Escape From Wedding の小説・ストーリー

Pagka-lapag niya sa lupa ay agad siyang tumakbo papalabas. "Trying to escape again, son?" Napahinto agad siya nang napagtanto niyang nahuli siya ng kaniyang ama. "You can't force me to marry that girl, dad!" Jonathan shout. "And do think that you can hide us again, Jonathan? You can't do anything but to marry Liane. That's final. The wedding is near so be prepared." Gustong suntokin ni Jonathan ang ama pero wala siyang magawa dahil may guard na naka-bantay nito. Hindi lang 'to isang simpleng bodyguard dahil galing ang mga 'yon sa Assassination na pinamumunuan ng kaniyang ama. Yes, alam niya 'yon dahil siya ang susunod na mamumuno sa Assassination ng ama. Pero wala sa isip niya ang pumasok do

Narinig ko ang tawa sa kabilang linya, parang nage-enjoy pa siya sa pang-aasar saakin. "The wedding day is set, next month..." sabi niya. "You have the guts to plan our wedding day? Heavy duh?! Marriage is about an agreement of love between two persons!" reklamo ko. "Miss Ezra, pwede bang wag mo na akong pahirapan?" "Pst, eh kung gusto nga kitang pahirapan! If you're tired, go to the nearest bar and make fun with girls, diba yon naman routine mo?" hinintay kong magsalita ang kabilang linya pero wala akong narinig.

The name printed on it wasn’t Maristella Yang. Or Maristella Vale. It was another identity entirely. Seraphina Laurent. My pulse stumbled. “What is this?” “Our way out.” I stared at him. “Adrian…” “The jet leaves before sunrise.” The words hit me like ice water. Real. This was real now. Not fantasy. Not hidden conversations in dark hallways. Escape. My fingers tightened around the passport. “You planned everything.” “Yes.” “How long?” His silence answered enough. Longer than I realized. Longer than he should have.

And somewhere across the city. Grant was still wearing his wedding ring. Still believing his wife would come home to him. "Choose me, Eri, " Kevin stares at her, cupping her cheeks. "Kung malalaman ni Grant ang nangyayari sa atin, malamang hindi ka nya mapapatawad. but I'm here. I'll choose you, let's escape this cruel world. Umalis tayo. "

Ayoko na nito ayoko na nang lagi nalang na natatakot... dahan-dahan itong lumapit sakin " you can't escape from here, Avril. " matigas na sabi nito " damian, pakawalan mona ako please.. " nagmamakaawang sabi ko " Why would i? You're now my wife. " Umiling ako, " Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! " lakas loob na sigaw ko rito.

usal niya sa pangalan ng dating asawa. Kunot noo namang pinagmasdan ni Ethan ang dalaga. If he remember it right, ngayong araw ang church wedding nito sa asawang si Carcel Escalante. She should be in the church, not on the plane. Lalo pa siyang nagtaka dahil umiiyak ito. "I thought it's your wedding day? Bakit paalis ka ng bansa?" nalilito pa niyang tanong. Muling bumulwak ang masaganang luha palabas sa mga mata ni Zarayah dahil sa tanong nito. Ayaw na nga niya iyong isipin ngunit parang gusto talaga ng tadhana na pasakitan siya.

"Mom just announced the date of my marriage." Muntik na akong atakihin sa gulat nang bigla tumayo si Nicols mula sa upuan niya. "WHAAA? NO!" Kamuntik rin masagi ni Nicole ang bagong serve na drinks na bitbit ng bartender. "—Ay, sorry!" at saka namang pasimpleng hinagod ni Nicole ang braso ng naiilang na na bartender. Hindi ko maiwasan mapa-facepalm. My god, Nicole.

Ang kahit na sinong makakakita sa kaniya ay malabong hindi mabibighani. Sa 'di malamang dahilan, noon pa man ay masyado na siyang ilag sa akin at mas lalo iyong lumala nang kinausap ako ng Chairman na ipapakasal niya ako kay Arrex. Sinabi ng Chairman sa akin na kung papayag akong pakasalan ito, hindi na kailangang magtrabaho ni Mama at ibibigay niya na lang ang isang hacienda nila sa Bulacan sa amin ni Mama. Tumutol ako no'ng una. I'm not a fan of fixed marriage. Iniisip ko rin na masyadong kalabisan at isang kabaliwan ang bagay na iyon. Isa lamang akong hamak na anak ng kanilang kasambahay. Hindi ako nababagay sa kay Arrex... I believed that he deserves a woman who will match his status...

Isa isang nag walk out ang mga business partners ni Jake, nakatingin ng mapanghusga. "Sandali, pakiusap, sandali!" Sinubukan sila ng dad ni Jake na pigilan, ngunit tinalikuran nila siya. "Hindi ako mangangahas na makipagtulungan sa mga katulad mo!" Lumabas sila, naiwan ang mga Allen na parang mga talunang aso. Nakaramdam ako ng mabilis na kasiyahan ng bumaba ako mula sa entablado, handa ng umalis kasama ang aking mga magulang.

“Spill everything you got from the wedding party a while ago.” “Maayos ang lahat, boss,” wika ni Yezamin. “May hindi lang inaasahan na pangyayari pero lahat naman ng nasa plano ay nagawa ng maayos. Nang makita ng bride kung sino ang ipinakilala ni Mr. Mulliez na maybahay ay mabilis itong nag-walkout. Kahit nagkakagulo dahil sa anak niyang nawalan ng malay ay wala siyang pakialam at umalis na. Doon na natapos ang party dahil pati ang groom ay nawala na rin sa reception nang habulin niya ang bride.”