After The Warning Novels & Stories

Hindi ko na mapigilan na magreklamo sa isipan ko. Note: What's the use of WARNING kung babasahin niyo pa rin naman? ©️charmaineglorymae

May halong pag babanta ang tono ng boses ko. Binalik ko na ang audio ulit at nag salita. “Kung ako sayo, take this as my last warning. Umalis ka na sa larong ito dahil hindi mo kakayanin sa oras na gumalaw ako. Sa atin dalawa mahina ka pa kesa sakin ikaw ang iiyak sa ating dalawa.” Banta ko at tumalikod na ako sumakay agad ako ng mabilis sa kotse ko.

Sinara ko ang kotse ko at mabuti pang suungin ko ang buong malubak na daan na ito. Nakarinig ako ng kaunting ingay at tinutok ko ang baril at pinindot ang gantilyo nito. "F-ck!" Aso lang pala ang natamaan ko at ang kumaluskos kanina. Tumuloy ako sa paglalakad hanggang marating ko ang puro bato. Malalaki at magagaspang na mga batuhan sa daanan. Nakakita ako ng nakapaskil sa gilid na warning.

Paalala niya, base sa boses niya ay mukhang alam niya na nag-uusap kami o nahahalata niya. Napalunok ako, gustong sabihin ang kasunduan namin pero parang may kung anong nakabara sa aking lalamunan na hindi ko magawang sabihin. “I am giving you a warning.” Iyon ang kanyang huling sinabi at umalis na rin siya dahil maaga siyang matutulog—palagi. Huminga ako ng malalim at sinarado na ang pinto upang mag-ayos at makakain na ako. Tumatakbo na ang oras, 9:30 pm na simula ng matapos akong maligo.

Agad siyang tumayo. “I’m done with this discussion,” malamig niyang sabi, sabay ayos ng bag. “One more thing. Remember my warning,” dagdag niya bago tuluyang lumakad papalayo Nanatili akong nakaupo, halos hindi makagalaw. Para akong sinuntok ng maraming beses sa dibdib. Sa loob ko, isang bagyong halo ng takot at galit ang bumubulong. Gaano ba siya kalupit para lang makuha ang gusto niya?

Ngunit para bang isa itong gunting na pumutol sa kaniyang pag pipigil. Walang segundo ang nasayang, pagkatapos marinig ni Fenrill ang mga salita ay agad itong sumugod at sa isang sipa ay nabali ang leeg ng lalaki. "Last warning. Leave!" Malalim at nakakakilabot ang pinakawalang boses.

So I had to pick it up and the other stuff I dropped. "Sorry, nagulat kita," Sir Troy said as he helped me pick up my stuff. Nataranta na naman ako kaya nagmadali akong ipasok lahat ng gamit ko sa bag. Pati iyong susi na dapat ay hawak ko na ay naihalo ko pa sa mga gamit ko. Nakakatanga. "Okay lang po, Sir," I murmured. "Mag-ingat ka nga pala sa pag-drive. Madilim na kaya you have to be extra careful," he said.

At wala nang kasunod. Hindi niya muna pinansin ang kaba. Sinuri niya ang mensahe — hindi naglalaman ng threats, pero puno ng warning. At iyon ang mas nakakatakot. Sino ang nagpadala? Bakit ngayon? Bakit iyon ang message? Umupo siya, pinilit manatiling composed. Hindi siya papadala sa panic. Hindi siya ganoon. Pero hindi rin niya idi-discount ang posibilidad na may nangyayaring mas malaki sa background — lalo na matapos ang mga nangyari kina Veronica at Vanessa.

At lahat naman yun ay nahahandle ko ng tama kahit kalat na ito sa buong mundo. Ng makaramdam na ako ng antok ay sinara ko na ang laptop at nahiga na para matulog. Nagising ako kinabukasan ng maaga. Nag ayos ako para maka pag jogging. Sabado ngayon kaya walang pasok at sawakas tapos na ang Second warning tsk. Babawian ko yang Bianca na yan. Lintik lang ang walang ganti kinakausap ko sya ng maayos eh.

“Yah. Unahin na muna natin kung bakit yun nangyari.” “Deal. Nangyari yun dahil di ako naka-uwi kaagad. Tapos ng malaman mo na kasama ko si Jude, nagselos ka na naman. Kaya ginantihan mo ako kagabi. Yun lagi ang warning mo sa akin. At naiintindihan ko naman na di unlimited warning ang nasa vocabulary mo. Meron pa ba akong di nabangit?” She fired her missile. Yun lang alam niya.