Escape From Wedding の小説・ストーリー

May kasama rin iyong white heels. Pagbaba ko ng hagdanan ay kaagad kaming lumabas ng kapatid ko. Nakakahiya naman kasi masyado, matagal kong pinaghintay ang mga tauhan ni Wade sa labas. Williams’ Group of Companies. Iyon ang unang bumungad sa akin pagbaba namin ng kulay itim na van. Nasa harapan kami ng mataas at malaking building. Tatlo pang mga tauhan ni Wade ang naka-abang sa amin sa labas ng building. Inalalayan din ako nitong bumaba sa van dahil nga naka heels ako.

"Tell me, Rebekah. Am I really getting married?" "Yes, yes my dear best friend!" saad niya ng nakangiti. "you're getting married today! And you'll marrying the most handsome bachelor in our country!" "Ms. Galvez, you have get ready. Mag-i-start na po tayo any minute from now," sabi ng wedding coordinator ko. Huminga ako ng malalim bago lumabas at sumakay sa Mercedes Benz. Habang nasa loob ng kotse ay hindi ko makahinga ng maayos at panay ang buntong hininga.

I feel suffocated. “Are we going to proceed with the marriage?” tanong ni Mr. Cresio, dahilan para mabitawan ko ang hawak na kubyertos at gumawa iyon ng ingay. Napunta ang lahat ng tingin sa akin at mahahalata ang pag-aalala sa mukha ni Trisha. “I think Ate Citrine needs a rest.” aniya.

Matalim at sinadya ang bawat segundo ng kanyang pananahimik. Pagkatapos, sa tonong kayang tumagos sa ingay at tawanan ng mga tao, nagsalita siya. “There won’t be a wedding.” Agad na natahimik ang buong ballroom. Kumislap ang mga mata ni Jamaica sa gulat. Lumapit siya kay Soren at pabulong na nagtanong. “Soren… what are you doing?” Mahinahon pero matatag siyang pinutol ni Soren bago ito nakapagsalita nang tuluyan.

Isang mapait at sarkastikong ngisi ang sumilay sa aking mga labi. "Asawa?" maikli kong tawa, puno ng lason at pang-iinsulto. "Wala kang asawa rito, Conor. Ang asawa mo ay si Celestine na kasalukuyang naghahanda para sa grand wedding ninyo sa susunod na buwan. Kaya itabi mo 'yang mga bulaklak mo at umalis ka sa harap ko bago ko tawagin ang mga security ng building."

Nang makauwi na kami hindi mapakali si ate Roxanne kasi kasal na nya bukas. Gusto ko syang icomfort kaya lang hindi ko magawa. Hanggang sa sumapit ang umaga ay nanatiling nakasimangot si ate. Ayaw nyang isout ang wedding gown. "Ano ba wag nyo kung pilitin. Ayaw ko ngang isuot." Nagwawalang sabi ni Ate. Pinipilit kasi sya ng mga stylist na isout ang wedding gown. "Please! Leave me alone... Gusto ko monang mapag isa." Sigaw ni Ate sa mga stylist.

paliwanag ng tindera habang hawak ang mga karayom at sinulid. "But it’s better to wear red for a wedding..." reklamo ni Scarlett habang nakatitig nang may pang-aasar kay Shuvee. Ikasasal na sila? Nang banggitin ni Scarlett ang salitang 'wedding', nakatitig ang mga mata nito kay Shuvee na puno ng pagmamayabang. Nanginig ang buong katawan ni Azrael habang nakatingin sa dating asawa. "Shuvee..."

"Reyna talaga, Nay? Parang mas bagay sa akin ang—" Naputol ang usapan nang bumukas ang pinto at lumitaw si Xander. Napatigil ang lahat, lalo na si Althea na nagulat sa biglaang pagpasok ng nobyo. "Hoy, Xander! Hindi mo ba alam na bawal makita ng groom ang wedding gown ng bride bago ang kasal?" sermon ni Cecilia.

Hindi naman niya kailangan gawin iyon dahil alam na ni Mommy ang tungkol sa amin. Umawang ang labi ko ngunit hindi ko makapa ang tamang salita. "Sa ngayon, ito lang muna. Ito lang muna ang kaya ko. It may not as usual traditional wedding, it may not your dream wedding-" "Stop," I mumbled. "Kahit anong klaseng kasalan pa. Kahit saan man, Liam. Papakasalan pa rin kita..." i assured him and made him flushed. Really?

“Lysander, I swear—” “I said tell me!” She shook her head violently, voice trembling. “I didn’t sign that—someone—this isn’t—” But he turned away. The music stopped. The flashes came back stronger, harsher, crueler. And for the first time, Celestine realized — this wasn’t just a wedding. It was an execution. Cassandra smiled from the sidelines, glass of wine in hand. “Congratulations,” she whispered. “You wanted a show. You got one.”