After The Warning Novels & Stories

Hindi ko na mapigilan na magreklamo sa isipan ko. Note: What's the use of WARNING kung babasahin niyo pa rin naman? ©️charmaineglorymae

May halong pag babanta ang tono ng boses ko. Binalik ko na ang audio ulit at nag salita. “Kung ako sayo, take this as my last warning. Umalis ka na sa larong ito dahil hindi mo kakayanin sa oras na gumalaw ako. Sa atin dalawa mahina ka pa kesa sakin ikaw ang iiyak sa ating dalawa.” Banta ko at tumalikod na ako sumakay agad ako ng mabilis sa kotse ko.

Sinara ko ang kotse ko at mabuti pang suungin ko ang buong malubak na daan na ito. Nakarinig ako ng kaunting ingay at tinutok ko ang baril at pinindot ang gantilyo nito. "F-ck!" Aso lang pala ang natamaan ko at ang kumaluskos kanina. Tumuloy ako sa paglalakad hanggang marating ko ang puro bato. Malalaki at magagaspang na mga batuhan sa daanan. Nakakita ako ng nakapaskil sa gilid na warning.

Paalala niya, base sa boses niya ay mukhang alam niya na nag-uusap kami o nahahalata niya. Napalunok ako, gustong sabihin ang kasunduan namin pero parang may kung anong nakabara sa aking lalamunan na hindi ko magawang sabihin. “I am giving you a warning.” Iyon ang kanyang huling sinabi at umalis na rin siya dahil maaga siyang matutulog—palagi. Huminga ako ng malalim at sinarado na ang pinto upang mag-ayos at makakain na ako. Tumatakbo na ang oras, 9:30 pm na simula ng matapos akong maligo.

Agad siyang tumayo. “I’m done with this discussion,” malamig niyang sabi, sabay ayos ng bag. “One more thing. Remember my warning,” dagdag niya bago tuluyang lumakad papalayo Nanatili akong nakaupo, halos hindi makagalaw. Para akong sinuntok ng maraming beses sa dibdib. Sa loob ko, isang bagyong halo ng takot at galit ang bumubulong. Gaano ba siya kalupit para lang makuha ang gusto niya?

Pero hindi pa talaga ako ready maging open tungkol sa nangyari. "Well, you have the entire sem break. Just... you know, be careful." Out of everyone who knows about Troy and I, si Faith iyong walang palya sa pagpapaalala sa aming mag-ingat. Alam kong maging sila ay nahihirapan sa set up namin. But this will end soon, I know.

At wala nang kasunod. Hindi niya muna pinansin ang kaba. Sinuri niya ang mensahe — hindi naglalaman ng threats, pero puno ng warning. At iyon ang mas nakakatakot. Sino ang nagpadala? Bakit ngayon? Bakit iyon ang message? Umupo siya, pinilit manatiling composed. Hindi siya papadala sa panic. Hindi siya ganoon. Pero hindi rin niya idi-discount ang posibilidad na may nangyayaring mas malaki sa background — lalo na matapos ang mga nangyari kina Veronica at Vanessa.

At lahat naman yun ay nahahandle ko ng tama kahit kalat na ito sa buong mundo. Ng makaramdam na ako ng antok ay sinara ko na ang laptop at nahiga na para matulog. Nagising ako kinabukasan ng maaga. Nag ayos ako para maka pag jogging. Sabado ngayon kaya walang pasok at sawakas tapos na ang Second warning tsk. Babawian ko yang Bianca na yan. Lintik lang ang walang ganti kinakausap ko sya ng maayos eh.

Kapag hindi pa ako umalis doon, baka hindi ko pa mapigilan ang sarili ko na sugurin at pag suntok-suntukin si Steran. "If you want to live in the present, don't be too interested in me; stay out of my life and business," puno ng pagbabanta ang aking mga salita. But I know that a warning isn't going to be enough to get him to stop. Alam ko ang umiikot sa utak ng isang tao. Kapag pinipigilan mo silang gawin ang isang bagay, nanggagalaiti ang mga ito na gawin pa rin. I would end his life with one click on my computer if he didn't quit or take my warning seriously.

Matapos ang halos isang oras ay sa wakang nabuksan din ito. “Bukas na!” tuwang sabi ng isa sa technical department. Kaniya kaniyang punas ng malalamig na pawis ang mga ito dahil sa wakas ay wala na silang problema, iyon ang akala nila. The moment na bumukas ang computer ay natigilan silang lahat. Mayroon kasing nakasulat sa screen ng bumukas iyon; “What happened today is just a warning. If you dare to bully the little girl again, I will come to you again! Mr. Armstrong , take care of yourself.”