Escape From Wedding Novels & Stories

Kinabukasan ay kumalat ang mga larawan ng kasal nina Anton at Gretchen sa internet: THE BRIDE AND GROOM REPLACEMENT OF THE CENTURY. Ipinahayag niya ang kakaibang karanasan sa isang isla na ideal place para sa lahat ng bride and groom. Ang babaeng totally stranger sa kanya sa isang last minute wedding. Sinabi niyang gusto niyang makalimot sa nangyari sa kanyang runaway bride sa halip Mexico natuloy ang kasal niya bilang replacement lamang sa isang kasal. Kakatwa sa larawan ang kanilang mga bisita. Mga aso ang nakaupo sa mga guests’ seats. Sila ang nagsilbing witness ng mga ito sa kanilang once in a lifetime wedding. Maraming nag-iwan ng comments at reaction emojis. Marami rin ang nag-share ng

Sa paglipas ng maraming taon ay nananatili pa ring pamilyar sa pandinig ko ang boses na 'yon. Dali-dali akong tumayo mula sa pagkakaluhod at wala sa sariling tumakbo paalis. Hindi ko na pinansin ang sabay-sabay nilang pagtawag at ang nakakaawang tingin ng bawat makakasalubong ko sa 'kin. All I want right now is to escape. To get away from them. Hindi ko alam kung paano ko pa nagawang makarating sa condo na tinutuluyan ko ng ligtas. Medyo nanginginig kasi ang mga kamay ko kanina habang nagmamaneho.

“And before that morning... My parents told me I'm getting married. I told them I can't. I even talked back to my mom.” “I-ikakasal ka na?” I bit my lower lip. “Yes, I was getting married that night. They want me to marry someone I don't love. Kaya ang ginawa ko, I escape. You, I was so willing to leave my almost perfect life just to be with you. I was so willing to leave my parents and just to be with because I can't imagine myself marrying someone if it's not you. We made a promise, remember?” Nagsisimula na rin akong maiyak. Naninikip ang aking dibdib. We're talking in a hush voices and thank goodness, no one's in the library except us and the librarian.

Tumakas si Isla sa mismong araw ng kasal niya, suot ang punit-punit niyang wedding gown at baon ang takot na baka maabutan siya ng mga tauhan ng matandang pulitikong gustong mag-angkin sa kanya. Wala siyang matakbuhan at walang matirhan sa gitna ng magulong Maynila, kaya napilitan siyang mag-apply bilang kasambahay sa isang high-end penthouse gamit ang pekeng ID. Akala niya, sa wakas, makakalayo na siya sa pang-aabusong naranasan niya noon. Pero hindi niya alam na ang penthouse na tinutuluyan niya ay pag-aari pala ni Zade Tiongson—isang malamig na bilyonaryong kilala sa pagiging walang pakialam sa kahit sino at sa mga sikretong matagal na niyang itinatago. Sa unang araw pa lang, nagbangga

Pumunta naman ito sa likuran niya at niyakap siya mula roon. "Gusto mo'ng umuwi na tayo?" tanong nito habang tinataniman ng maliliit na halik ang kanyang buhok. Hinayaan niya lang na nakalugay ang mahaba niyang buhok. "Mamaya na, nakakahiya sa mga bisita at sa bagong kasal. Doon nalang muna tayo sa suite na ibinigay ni Tatay sa atin." Sa mismong Tajarda Hotel ginanap ang reception ng kasal nila Zion at Miranda. Masaya sila para sa dalawa.

Imposibleng papayag ito sa kasal na napagkasunduan ng mga ama nila't basta nalang sasang-ayon sa naturang okasyon. Xavier believed that that woman ran away due for that reason. Bilang isang wais na lalaki, hindi siya kailanman naubusan ng mga ideya sa isip. Oras na makaharap niya ang babaeng mapapangasawa ay susubukan niyang kumbinsihin itong iatras ang pagpapakasal sapagkat iyon na rin ang binabalak niya. He never tell his plan to his parents. It was his back-up plan instead.

Nang marinig ko 'yon ay nagmamadaling binitbit namin ang mga bagahe namin ni Isabella, hindi ko naman expect na ganoon pala ka-traffic. Late na kami dahil sa sobrang traffic, hindi ata umuusad 'yong mga sasakyan dito sa Spain! At ang asawa pa ni Isabella na si Alejandro, parang ayaw pa siyang pakawalan. Pero hindi naman mananalo si Alejandro kapag nagsabi na si Isabella kung ano ang gusto niya. Kaya ang ending, pinayagan siyang samahan ako mag bakasyon.

Oras na raw. Isang malalim na hininga ang pinakawalan niya bago tuluyang lumabas. Garden wedding ang venue. Puno ng bulaklak, ilaw, at mga matang nakatingin sa kanya. Wala siyang kakilala—maliban sa mga tauhan, kaibigan, at pamilya ni Travis. Pagbukas ng kurtina, sabay-sabay pinakawalan ang mga paru-paro. Isang tagpong parang fairytale.

I was never the woman in his heart. I looked out the glass window of the café, watching the rain start to pour over the busy city streets. Tomorrow, I will walk away from his life, leaving behind the marriage I tried so hard to build on borrowed love. I will let him go—not because I stopped loving him, but because loving him meant giving him the freedom to finally choose the woman he truly wanted.

But she suddenly she laughed at herself, her embarrassment she feels is visible on her face, namumula ang mukha niya, hindi dahil sa galit, kundi sa kahihiyan. "I ran away from that wedding day because I was so afraid to tie knots with the man because I really thought he was an old hag." Bakas ang pagsisisi sa kanya. "Pero iyon pala..." Hindi niya lang rektang masabi ang swerte ko dahil bukod sa mayaman ang gwapo pala. Gusto kong matawa pinigilan ko lang. "And the worst thing I found out, that he helped me escape from our own wedding day dahil mas natipuhan ka pala niya." Napahalakhak pa siya sabay napatingala, huminga ng malalim.