Err On The Side Of Caution นิยาย & เรื่องราว

pangungumbinse ni Erinn. "pero Rinn" pagdadalawang isip ni Briston. "wala ng pero pero, sige na, inaantay ka na dun ng mga ka-team mo, kaya ko na to, believe me" pagpupumilit ni Erinn. Wala naman ng nagawa si Briston dahil alam niyang di na magbabago pa ang isip ni Erinn. "o sige, basta mag-ingat ka ha? at wag magpa-gabi, kita kits nalang bukas" pagpaalam ni Briston na tinanguan nalang ni Erinn kasabay ng magandang pag ngiti nito.

"Pasok na. Maupo ka d’yan, kukuha ako ng first aid kit.. Wag kang maingay!." "Ang bait mo naman ngayon. Sigurado ka bang hindi ka na-possess?" biro niya sa babae. “Shhh,” sabi ni Erin sabay hila ng upuan. “Upo. Kapag ako, napossess.. ikaw ang una kong sasakalin!"

“Iniuwi ko sa kagabi para ipa-check sa isang kaibigan.” Ibig sabihin ay iba ang tasa na naroon sa gilid na nasisilayan nila. Ngunit hindi maiwasan ni Erin na magtaka at magkaroon ng duda sa assistant lalo na't si Tanya ang madalas na makasama nito. Paano kung panibagong pagsubok na naman nito na susubukin ang kanyang tiwala? “Paano ako makasisiguro na nagsasabi ka ng totoo?” tanong ni Erin.

Ang isang maliit na pagkakamali o maling bigkas ay pwedeng maging sanhi ng kahihiyan. Pinaghandaan niya ito nang mabuti at ilang beses siyang nag-ensayo sa harap nina Nimrod. May tiwala siya sa sarili… pero hindi pa rin maiwasan ang kaba. Gayunpaman, pinanatili niya ang kanyang porma. Si Eris naman ay mas halatang kinakabahan kaysa sa kanya. “Sam, kapag nakalimutan mo ang linya mo mamaya, tumingin ka lang dito sa akin,” bulong ni Eris. “Naghanda ako ng teleprompter para sa iyo.”

Wala siyang masabi dahil sa pagod at lungkot. Lumapit si Gerald at nagpaalala nang may diin: "Following someone and entering private areas without asking permission... what kind of behavior is that?" Ipinikit ni Erin ang kanyang mga mata. Wala na siyang lakas makipagtalo. "Sorry. Just took the wrong elevator," paos niyang sagot. Naglakad siya palayo nang parang babagsak na sa panghihina.

Sa mundo naming ito, sapat na ang tingin para malaman ang ibig sabihin: Walang atrasan. Pumasok kami sa bakuran, at doon pa lang ay ramdam ko na ang tensyon. Parang huminto ang hangin. Narinig ko ang maliliit na yabag, mga aninong kumikilos sa dilim. Hindi kami nag-iisa. “Allen, right side, may dalawang bantay,” boses ni Erick sa earpiece, mahina pero malinaw. “Copy,” bulong ko.

"Ngayong gabi? May idea ka ba kung anong oras na?" "Ako bahala sa gastos." Narinig ni Seiichi ang halakhak ni Kairi sa kabilang linya. "Seryoso ka talaga? Okay, game ako. Si Knives at Eros, isasama ko na rin. Pero bro, warning lang, wala kang ligtas sa asaran." "Deserve ko naman siguro." ---

May iba na kasing pinagkakaabalahan! Nakasimangot akong sumunod sa paglalakad, maya maya pa ay papasok kami sa tahimik na parte ng lugar.. wait? Alam ko to kung san papunta? Nang buksan ni Erron ang pinto sa harapan namin ay naitatwa ako sa bumungad sakin. "HAPPY BIRTHDAYY!!" sabay sabay na sigaw ng buong team, at kasama na don si Matt.

Sir Eric exchanged Gael's car with that old one as part of their precautionary measures while they settle there. "Kailangan daw nating pumunta sa susunod na bayan para magpacheck-up sa doktor na kakilala ni Dr. Andres sabi ng katulong," ani ni Gael nang makaupo na ito sa driver's seat. "Will you be able to hold up until then?" "Kung bumalik na lang kaya tayo sa safe house? I mean... Sir Eric strictly instructed us not to go out of the borders of this town, Gael. We have been safe here for a long time now and--"

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."