Eternity In Tagalog Novels & Stories

"Thank you for coming into my life. Thank you, for loving me..." "No," mabilis kong tugon. "Thank you, for making me feel the happiest person in the world. Hinding hindi ko ipagpapalit ang aking buhay, kasama na ang mga pinagdaanan ko. Dahil kahit gaano kasakit at kahirap iyon, alam ko sa dulo azy naroon ka at ang anak natin na naghihintay at nagmamahal sa akin. At 'yun na ang kabuuan ng buhay ko."

Isa ba itog fairy? “T-teka, iyan ba… ang Earth Spirit, ang isa sa apat na nature spirits?” gulat na tanong ni Ira, habang namimilog ang mga mata. Earth Spirit? Katulad din ba ito ng Spirit of Heaven na hiniraman ko ng kapangyarihan noong nakipaglaban kami kay Lethar?

Tumango si Queena saka sumagot, “Oo, ang Immortal Body ay isang realm na dati ay nabubuhay lamang sa mga legends. Sinasabi noon na kung ang isang tao ay nakapasok sa ream na iyon, pwede silang mabuhay sa pagitan ng langit at lupa. Sa madaling salita, walang sinuman ang makakapatay sa kanila. Isang alamat lamang ang sabi-sabi na may isang tao na nakapasok sa realm na iyon!"

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

May parte sakin na naniniwala, at yun ang lumalamang. "Kung immortal ka? Ilang daang taon ka na nabubuhay?" "To be exact, 432 years.", malungkot niyang sambit. Di ba siya dapat matuwa na immortal siya. Di niya kailangang matakot sa kamatayan. Makikita niya ang mga susunod pang henerasyon. Kaya pala napakayaman niya dahil nabubuhay na siya ng napakatagal.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Hugis star at kulay pula ang pendant na iyon, na may maliliit na diamonds sa panabi. “Nagustuhan mo ba?” Naiiyak na tumango siya. Iyon ang unang beses na nakatanggap siya ng ganoon kagandang bagay. “Ang ganda . . .” “Iyan ang The Crimson Star Of Eternity Necklace na nag-re-represent ng eternal love. Katulad ng kuwintas na iyan, walang hangganan ang pagmamahal ko sa ’yo.” Kinuha nito mula sa kahon ang kuwintas at saka ikinabit sa kaniyang leeg.

Kabanata 46: 'ERED' Ered (to originate, to come from, to derive from of a river, to begin somewhere) Nakakita ako ng maraming dahilan para mabuhay, bagay na hindi ko inaasahan na makikita ko at mararamdaman. Ang daming naganap simula nung araw na magsimula ang aming paglalakbay, ang dami kong nakasalamuha at isa na roon ang mga nilalang na hindi ko inaasahan na makikita ko rito sa gubat.

Oh God! Dahan-dahan nyang binuksan ang pinto saka ako muling tiningnan. “It was nice h-having you in my arms for 14 hours, 42 minutes and 28 seconds. I-I will remember this day just like how i-i never forget anything about you…” Tuluyang pumatak ang luha ko. “B-Blaze…” “G-Go home, baby... B-Baka hindi ko kayanin, hindi n-na kita ibalik s-sa kanya.”

💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’. Bakit sweetness? Kasi kapag nagmamahal ka, ipaparamdam niya ang tamis ng pagmamahal. Kahit na plastik lang ‘yung pagmamahal ng iba, kikiligin ka pa din. Sweetness is the best thing that you can feel when you are in love.