanunuod s'ya sa sariling ina na pumapatay ng tao ay hindi n'ya maipaliwanag ang kan'yang nararamdaman. "Welcome to hell Black Lily," natigil s'ya sa kan'yang iniisip ng marinig ang boses ni Halimuyak na tinawag na Black Lily ang kan'yang ina. "B-Black Lily?"

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.

Kung tutuusin ay para siyang isang buong baranggay. My lips parted. Sinikop ko ang aking buhok para hindi ito tangayin ng hangin. Nandito kami ngayon sa Camotes Sea. This is my first time. Sa mga nakalipas na araw kasi ay abala ako sa ibang bagay. Iyong mga karoom mates ko naman ay panay ang punta rito. Inaaya nga nila ako pero wala talaga 'ko sa mood noon.

Napaatras siya kasabay ng pagtalikod. "Aalis na ako estranghero, sa muli nating pagkikita malalaman ko rin kung sino at ano ka talaga!"bigla niyang deklara, kasunod niyon ang bigla niyang pagtakbo papuntang dilim. Kaya upang agad itong naglaho.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

dagdag na saad pa niya sa mga ito. Anong hindi mo alam. Sandy Wag mo sabihin sa amin na may malalim pang dahilan,wag mo'ng sabihin na love At first sight ka sa Governor ng Quezon. Turan ni Maryel sa kanya. tinatawag nilang love at first sight ohh in Tagalog ay unang pag kikita may pag mamahal na Agad segunda naman ni Ate Melanie. "Yeeeeahhh ", tili nang mga kaibigan niya Sabi na nga ba eh my pag tingin ka rin kay Gov. natatawang wika ni Jhane na parang kinikilig.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.