Novel & Cerita To Err Is To Human

Napatingin siya rito. "Pero bakit? Paano kung malaki ang nagawa kong kasalanan? Halimbawa, masyadong... Masyadong mabigat para patawarin pa? M-makakaya mo pa ba akong patawarin?" Inakbayan naman siya ni Adi at hinalikan ang kaniyang ulo. "Everyone makes mistakes, but that doesn’t mean they have to pay for them the rest of their life. Sometimes good people make bad choices. It doesn’t mean they’re bad…it means they’re human."

Nagtatalo rin sa isip niya ang katotohanang tama lang iyon para sa kanyang hustisya at huwag na lang gumanti dahil bahala na ang Diyos ang magbigay ng parusa sa kanila dahil ang importante ay buhay siya at ligtas ang batang nasa sinapupunan niya. Muling kumalma ang anyo ni Terence nang mapansin nitong tahimik lamang siya. "I'm sorry. I d-" "Don't say that. You only did what you think is right and I know how hard it is for you to decide what needs to be done. I should be the one apologizing for not understanding your reason. I'm sorry." Huminga ito ng malalim. "I'm sorry for raising my voice."

"Ang usapan natin ay natapos na kagabi sa opisina mo. I told you... it was a mistake. Isang pagkakamali na dulot ng pagod at emosyon. Ang nakikita mo ngayon... ito ang totoo. Ito ang Stefanie na kailangang humarap sa mga pating sa labas. At kung iniisip mong magagamit mo ang 'mistake' na iyon para makuha ang loob ko... nagkakamali ka." "Mistake? Stef... we were both there. Ramdam ko ang panginginig mo... ramdam ko kung paano ka lumapit sa akin. You can't just label it as a corporate error and expect me to move on," giit niya... tumayo siya at lumapit sa pwesto ko.

mahinahong salita ni Gwen habang patuloy pa rin ang pag-iyak nito. “Huwag kang humingi ng paumanhin, kahit sino naman kapag nawalan ng mahal sa buhay ay ganoon ang mararamdaman. Katunayan hindi ko alam kung paano ko kayo matutulungan. Hindi na ibang tao sa akin si Tiyo malaki ang utang na loob ko sa kanya lalo na ngayong nalaman ko na hindi ninyo pala ako totoong kamag-anak,” malungkot na tugon ni Erik.

, hindi pa rin naman siya sumuko ngunit pinangunutan siya nito ng noo. “Nasasabi mo yan dahil magkaiba tayo ng mundo, sa mundo ko hindi ka mananalo kung hindi ka maninindak ng tao.”, turan ng binata at napatitig siya sa mga mata nito. Eric owns the most beautiful yet dangerous eyes, pero teka may guilt ba siyang nababasa sa mga mata nito?

They all know that it's for their own good. I like all of them. They accept their mistakes and willingly wants to make it right. Not all people are like them. You're the one who wants them to grow and improve by correcting their mistakes, but they'll misinterpret it and makes you look like you're the bad guy. Humans, so annoying. "Break." Lahat sila naginhawaan nang sabihin 'yon ni Leigh. Pumalakpak naman si Jeruza. "Dad, take it easy."

"I'm sorry. But we're done." Mabilis akong pumasok sa loob ng kwarto at ni-lock iyon. Kasabay ng sunod-sunod niyang katok at pagmamakaawang buksan ko ang pintuan ay siya ring unti-unting pagkadurog ng puso ko. Napa-upo na lamang ako at niyakap ng mahigpit ang mga tuhod ko. Sa pagkakataong ito ay hinayaan ko ang sariling humagulgol ng malakas. "Baby, please open the door! I'm sorry! I'm really sorry!" rinig kong pagmamakaawa ni Erden sa labas. "I-I'm sorry, please open the door! Please... please I'm begging."

Ang isang maliit na pagkakamali o maling bigkas ay pwedeng maging sanhi ng kahihiyan. Pinaghandaan niya ito nang mabuti at ilang beses siyang nag-ensayo sa harap nina Nimrod. May tiwala siya sa sarili… pero hindi pa rin maiwasan ang kaba. Gayunpaman, pinanatili niya ang kanyang porma. Si Eris naman ay mas halatang kinakabahan kaysa sa kanya. “Sam, kapag nakalimutan mo ang linya mo mamaya, tumingin ka lang dito sa akin,” bulong ni Eris. “Naghanda ako ng teleprompter para sa iyo.”

Maliit na human error. Pero sapat. — Sa sistema na naka-base sa perfect execution— kahit isang segundo ng pagdududa— ay pagkasira. — Sa gitna, huminga nang mabigat ang lalaki. “You’re creating instability,” sabi niya. — Bahagyang ngumiti si Elena. “No.” Isang hakbang pasulong. “We’re revealing it.” — Tahimik. Mabigat. At sa unang pagkakataon—

Never. Napabuga ng hininga si Kiel, naihilamos na ang kamay sa mukha. Alam niyang magiging mahirap ang gagawin niyang pagpapaliwanag kay Erin subalit hindi niya inakala na magiging ganoon kahirap. “Alright, I’m sorry. Mali ang ginawa ko—“ “It was mistake of humungous proportions!” gigil na putol ni Erin, mabilis na nagpunas ng luha, umiwas ng tingin.